55

Ertesi sabah...

Fabrikada çalışmalar normale dönmeye başlamıştı
Fadime ofiste masasındaki evraklarla ilgilenirken kapı çalındı

Fa: Gel

Kapı açıldı

Er: Günaydın Fadime

Fa: Günaydın Eren

Eren elindeki kahveyi masaya bıraktı

Er: Kahve getirdim

Fadime şaşırdı

Fa: Bana mı?

Er: Evet dün yeni bir kafe açılmış beğenirsin diye düşündüm

Fa: Teşekkür ederim

Er: Rica ederim

Eren sandalyeyi çekip oturdu

Er: Bu arada nasılsın? Yangını duyunca gerçekten korkmuştum

Fa: İyiyim neyse ki ciddi bir şey olmadı

Er: Yine de dikkat etmen lazım

Tam o sırada...
İso ofise doğru geliyordu
Kapının arasından Eren'in Fadime'nin karşısında oturduğunu görünce durdu bir an

Kaşları hafifçe çatıldı
İçeri girdi

İs: Günaydın

Eren gülümseyerek ayağa kalktı

Er: Günaydın İso

İso kısa bir baş selamı verdi
Ama gözleri sürekli Fadime ile Eren arasındaydı
Eren hiç durmadan konuşmaya devam etti

Er: Fadime, bugün öğle arasında beraber yemek yiyelim mi?

Fadime cevap verecekken...
İso bir anda konuştu

İs: Bugün mümkün değil

İkisi de ona döndü
Eren şaşırdı

Er: Neden

İs: Çünkü öğle arasında benimle toplantısı var

Fadime şaşkınlıkla İso'ya baktı

Fa: Toplantı mı?

İs: Evet

Fadime anlamıştı
İçinden gülmemek için kendini zor tuttu

Er: Tamam başka zaman o zaman

İso hâlâ Eren'e bakıyordu
Eren yeniden Fadime'ye döndü

Er: O zaman akşam bir kahve içeriz

İso'nun sabrı iyice zorlanmaya başlamıştı

Bir anda Fadime'nin yanına geldi
Hiç düşünmeden omzuna kolunu attı
Fadime şaşkınlıkla ona baktı

İs: Akşam da planımız var

Eren şaşkınlıkla kaşını kaldırdı

Er: Planınız mı?

İs: Evet

Fadime'nin elini tuttu

İs: Çünkü Fadime benim sevgilim

Odada birkaç saniyelik sessizlik oluştu
Eren gözlerini şaşkınlıkla açtı

Er: Ne...?

Fadime utana utana başını eğdi

Fa: Evet...

Eren birkaç saniye konuşamadı
Sonra şaşkınlıkla İso'ya baktı

Er: Siz...

İso başını salladı

İs: Yeniden birlikteyiz

Er: Ben hiçbir şey bilmiyordum

İso bu kez gülümsemeye başladı

İs: Zaten kimse bilmiyordu

Eren derin bir nefes aldı

Er: Vallahi ben sadece arkadaş olduğunuzu sanıyordum

Fadime gülümseyerek konuştu

Fa: Yeni öğrendin

Eren başını iki yana salladı

Er: Desenize ben boşuna uğraşıyormuşum

İso istemsizce sırıtınca Eren ona baktı.

Er: Oğlum sen niye bu kadar mutlu oldun?

İso kahkahasını tutamadı

İs: Bilmem

Eren gülerek başını salladı

Er: Tamam tamam...

Sonra Fadime'ye döndü

Er: Mutlu olman yeter

Fa: Teşekkür ederim Eren

Eren kapıya yöneldi
Tam çıkacakken arkasını dönüp İso'ya baktı

Er: Bu arada...

İso kaşını kaldırdı

Er: Kıskançlığın uzaktan bile belli oluyordu

Fadime kahkahayı bastı
İso mahcup bir şekilde ensesini kaşıdı

İs: O kadar belli miydi?

Eren güldü

Er: Hem de çok

Kapı kapanınca odada sessizlik oldu
Fadime kollarını bağlayıp İso'ya baktı

Fa: Toplantımız varmış ha?

İso masum bir ifadeyle gülümsedi

İs: Varmış demek ki

Fa: Bir de omzuma kol atmalar...

İso bu kez iyice yaklaştı

İs: Ne yapayım?

Fa: Ne?

İs: Sevgilime biri fazla ilgi gösterince biraz kıskandım

Fadime gülerek başını iki yana salladı

Fa: Sen uslu durmazsın

İs: Ama artık herkes sevgilim olduğunu biliyor

Fadime'nin yanakları yine kızardı
Gülümseyerek omzuna hafifçe vurdu

İs: Biraz

Fa: Tam çocuk gibiydin

İs: Bir daha olmaz

Fa: İnandım

İso gözlerini kısmış şekilde ona baktı

İs: Hiç inanmadın

Fadime gülmeye başladı

Fa: Hiç

İkisi de birkaç saniye gülüştüler
Tam o sırada kapı yeniden çaldı

Fa: Gelin

İçeri fabrikanın sekreteri girdi

Sekreter: İsmail Bey imzalamanız gereken evraklar hazır

İso başını salladı

İs: Tamam birazdan geliyorum

Sekreter çıktıktan sonra İso da kapıya yöneldi
Tam çıkacakken geri dönüp Fadime'ye baktı

İs: Öğle arasında gerçekten birlikte yemek yiyeceğiz

Fa: Tamam.

İs: Toplantı yalandı ama yemek olarak gerçeğe çevirdim

Fadime kahkaha attı

Fa: tamam tamam hadi git

İso da gülerek odadan çıktı

...

Öğle saatleri...
İso ile Fadime fabrikanın yemekhanesine birlikte indiler

Onları yan yana gören çalışanlar kısa süreli şaşkınlık yaşadı
Birkaç kişi birbirine bakıp gülümsedi

Fadime hafifçe utandı
Başını eğdi

İso ise hiç rahatsız olmadı
Tam tersine masaya otururken sandalyeyi çekip Fadime'ye yer verdi

İs: Buyur

Fadime gülümseyerek oturdu

Fa: Teşekkür ederim

İso da karşısına geçti
Tam yemek yemeye başlayacaklardı ki...

Oruç yanlarına geldi

Or: Burada yer var mı?

İso gülerek başını salladı

İs: Gel

Oruç oturur oturmaz ikisine sırayla baktı

Or: Fabrikada sizden başka konuşulan konu kalmadı

Fadime şaşkınlıkla baktı

Fa: O kadar mı?

Or: Aynen

Sonra gülerek İso'ya döndü

Or: Sen de hiç gizlememişsin zaten

İs: Gizlemek istemedim

Or: İyi yapmışsın

Fadime utana utana gülümsedi

Fa: Herkes bakıyor gibi hissediyorum

İso masanın üzerinden elini uzattı
Kimse fark etmeden Fadime'nin elini tuttu

İs: Alışırsın

Fadime onun elini hafifçe sıktı

Fa: Sen yanımda ol yeter

İso'nun yüzünde sıcacık bir gülümseme belirdi
Oruç ikisini görünce başını iki yana salladı

Or: Tamam tamam... Ben galiba yanlış masaya oturdum

İso kahkaha attı

İs: Daha yeni başladı

Or: Desene bundan sonra her gün sizi böyle göreceğiz

Fa: Büyük ihtimalle

Üçü birlikte gülmeye başladılar
Tam o sırada yemekhanenin kapısı açıldı
İçeri Eleni girdi

Etrafına bakındıktan sonra onları görünce gülümseyerek yanlarına geldi

El: Bensiz neye gülüyorsunuz bakalım?

Oruç sandalyeyi çekti

Or: Gel bakalım

Eleni gelip Oruç'un yanına oturdu
İso gülerek konuştu

İs: Seni çekiştiriyorduk

Eleni gözlerini büyüttü

El: Kesin yalan

Fa: Gerçekten yalan

Or: Sadece biraz sohbet ediyorduk

Eleni şüpheli gözlerle üçüne birden baktı

El: Emin misiniz ben gelince sustunuz

İso omuz silkti

İs: Çünkü sen gelince ortama dedektif havası geliyor

Eleni gülerek Oruç'un koluna hafifçe vurdu

El: Gördün mü bana dedektif diyor

Or: Haklı ama

Eleni bu kez Oruç'a döndü

El: Sen de mi?

Dördü birden kahkahaya boğuldu

Yemekler geldikten sonra sohbet koyulaştı
Eleni bir lokma alırken gözlerini İso ile Fadime'ye çevirdi

El: Bir şey fark ettim

Fa: Ne?

El: Siz eskisi gibisiniz

İso ile Fadime aynı anda ona baktılar

Or: Ben de onu diyecektim

İs: Nasıl yani?

Or: Lisede de böyleydiniz sürekli birbirinize takılır sonra beş dakika geçmeden yine konuşurdunuz

Fadime hafifçe güldü

Fa: Doğru...

El: Tek fark artık kavga etmiyorsunuz

İso hemen itiraz etti

İs: Daha etmiyoruz

Fadime kaşını kaldırdı

Fa: Daha mı?

İs: Sen inatçısın

Fa: Asıl sen

İs: Bak yine başladı

Fadime gülerek çatalıyla ona işaret etti

Fa: Suçlu sensin

Oruç ile Eleni birbirlerine bakıp aynı anda güldüler

Or: İşte bu

El: Tam eski halleri

İso bir anda Fadime'nin tabağındaki patateslerden birini çaldı
Fadime hemen fark etti

Fa: İso!

İso patatesi ağzına atıp sırıttı

İs: Çok güzeldi

Fa: Sanki kendi tabağındakiler bitmiş bir de benden alıyorsun

İs: Seninkiler daha lezzetli

Eleni kahkahasını tutamadı

El: Vallahi aşkın gözü kör derler ama bu başka seviye

Fadime bu kez İso'nun tabağından bir parça alıp yedi

Fa: Tamam ben de seninkinden alıyorum

İso gülümseyerek ona baktı

İs: Afiyet olsun sevgilim

Fadime'nin yanakları yine kızardı

Fa: Fabrikadayız biraz uslu dur

İs: Ne yapayım ya sevgilimsin

Oruç iç çekerek çayından bir yudum aldı

Or: Şunlara bak ya...

El: İki günde bizi romantik filme çevirdiler

Dördü yeniden gülmeye başladı
Yemek bitince birlikte ayağa kalktılar

İso fark ettirmeden Fadime'nin elini tuttu
Fadime de bu kez hiç çekmedi

İs: Bugün mesai çıkışı erken kaçalım mı

Fa: Nereye

İs: Bilmem... Yeter ki birlikte olalım

Fa: Tamam... Ama bu sefer gerçekten toplantı uydurma

İso kahkaha attı

İs: Söz... Bu kez sadece sevgilimle vakit geçirmek istiyoru

Fadime gülümseyerek koluna hafifçe girdi

...

Mesai bitimine doğru...

Fadime bilgisayarındaki son dosyayı da kapattı
Tam çantasını alacakken telefonuna bir mesaj geldi

İso: Hazır mısın sevgilim?

Fadime istemsizce gülümsedi

Fadime: Hazırım

Aşağı indiğinde iso çoktan arabasının önünde onu bekliyordu
Arabanın kapısını açtı

İs: Buyrun hanım efendi

Fadime koltuğa oturdu

Fa: teşekkürler beyefendi

İso kapıyı kapatıp kendi koltuğuna geçti ve arabayı çalıştırdı

Fa: Şimdi nereye gidiyoruz?

İso omuz silkti

İs: Plansız gezeceğiz

Fa: Plansız mı?

İs: En güzel anılar plansız olanlar

Fadime camdan dışarı bakıp gülümsedi

Fa: Buna itiraz edemem

..re

İs: Evet

Fa: Kaç yaşındasın sen?

İs: Senin yanındayken 6

Fadime kahkaha attı

Fa: Hadi bakalım

İlk olarak dönme dolaba bindiler
Kabin yavaşça yükselirken bütün şehir ayaklarının altına serildi

Fadime başta korksada iso yanında olduğu için korkusu azalıyordu
Bir süre sonra manzaraya hayranlıkla baktı

Fa: Ne kadar güzel...

İso ise manzaraya değil Fadime'ye bakıyordu
Fadime bunu fark edince güldü

Fa: Manzara burada

İso başını salladı

İs: Benim manzaram karşımdaki

Fadime utandığı için yüzünü camdan dışarı çevirdi

Fa: Böyle konuşmaya devam edersen gerçekten utanacağım

İso gülümseyerek elini tuttu

İs: Çok yakışıyor

...

Daha sonra çarpışan arabalara bindiler
Fadime arabasını hızla İso'nunkine sürdü
İso şaşkınlıkla güldü

İs: Ooo!

Fa: İntikam

İs: Bunun hesabını sorarım

Birkaç saniye sonra İso da gelip onun arabasına çarptı
İkisi de çocuklar gibi kahkahalar atıyordu

Yarış bitince Fadime nefes nefese kaldı

Fa: Kazandım

İs: Hile yaptın

Fa: Bahane üretmee

────୨ৎ────

Ayy 2 gündür bölüm atmadımm
Diğer bolumde çok gusell şeyler olucakk aklımda her zamanki gibi çok güzel fikirlerr varr