5

İso okulun arka tarafına geçer orda kimse yoktu
Fadime peşinden gelir ve sonunda orda yakalar

İs(sertçe): Ne var?

Fadime nefes nefeseydi

Fa: Yanlış anladın

İso acı bir şekilde güldü

İs: Fadime önce yanıma geliyorsun konuşalım diyorsun ama sonra gidip o çocuğun ellerini tutuyorsun

Fa: iso ben senin yanına gelicektim kendisi geldi

İs: tamam az önce olanları düşünmeyelim konuşalım

Fa: iso ben seni kırdım ve bununda farkındayım

İs: farkındaysan niye kırıyorsun Fadime

Fa: ben bilerek demedim o an sinirle söyledim

İso birşey söylemedi
Hala soğuk davranıyordu

Fa: ama yeter artık

İs: Ne yeter?

Fa(sinirle): Böyle davranman!

İs: Normal davranıyorum

Fa: hayır davranmıyorsun

İs: Ne yapmamı istiyorsun Fadime?

Fadime bir an durdu
Çünkü gerçekten bilmiyordu

Fa: Ben sadece—

İso sözünü kesti

İs: Sen istemedin mi zaten?

Fa: Ne alaka şimdi?

İs: çocuğa vurunca herkesin içinde bana bağıran sendin

Fa: Çünkü vurdun!

İs: Rahatsız oluyordun

Fa: Olmuyordum dedim ya!

İs: Yalan söyledin

Fadime gözlerini kaçırdı

Fa: Nereden biliyorsun?

İso birkaç saniye sustu

İs: Çünkü seni izliyordum rahatsız olduğunu gördüm
Seni düşündüğüm için suçlu ben oldum

Bu cümleyle birlikte Fadime’nin içindeki bütün öfke dağıldı yerine suçluluk geldi.
Çünkü gerçekten İso sadece onu korumaya çalışmıştı

Fa: İso ben…

Ama İso geri çekildi

İs: Boşver

Sonra arkasını döndü
Tam gidecekken Fadime onun kolundan tuttu

Fadimenin sesi yumusamisti

Fa: iso.. ben çok özür dilerim, düşünmeden konuştum..

İso arkasını donmedi
Ama gitmedi de

Fadimenin sesi daha da yumuşadı

Fa: iso...

İso dayanmadı Fadimeye döndü
Ne kadar kırılmış olsa da kıyamadı
Gözleriyle izin alır gibi yaptı ve yavaşca fadimenin ellerini tuttu
Fadimenin kalp atışları hızlandı ve şok olmuş şekilde isoya baktı

Sonra iso Fadimenin ellerini dudaklarına goturdu ve gözlerini kapatıp avuç içlerine uzun bir öpücük bıraktı
İso Fadimenin elleri arasında huzur buldu, nefes aldı.
Sonra ellerini bırakıp ordan uzaklaştı..
Fadime hâlâ şok olmuş şekilde ellerine bakıyordu

O sırada onları uzaktan izleyen tehlikeden haberleri yoktu
Alperen onlara bakıyordu ve fısıldayarak konuşmaya başladı
Al: benim senin ellerini tutmama izin vermedin ama isonun ellerini öpmesine izin verdin he Fadime Koçari... Sen benim olacaksın.

Fadime bir süre oldugu yerde kaldı, ellerine baktı
Sonra kendini toparlayıp çeki düzen verdi ve sınıfa gitti

Fadime sırasına oturdu ama aklı hâlâ az önce isonun elini öpmesindeydi

İso’nun ellerini tutuşu… Avuç içine bıraktığı o küçük öpücük...
Ne zaman düşünse kalbi hızlanıyordu

Arka sıradaysa İso camdan dışarı bakıyordu ama ara sıra gözleri istemsizce Fadime’ye kayıyordu
Ve bunu fark ettirmemeye çalışıyordu
İçinden "ben niye bir anda elini öptüm kızın" diyordu

Kapı açıldı
Öğretmen içeri girdi

Öğ: Bugün sizlere dönem projesi vereceğim projeyi ikili yapacaksınız

Bir anda herkes yanındakine dönmeye başladı
Fadime’nin yanında yine Alperen oturuyordu
Alperen hafifçe ona döndü

Al: Biz beraber yaparız artık

Fadime cevap vermedi
Çünkü aklı başka yerdeydi
Ve alperenle yapmayı istemiyordu

Öğretmen listeyi açtı

Öğ: Eşleşmeleri ben yapacağım

Öğretmen isim okumaya başladı
Birkaç kişi eşleşti

Öğ: Fadime Koçari ve…

Fadime fark etmeden nefesini tuttu

Öğ: Alperen Kılıç

Alperen hafifçe gülümsedi
Ama aynı anda arka sırada İso elindkei kalemi sıktı
Öğretmen devam edecekken Fadime bir anda ayağa kalktı
Öğretmen şaşırdı

Öğ: Evet Fadime

Fa: Hocam partner değişebilir miyiz?

Alperen’in yüzündeki ifade anında değişti

Öğ: Neden?

Fadime kısa bir an arkasına baktı
İso da ona bakıyordu şaşkın şekilde
İso fadimenin elini öptükten sonra onunla konuşacağını bile düşünmüyordu
Fadime gözlerini kaçırdı

Fa: Ben… başka biriyle yapmak istiyorum

Öğ: Kiminle?

Fadime, hiç düşünmeden

Fa: İso’yla

Bir saniyelik sessizlik oldu
Sonra sınıftan:

“NEE?” “Bunlar kavgalı değil miydi?” sesleri yükseldi.

İso resmen donmuştu
Sanki yanlış duymuş gibiydi

İs: Ben mi?

Fadime utansa da geri adım atmadı
Kendini tamamen affettirmek istiyordu

Fa: Evet

Öğretmen birkaç saniye ikisine baktı

Öğ: ikiniz de kabul ediyor musunuz?

İso hâlâ şaşkındı
Çünkü ilk kez fadime onu herkesin içinde seçmişti

İs: Tamam

Alperen’in yüzü kararmıştı
Elleri sıranın altında yumruk olmuştu
Bakışları direkt İsodaydı
Sonra Fadime’ye kaydı
Fadime ise bunu fark etmedi bile
Çünkü o an tek düşündüğü şey İso’nun hâlâ ona kırgın olup olmadığıydı

Öğretmen diğer kişilerde eşleştirdi

Öğ: projelerin ne olacağını diğer ders söyleyeceğim

Ders bitti teneffüs oldu
Fadime ayağa kalkıp isonun yanına geldi

Fa: selam proje arkadaşım

İs: selam da niye geldin

Fa: proje için telefon numaranı alabilir miyim

İs: telefon numaramı?

Fa: başka birşey sanma projeyi nerede nasıl yapacağımızı konuşuruz diye

İs: tamam

Numarasını verir fadimede kaydeder

Teneffüs biter
Öğretmen elinde bir kutuyla sınıfa gelir

Öğ: geçen ders söylemiştim proje ödeviniz bu kutudaki şeylere bağlı

Bir öğrenci sorar "hocam kutuda ne var?"

Öğ: bu kutuda katlanmış kağıtlar var her bir kağıtta sevgi, mutluluk, hüzün, aşk gibi duygular yazıyor
Eşleşen kişilerden biri gelip bir kağıt secicek ve çıkan duygu ile ilgili proje arkadaşınız ile araştirmalar yapıcaksınız. O duygunun açıklamasını yapıcaksınız ve örnekler vericeksiniz

Fadime arkasını dönüp isoya baktı
İso zaten ona bakıyordu

Bir kaç kişi seçtikten sonra sıra Fadime ve isoya geldi

Öğ: Fadime ve iso biriniz gelip seçin

İs: sen seç

Fa: tamam

Fadime ayağa kalkıp hocanın masasına geldi ve bir kagıtı aldı
Fadime kağıdı alırken birşey isonun dikkatini çekti
Fadimenin kolundaki bileklik onun gözlerinin mavisi rengindeydi

Sonra Fadime kağıdı yavaşça açtı
Kağıtta "Aşk" yazıyordu
Bir an dondu ve isoya baktı

Öğ: ne çıktı kızım

Fa: ee şey aşk çıktı hocam

İsonun bakışları değişti
İçinden "sadece proje ödevi" diye geçiriyordu

Fadime de bunun çıkmasına utanmisti ve yerine geçti
Alperen iyice sinirlendi ve içinden sadece "fadime benim olacak" diyordu

Okul bitti
Herkes evlerine gelmişti

Fadime odasinda isonun numarasina baktı ve onu "kılçuk" diye kaydetti

Sonra mesaj yerine girdi ama ne yazacağını bilemedi

"Merhaba iso" yazdı
Ama geri sildi

"Nasılsın" yazdı
Ama geri sildi

Fa: off ne yazıcam şimdi

"Selam proje arkadaşım" yazdı
En sonunda mesajı gönderdi ve telefonu kapattı
Sonra kendi kendine "off niye böyle yazdım ki" dedi

İso telefonuna bakıyordu zaten gelen mesajı gorunca Fadime olduğunu anladı ve anında cevap verdi

"Selam" yazdı

Fadime mesaj geldiğini görünce kalbi çıkacak gibi oldu

"Projeyi ne zaman nerede yapalım?"

"Bilmem sen ne zaman uygun olursan"

Fadime bir süre düşündü

"Yarın akşama doğru parkta yapalım mı?"

"Olur"

Telefonu ikiside kapattı

Ertesi gün
Fadime sınıfa geldi
Normalde ondan hep önce gelen Alperen bu sefer yoktu
Fazlada umursamadı zaten

Sonra öğretmen geldi

Öğ: derse başlamadan önce söyleyeyim arkadaşınız Alperen kaydını aldırdı

İso sırıttı
Fadime bir an garipsedi
Araları iyi olduğu için üzüldü ama onun kendisini arkadaş olarak görmediği içinde gitmesine sevindi

Okul çıkışı oldu
Eleni ve Fadime evlerine gitti
Bir kaç saat sonra

El: hala ben arkadaşlarımla kafeye gidicem

Fa: tamam bende şimdi çıkıcam zaten

Eleni dışarı çıktı

Fadime eşyalarını topladı
Not defterini, kalemligini vs aldı ve çantasını kapatıp evden çıktı

İso parktaydi ve bir banka oturmuş Fadimeyi bekliyordu

Fadime yolda gelirken arkasında birinin onu takip ettiğini hissetti
Yavaşça arkasina döndü
Ve Alperen oradaydı

Fa: a-alperen

Al: okuldan kaydımı aldırdım diye sevindin mı yoksa

Fa: ne diyorsun sen git başımdan işim var

Al: işin onu bana tercih ettiğin isoylaysa bırakmam seni

Fa: Alperen bak işine git yoksa kötü olur

Al: Fadime ben seni gerçekten çok seviyorum. Niye hep onu seçiyorsun

Fa: manyak mısın sen ya ben seni arkadaşım olarak görüyorum

Al: ben görmüyorum ve şimdiden özür dilerim

Fa: ne-

Alperen fadimeyi kolundan tuttu

Fa: BIRAK KOLUMU

Fadime Alperene vurup kaçmaya çalıştı ama Alperen sıkı tutmuştu ve cebindeki bezi çıkarıp fadimenin agzina tutttu

Fadimenin ağzından boğuk sesler çıkıyordu

Fa: imdat bıraksana beni

Bir kaç saniye sonra bayıldı
Alperen onu tutup kucağına aldı

Al: özür dilerim ama benim olacaktın artık çok geç

Fadimeyi arabaya koydu ve ordan uzaklaştı

İso belki geç kalmıştır diye hâlâ Fadimeyi bekliyordu ama içinde kötü bir his vardı...