58

Bölümee geçmeden önce fotoğraftaki kombinlerdenn bölüm tahminii alayıımm🙌🏻💭

✧･ﾟ: *✧･ﾟ:* ───── *:･ﾟ✧*:･ﾟ✧

Bir süre sonra...

Ad: Fadime

Fadime şaşkınlıkla salona geldi

Fa: Abi...

Adil karşısındaki koltuğu gösterdi

Ad: Otur

Fadime sessizce oturdu
Kalbi hızla atıyordu

Adil birkaç saniye sustu
Sonra ağır ağır konuştu

Ad: Seni hâlâ affetmiş değilim

Fadime'nin gözleri doldu

Fa: Biliyorum...

Ad: Bana yalan söylemeni hâlâ kabullenemiyorum

Fadime başını eğdi

Fa: Haklısın...

Adil derin bir nefes aldı

Ad: Ama...

Fadime şaşkınlıkla başını kaldırdı

Ad: Madem birbirinizi gerçekten seviyorsunuz... Böyle gizli saklı olmaz

Fadime dikkatle onu dinliyordu

Ad: Bu kan davası da artık bitsin belki iki aile de bu sayede barışır

Fadime şaşkınlıktan konuşamadı

Fa: Abi... Sen...

Ad: Yarın... İso ve ailesi seni istemeye gelsin

Fadime'nin gözleri kocaman açıldı

Fa: Gerçekten mi?

Adil başını yavaşça salladı

Ad: Bu onu tamamen kabul ettiğim anlamına gelmiyor ama sizin sevginize engel olmaya çalışmanın da bir anlamı kalmadı

Fadime'nin gözlerinden bu kez mutluluk gözyaşları aktı

Fa: ciddisin yani

Ad: öyleyim

Fadime ayağa kalkıp Adil'e sarılmak istedi
Adil bir an duraksadı
Sonra kısa da olsa sarılmasına izin verdi

Ad: Bir daha benden hiçbir şey saklama

Fa: Saklamayacağım abi... Söz veriyorum

...

Fadime odasına koştu
Hemen İso'yu aradı
Telefon daha ilk çalışta açıldı

İs: Güzelim?

Fadime heyecandan nefes nefeseydi

Fa: İso!

İs: Ne oldu?

Fa: Abim...

İs: Bir şey mi oldu?

Fa: Yarın... Beni istemeye gelin dedi

Telefonun diğer ucunda birkaç saniye sessizlik oldu

İs: Ne...

İso başta anlam vermedi ama sonra birden gerçek beynine çakınca sevinç dolu kahkahası duyuldu

İs: Gerçekten mi?

Fa: Evet

İs: nasıl izin verdi abin?

Fa: bilmiyorumm birden beni çağırdı gizli saklı olmaz evlenin hem dava da bitsin dedii

İs: inanamıyorum

İso sevinçten yerinde duramıyordu

İs: Ben hemen bizimkilere söyleyeyim

Fa: Tamam

İs: Seni yarın istemeye gelicez

Fadime'nin gözleri yeniden doldu

Fa: Seni bekleyeceğim

...

İso telefonu kapatır kapatmaz salona koştu
Zarife ve şirinum oturuyorlardı
İso sabah olanlardan sonra onlara fadimeyle sevgili olduğunu söylemişti zaten

İs: Size bir haberim var

Herkes merakla ona baktı

İs: Yarın... Fadime'yi istemeye gidiyoruz

Bir anlık sessizlik oldu
Sonra Şirinumun yüzünde sıcak bir tebessüm belirdi

Şirinum: Demek sonunda o gün geldi

Annesi de gülümsedi

Zarife: Hazırlıkları yapalım o zaman gelinum için

İso'nun gözleri parlıyordu

Yıllardır hayalini kurduğu gün...
Artık sadece bir gün uzaktaydı

...

Ertesi gün...

Sabahın erken saatlerinden itibaren hem Koçari evinde hem de Furtuna evinde büyük bir heyecan vardı

Fadime odasında aynanın karşısında hazırlanıyordu
Eleni kapıyı çalıp içeri girdi

El: Hazır mısın gelin hanım?

Fadime heyecanla güldü

Fa: Dalga geçme... Çok heyecanlıyım

El: Ellerine baksana titriyorlar

Fadime derin bir nefes aldı

Fa: Ya bir terslik olursa?

El: Hiçbir şey olmayacak

Esme de içeri girdi

Es: Çok güzel olmuşsun kuzum

Fadime mahcup bir şekilde gülümsedi

...

Aynı dakikalarda...

İso da aynanın karşısında kravatını düzeltiyordu
Oruç gülümseyerek ona baktı

Or: İlk defa seni bu kadar heyecanlı görüyorum

İso gülümsedi

İs: Kalbim yerinden çıkacak gibi

Zarife elindeki çiçek buketini uzattı

Za: Bunu unutma

İso buketi aldı
Diğer eline de büyük bir çikolata kutusu aldı

İs: Hazırsak gidelim

...

Yaklaşık yarım saat sonra...

Furtuna ailesinin arabası Koçari evinin önünde durdu

İso derin bir nefes aldü
Kapıya doğru yürüdü
Zili çaldı

Birkaç saniye sonra kapı açıldı
Kapıyı Fadime açmıştı

İkisi göz göze gelince birkaç saniye konuşamadılar
İso'nun yüzünde kocaman bir gülümseme vardı
Elindeki çiçekleri uzattı

İs: Bunlar sana...

Fadime heyecanla çiçekleri aldı

Fa: Çok güzeller...

İso ardından çikolata kutusunu uzattı

İs: Bu da...

Fadime gülümseyerek aldı

Fa: Teşekkür ederim

İso gözlerini ondan ayıramıyordu

İs: Çok güzelsin...

Fadime'nin yanakları kızardı

Fa: Hoş geldiniz...

...

Herkes salona geçti
Adil misafirleri karşıladı.
Kısa bir selamlaşmanın ardından herkes yerine oturdu

Ortam biraz heyecanlı ama sakindi

İso ise ara ara göz ucuyla Fadime'ye bakıyordu
Fadime de her yakaladığında gülümseyip gözlerini kaçırıyordu

Es: Fadime kuzum... Hadi kahveleri hazırla

Fa: Tamam yenge

Eleni de hemen ayağa kalktı

El: Ben de yardım edeyim

İkisi birlikte mutfağa geçti

...

Mutfakta...
Fadime fincanları hazırlarken elleri heyecandan titriyordu

El: Heyecandan şeklin değişti

Fadime güldü

Fa: Çok belli oluyor mu?

El: Hem de çok

Fadime kahveleri hazırlamaya başladı
Son fincan İso'nundu
Elini tuzluğa uzatınca duraksadı

Fa: Aslında hiç yapmak istemiyorum...

Eleni gülümsedi

El: Ama adet işte

Fadime küçük bir tutam tuzu kahveye koydu

Fa: İnşallah bana kızmaz

El: O seni seviyor kesin içer

Fadime hafifçe gülümsedi

...

Birkaç dakika sonra...

İkisi de salona geldiler
Fadime tek tek kahveleri dağıttı

En son İso'nun önünde durdu
İso fincanı alırken gözlerinin içine baktı

İs: Eline sağlık

Fadime utangaç bir gülümsemeyle ona baktı

Fa: Afiyet olsun

Herkes kahvesinden bir yudum aldı

İso da fincanını kaldırdı
İlk yudumu aldığı anda kahvenin tuzlu olduğunu anladı

Ama yüzündeki ifadeyi hiç bozmadı
Sanki dünyanın en güzel kahvesini içiyormuş gibi gülümsedi
Bir yudum daha aldı

Fadime şaşkınlıkla ona bakıyordu

Fa: Nasıl?

İso gülümseyerek cevap verdi

İs: Hayatımda içtiğim en güzel kahve

Eleni kahkahasını zor tuttu
Fadime ise hem utanmış hem de duygulanmıştı

İso hiç durmadan fincanın tamamını bitirdi
Fincanı masaya bırakırken Fadime'ye bakıp hafifçe göz kırptı
Fadime'nin yüzünde kocaman bir gülümseme oluştu

Kahveler içildikten sonra salonda kısa bir sessizlik oldu
Herkes birbirine baktı

Şirinum hafifçe doğruldu
Adil'e dönerek sakin bir sesle konuştu

Şi: Madem çocuklar birbirini görmüş, sevmiş bize de onların yanında olmak düşer... Allah'ın emri, Peygamber Efendimizin kavliyle kızınıx fadimeyi oğlumuz İsmail'e istiyoruz

Salondaki herkes sessizce Adil'e baktı
Adil derin bir nefes aldı gözlerini Fadime'ye çevirdi

Ad: Fadime...

Fa: Efendim abi...

Adil birkaç saniye sustu
Sonra ciddi ama yumuşak bir sesle konuştu

Ad: Bu evliliği gerçekten istiyor musun?

Fadime hiç düşünmeden İso'ya baktı
İso da ona bakıyordu
Sonra tekrar Adil'e döndü

Fa: Evet abi... İso'yu çok seviyorum

Salonda derin bir sessizlik oluştu
Adil başını yavaşça salladı
Sonra İso'ya baktı

Ad: Ona iyi bakacağına söz veriyor musun?

İs: Hayatım boyunca... Onu bir gün bile üzmemek için elimden geleni yapacağıma söz veriyorum

Adil birkaç saniye boyunca İso'nun gözlerinin içine baktı
Ardından derin bir nefes verdi

Ad: O zaman... Bende verdim gitti

Fadime de iso da çok mutluydu
Şirinum gülümseyerek dua etti

Şi: Allah tamamına erdirsin inşallah

...

Bir süre sonra Eleni küçük kırmızı yüzük kutusunu getirdi
Kutuyu Adil'e uzattı

Adil kutuyu açtü
Yüzükleri eline aldı

Önce Fadime'nin sol elini tuttu
Parmağına yüzüğü taktı

Sonra İso'nun elini tuttu
Onun da yüzüğünü taktı

Adil makası aldı
Kırmızı kurdeleyi tek hamlede kesti
Herkes alkışlamaya başladı

İso ile Fadime birkaç saniye birbirlerine baktılar
İkisinin de gözleri doluydu
İso yavaşça Fadime'ye yaklaştı

İs: Artık resmen sözlüm oldun

Fadime gülümseyerek başını salladı

Fa: Sen de benim sözlümsün

İso dayanamadı
Kollarını açtı

Fadime de gülümseyerek ona sarıldı
İso onu sımsıkı kucakladı

İs: Çok mutluyum...

Fadime gözlerini kapattı

Fa: Ben de...

Salondakiler onları gülümseyerek izliyordu

...

Ardından Furtuna ailesi yavaş yavaş toparlanıp ayağa kalktı

İso kapıya yönelirken son kez Fadime'ye baktı
Fadime kapının yanında durmuş gülümsüyordu

İso birkaç adım geri dönüp sessizce yanına geldi
Kimsenin duymayacağı kadar alçak bir sesle konuştu

İs: Bugün hayatımın en güzel günüydü

Fa: Benim de...

İso gülümseyerek parmağındaki yüzüğe baktı

İs: Artık resmen sözlümsün

Fadime utangaç bir şekilde gülümsedi

Fa: Hâlâ inanamıyorum

İs: Az kaldı... Sonra seni tamamen bana emanet edecekler

Fadime gülerek başını iki yana salladı

Fa: Şimdiden özledim

İso kahkaha attı

İs: Daha kapıdan çıkmadım

İkisi de gülümsedi
İso yavaşça yanağına kısa bir öpücük kondurdu

İs: Kendine iyi bak sevgilim

Fa: Sen de...

İso son kez gülümseyip dışarı çıktı

────୨ৎ────

Ayy evleniyorlarrr
Bu aradaa uzatmaya karar verdimm
Bazı gizemm fikirlerii falann var aklimdaa onları yazabiliriimmm