25

İso, Fadime, eleni ve oruç evin önüne geldiler
Eleni cebinden çıkardığı anahtarı yerleştirdi ve kapıyı açtı
Tam içeri geçeceklerdi ki gördükleri manzarayla şok oldular

Evdeki esyalar dağıtılmış ve sprey boyayla duvara birşeyler yazılmıştı
Herkes şok içinde etrafa bakarken duvardaki yazıları okudular

“SENİ BIRAKMAYACAĞIM FADİME"

"KAÇARSAN DA BULURUM”

“SONRAKİ SEFER ISO YOK”

Or: buranın hali ne kim yapmış bunu

İs: Alperen manyağı yapmıştır başka kim yapacak

Fa: off şu evin haline bak yaa

El: bu çocuk normal değil

Birbirlerine baktılar

Fa: ne yapıcaz biz şimdi

İs: bu yazıların kapanması için boya yapılması lazım zaten evde dağıtılmış...

Or: birkaç gün sürer bu

İs: isterseniz bizde kalın o zamana kadar, eleni sen abimle kalırsın Fadimede benimle kalır

Eleni ve Fadime birbirine baktı
Sonra Fadime isoya dönüp başını salladı

Fa: olur

Eleni kapıyı tekrar kapatıp kilitledi ve karşı binaya doğru ilerlediler

...

İso ve Fadime eve girdikten sonra Fadime direkt koltuğa kendini bıraktı. Ama bırakmasıyla birlikte hemen yüzünü buruşturdu

Fa: Ayy… tamam ben yanlış hareket ettim

İso hemen döndü

İs: Dur dur dur, yavaş otur foktor ‘yavaş hareket’ dedi ya sana

Fa: İso ben 90 yaşında değilim ya…

İs: Şu an benim gözümde 90 yaşındasın hatta 92 Emekli Fadime

Fadime gözlerini devirdi.

Fa: Sen niye böyle oldun bir anda?

İso mutfağa yöneldi

İs: Ben böyle oldum çünkü biri kendini bıçaklattı

Fadime: ben kendimi bıçaklatmadım

İso dolabı açtı, sonra durdu.

İs: Tamam tamam… kendini feda ettin

İso bir bardak su aldı, geri geldi, Fadime’ye uzattı ama tam eline vermedi

İs: Yavaş al ani hareket yok

Fadime bardağı aldı ama güler gibi yaptı.

Fa: Sen doktor falan mı oldun

İs: Evet hemde ev doktoru uzmanlık alanım: aşırı inatçı hastalar

Fa: Kimmiş o?

İso direkt işaret etti

İs: Sen

Fadime hafif güldü ama sonra İso yüzünü tuttu

İs: Bak bak bak! Gülme, yasak. Kahkaha level 1 bile yok

Fa: İso ben iyiyim abartmasan mı

İso fadimenin yanına oturdu

İs: hasta moduna geçiyoruz
Kurallar:
1. Aniden kalkmak yok
2. Kahkaha yasak
3. Kahramanlık yok
4. İso’ya itaat var

Fa: Son maddeyi çıkar.

İs: olmaz o en önemli madde

Fadime başını koltuğa yasladı.

Fa: Ben nasıl düştüm bu duruma ya…

Bir süre sessizlik oldu

Fa: İso…

İs: Hı?

Fa: Bugün için… teşekkür ederim

İs: Etme normal olan bu

Fa: Senin için normal şeyler bazen fazla iyi geliyor

İso bunu duyunca hafif güldü

İs: O zaman problem sende

İso bir süre sonra ayağa kalktı, mutfağa gitti

İs: O zaman ben çay yapıyorum senin gibi kahramanlık değill

Fadime arkadan seslendi

Fa: Tamam taşırma ama

İso mutfaktan cevap verdi

İs: Ben mi? Asla

2 saniye sonra mutfaktan su taşma sesi gekdi
Fadime güldü

Fa: İSO!

İso kapıdan başını uzattı

İs: Kontrol altında

Fadime gülerek başını salladı

Fa: Sen gerçekten ‘kontrol altında’ demeyi çok seviyorsun

İso çayları getirdi

İs: Çünkü genelde kontrol bende değil

Ve çayları masaya koyduktan sonra Fadimenin yanına oturdu

Fadime bardağı elinde tutarken gözlerini masaya dikmişti
İso bunu fark etti

İs: Ne düşünüyorsun?

Fa: Hiç...

İs: Yalan söylem

Fadime hafifçe gülümsedi

Fa: Biraz yorgunum sadece

İso başını salladı

İs: Haklısın

İso elini uzatıp onun elini tuttu

İs: Bir daha kendini benim önüme atma

Fa: Atarım

İso hemen ona baktı

Fa: Sen de benim için yaparsın çünkü

İso birkaç saniye cevap veremedi
Sonra istemsizce gülümsedi

İs: İnatçısın

Fa: Senden öğrendim

İs: Ben o kadar inatçı değilim

Fa: Dünyanın en inatçı insanısın

İs: Abartma

Fa: Öylesin

İkisi de hafifçe gülümsedi
Bir süre sonra Fadime yavaşça başını İso'nun omzuna yasladı
İso da kolunu fadimenin omzuna attı

İs: Rahat mısın?

Fa: Evet

...

Akşam saat geç olmuştu
Fadime'nin gözleri kapanıyordu

İs: uykun mu geldi

Fa: biraz

İs: sen benim odamda uyu istersen ben koltukta yatarım

Fa: ben yartardim koltukta-

İs: olmaz hastasın sen

Fa: neyse tamam

İso fadimeyi odaya götürür

İs: sen geç birşey lazım olsursa odadayım

Fa: tamam

İso oturma odasına geçti ve koltukta uzandı

Fadime odada yatağa uzandı ama uyuyamadı
Sonra yavaşça yataktan kalktı ve sessizce kapıyı açtı
İso'nun yanına doğru gitti

İso gelen seslerle tam arkasına dönecekti ki bir anda birisi arkasından uzandı...
Fadime isonun arkasına uzandı ve elini isonun beline atıp sarıldı

İso Fadime olduğunu anladı ve şaşırdı ama hoşuna gitti
Sonra fadimenin elini tutup kalbine koydu
Ve öyle uyudular

....

Sabah güneşi salondaki perdelerin arasından içeri süzülüyordu
İso ve Fadime aynı şekilde uyuyordu

İso ilk uyanan oldu
Gözlerini yavaşça açtı ve birkaç saniye etrafına baktı
Sonra Fadime'nin kolunu hissetti
Yüzünde hemen gülümseme oluştu

Başını hafifçe çevirdi
Fadime hâlâ uyuyordu
İso dikkatlice ona döndü
Fadime'yi uyandırmamaya çalışıyordu.

Başını tekrar yastığa koydu
Şimdi yüz yüze yatıyorlardı
İso birkaç saniye sadece onu izledi

İs: Çok güzelsin ya...

diye fısıldadı
Tam o sırada Fadime hafifçe kıpırdandı
İso hemen sustu

Fadime gözlerini araladı
İlk gördüğü şey İso oldu
Birkaç saniye birbirlerine baktılar
Sonra ikisi de gülümsedi

Fa: Günaydın...

İs: Günaydın sevgilim

Fa: Ne zamandır bakıyorsun bana?

İs: bilmem

Fa: İso...

İs: Tamam belki biraz fazla

Fadime güldü

Fa: Çok tuhafsın

İs: Sen seviyorsun ama

Fa: Biraz

İs: Biraz mı?

Fa: Tamam çok

İso zafer kazanmış gibi sırıttı

İs: Duydun mu?

Fa: Neyi?

İs: Çok seviyorum dedin

Fa: Ben öyle bir şey demedim

İs: Demene gerek yok

Fa: Nereden biliyorsun?

İs: Çünkü gözlerinden belli oluyor

Fadime istemsizce utandı

Fa: Kendine güvenin fazla değil mi senin?

İs: Hak edilmiş özgüven

Fa: Tabii efendim

İso biraz daha yaklaştı

İs: Dün gece niye yanıma geldin?

Fadime birkaç saniye sustu

Fa: Uyuyamadım

İs: Sonra?

Fa: Seni özledim

İso'nun yüzündeki gülümseme büyüdü

İs: Bir daha söyler misin?

Fa: Hayır

İs: Ama çok güzeldiu

Fa: Duymuş oldun işte

İs: Yetmedi

Fa: Şımarma

İs: Geç kaldın

İso gülerek kolunu fadimenin başının altına attı
Fadimede kolunun üzerine kafasını koyup elini isonun kalbine koydu
İso da fadimenin saçlarını okşuyordu
Tam o sırada...

Kapı zili çaldı

Fa: Kim geldi bu saatte?

İs: Bilmiyorum

Tekrar zil çaldı
Bu sefer daha uzun bastılar

İs: Sabırsızlar

Fa: Bakmazsak giderler mi?

İs: Deneyelim

İki saniye sessizlik oldu
Sonra 3 kere üst üste zil çaldı
İso gözlerini kapattı

İs: Gitmediler

Fa: Aç kapıyı

İs: Açmak istemiyorum

Fa: iso

İs: Tam yalnız kalmıştık

Fa: Kapıyı aç

İso oflayarak ayağa kalktı

İs: Kesin başımıza bela geldiler

Kapıya doğru yürüdü
Kapıyı açtı
Karşısında Eleni ve Oruç vardı
Eleni elinde poşetlerle gülümsüyordu

El: Günaydııın

Oruç da yanında duruyordu

Or: Uyandırdık mı?

İso birkaç saniye ikisine baktı

İs: evet

Sonra kapıyı kapatmaya çalıştı
Eleni ayağını araya koydu

El: HEY!

İs: Gidin

El: Ne?!

İs: Gidin ya uyuyorduk biz

El: uyuyordu"NUZ" siz beraber

İs: evet şimdi gidin

Or: Daha yeni geldik

El: İçeri almayacak mısın?

İs: Hayır

O sırada Fadime koridora çıktı

Fa: Günaydın

El: halamm

Eleni hemen içeri daldı
Doğruca Fadime'ye sarıldı
İso arkadan söyleniyordu

İs: Benim evim bu arada

Or: Artık değil gibi

İso dönüp abisine baktı

İs: Sen de mi?

Or: Ben tarafsızım

İs: Yalancı

Fadime kahkaha attı
Eleni poşetleri kaldırdı

El: Kahvaltılık getirdik

Fa: Ayyy teşekkür ederiz

İs: İade kabul ediyoruz

El: Sus

Oruç güldü.

Or: İso resmen bizi kovmaya çalışıyor

İs: Çünkü haklı sebeplerim var

El: Neymiş?

İs: Sevgilimle vakit geçiriyordum

Fa: iso...

El: Bunu söyleyeceğini biliyordum

Or: Ben de

İs: Gerçekleri konuşuyorum

Bir süre sonra herkes mutfaktaydı
Eleni getirdiği poşetleri tezgâha bıraktı

El: Açlıktan ölüyorum haberiniz olsun

Or: Beş dakika önce simit yiyordun

El: O sayılmıyor

Or: Neden?

El: Çünkü canım kahvaltı istiyor

İso sandalyeyi çekti
Hiç düşünmeden Fadime'nin yanına oturdu
Eleni de Oruç'un yanına geçti

El: Bak ne güzel

Or: Ne güzel?

El: Herkes sevgilisinin yanında

İs: Sonunda mantıklı bir düzen kuruldu

Or: İso son zamanlarda fazla mutlu

İs: Hak ettim

Kahvaltı hazırlanmaya başladı
Masaya peynirler, zeytinler, reçeller konuldu
Eleni çayı doldururken konuştu

El: Bu arada bizim evin durumuna hâlâ sinir oluyorum

Fa: Ben de

İs: Bugün gidip eşyaları düzenleyelim sonra bir boyacı falan çağıralım böyle olmaz çünkü

Fa: olur

Sonra kahvaltı etmeye başladılar
Bir ara Fadime reçeli almak için uzandı
Ama yarası hafif sızlayınca yüzünü buruşturdu
İso anında fark etti

İs: Dur

Fa: Ne oldu?

İs: Sen uzanma

Fa: İso—

İs: Olmaz

Reçeli alıp önüne koydu

Fa: Kendim alabilirdim

İs: Ama ben daha hızlıyım

Fa: Tembelleştiriyorsun beni

İs: Hedefim bu

Eleni gülmeye başladı

El: Gerçekten hasta bakıcıya dönüştü

Or: Biraz fazla hem de

İs: Görevimi yapıyorum

Fa: Kim verdi sana bu görevi?

İs: Kendim

Fa: Belli oluyor

İs: Şikayetçi misin?

Fa: değilim

İso zafer kazanmış gibi gülümsedi

İs: Biliyordum

El: Şunlara bak ya

Or: Kendi kendilerine mutlu oluyorlar

İs: Karışmayın bize

Or: Tamam tamam

Kahvaltı devam ederken herkes kendi arasında konuşuyordu.
Eleni bir şey anlatıyor, Oruç da onu dinliyordu
Bu sırada İso yavaşça elini masanın altına indirdi
Birkaç saniye sonra Fadime elinin üstünde sıcak bir dokunuş hissetti

Başını hafifçe kaldırıp İsoya baktı
İso sanki hiç birşey yapmamış gibi çayını içiyordu
Fadime gülümsedi ve parmaklarını onun parmaklarının arasına geçirdi