20. bölüm · Nefretten Kalan Aşk

20

Fatma Nurr

Bir süre sonra iso gerçekten uyumuştu
Fadime biraz onu izledikten sonra odasına doğru gitti
O sırada bir ses duydu

İs: Benim sevgiliimm vaaaarrrrr...

Fadime gülerek odasına gitti

Fadime tam yatağına uzanmış, gözlerini kapatmıştı
Bir anda kapı aniden açıldı
Hızlı değil, çarpma gibi değil… ama tamamen beklenmedik bir şekilde
Fadime yerinden sıçradı

Fa: İSO!!

Kapıda İso duruyordu

Fa: Sen… niye geldin buraya?

İso bir adım attı içeri
Gözleri yarı kapalıydı, saçları dağılmıştı ama yüzünde garip bir ciddiyet vardı.

İs: Sakın… ses çıkarma

Fa: Ne?

İs: Biri takip ediyor olabilir

Fa: Kim takip ediyor İso?

İso odaya dikkatle baktı, sonra kapıyı arkasından yavaşça kapattı

İs: Bilmiyorum

Fa: İso…

İs bir anda Fadime’nin odasının ortasında durdu etrafa bakmaya devam etti

İs: Burada güvendesin

Fa: Ben zaten evimdeyim

İs: Ev… ev iyi bir yer

Fa: Sen neden kapıyı çalmadan girdin?”

İs bir an durdu, sanki bu soruyu ilk defa düşünüyormuş gibi

İs: Kapı… zaman kaybettiriyor

Fa: Ne zaman kaybettiriyor?

İs: tehlike varsa

Fadime derin bir nefes verdi

Fa: İso, burada tehlike yok

İso birkaç saniye sustu, sonra çok ciddi bir şekilde başını salladı

İs: O zaman iyiyiz

Ve hiç beklemeden Fadime’nin yatağının kenarına oturdu

İs: Sadece… oturuyorum

Fa: Oturmak için benim odamı basmana gerek yok

İs: Burada kalmam lazım

Fa: Niye kalman lazım?

İs: Çünkü ben… nöbetçiyim

Fa: Kimin nöbetçisi?

İs: Senin

Fa: İso, bu bir iş değil

İs bir an sustu, sonra yavaşça başını salladı

İs: O zaman ben… uyuyabilirim

İso yatağa doğru uzandı ve bir köşeye kıvrıldı

Fa: İso!

İsi gözlerini kapattı

İs: Kapın hâlâ güzel…

Fadime birkaç saniye öylece durdu
Sonra yavaşça battaniyeyi onun üstüne çekti

Fa: Sabah bunu sana anlatınca yıkılacaksın…

İso çoktan uykuya dalmıştı bile

Fadime birkaç saniye yatağın kenarında oturdu
İso çoktan uyumuştu
Bir kolu yatağın üstüne uzanmıştı
Yüzünde de tamamen huzurlu bir ifade vardı

Fa: Sabah hiçbirini hatırlamayacaksın...

İso'dan ses çıkmadı
Sonunda gerçekten uyumuştu

Fadime bir süre onu izledi
Sonra yastığına yaslandı
Aslında uyumayı düşünmüyordu
Sadece biraz gözlerini dinlendirecekti

Fa: Beş dakika tek...

diye mırıldandı
Ama fark etmeden uykuya daldı

...

Gece ilerledikçe ikisi de uykuda hafifçe hareket etti

Fadime uyurken isonun uzanmış koluna yaklaşıp, başını isonun göğsüne yasladı
Elini de isonun kalbinin üzerine koymuştu
İsoda fadimenin omzundaki kolunu sıkılaştırdı
Uyurken farkında bile değillerdo

...

Sabah güneş perde arasından içeri süzülüyordu
İlk uyanan İso oldu
Kaşlarını hafifçe çattı
Başının ağrısını hissetti

İs: Off...

Sonra birkaç saniye tavana baktı
Nerede olduğunu anlamaya çalışıyordu

İs: Ben...

Bir anda durdu
Çünkü göğsünde bir ağırlık hissediyordu
Başını aşağı indirdi ve Fadime'nin göğsünde uyuduğunu gördü

İso birkaç saniye hiç hareket etmedi
Şaşırmıştı
Sonra yüzünde küçük bir gülümseme oluştu

İs: ...

Dün geceye dair hiçbir şey hatırlamıyordu
Ama şu anki görüntü hoşuna gitmişti

Sessizce onu izlemeye başladı
Fadime derin derin uyuyordu
Yüzündeki ifade huzurluydu

İso dikkatlice elini kaldırdı
Yavaşça saçlarının bir kısmını yüzünden çekti
Sonra saçlarını hafifçe okşadı

İs: Uyurken daha sakinsin...

diye fısıldadı
Birkaç dakika boyunca sadece onu izledi
Sonra Fadime hafifçe kıpırdandı
Kaşlarını buruşturdu ve yavaş yavaş gözlerini açtı

İlk birkaç saniye hiçbir şey anlamadı.
Sonra başını kaldırdı
Ve İso'yla göz göze geldi

İki saniye sessizlik oldu
Sonra ikisi de aynı anda durumu fark etti
Fadime'nin gözleri büyüdü

Fa: ...

İs: Günaydın

Fa: ...

İs: Uyandın mı?

Fa: Ben...

İs: Hm?

Fadime bir anda doğruldu

Fa: Ben burada nasıl uyudum?!

İs: Ben de onu düşünüyordum

Fa: Sen niye benim yatağımdasın?!

İs: Bu sorunun cevabı bende yok

Fadime yüzünü elleriyle kapattı.

Fa: Allahım...

İso ise gülmemeye çalışıyordu.

Fa: Sakın gülme

İs: Gülmüyorum

Fa: Gülüyorsun

İs: Biraz

Fadime yastığı kaptı
İso'ya fırlattı

İs: AAHH

Fa: Özür dilerimmm

İs: Omzummm

Fa: AYYY!

İs: Şaka yaptım

Fa: İSO!

İso kahkahaya başladı
Fadime ise utanmış halde ona bakıyordu
Sonra İso yumuşak bir gülümsemeyle konuştu

İs: Bu arada...

Fa: Ne?

İs: Günaydın sevgilim

Fadime'nin yüzündeki utangaç ifade yavaşça gülümsemeye dönüştü

Fa: Günaydın

İso hâlâ yatağın başucuna yaslanmış oturuyordu
Fadime ise yatağın diğer tarafında oturuyordu
Az önceki olayın utancı yeni yeni geçiyordu

İs: Yani...

Fa: Konuşma

İs: Ama—

Fa: Hiç konuşma

İs: Tamam

İki saniye geçti

İs: Ama çok komikti

Fa: İSO!

İso gülmeye başladı
Tam o sırada koridordan Eleni'nin sesi geldi

El: Halaaaa

Fadime başını kapıya çevirdi

El: Hazırlandın mı?

Fa: Bir dakika!

El: Bir dakika dediğin yarım saat sürüyor sen—

Kapı açıldı
Eleni içeri girdi ve durdu

Gözleri önce Fadime'ye kaydı.
Sonra yatağa
Sonra İso'ya
Sonra tekrar yatağa
Sonra tekrar İso'ya

Fa: ...

İs: ...

El: ...

Eleni'nin ağzı yavaş yavaş açıldı

El: Ben...

Bir daha baktı

El: Şu an...

Bir daha baktı

El: Ne görüyorum?

Fadime anında ayağa fırladı

Fa: DUR!

El: siz beraber mi uyudunuzz!?

Fa: HAYIR!

İs: Evet

Fa: İSO!

İs: Teknik olarak evet

Fa: Teknik falan değil!

El: AAAAAAAAAA!

Fa: BAĞIRMA!

El: BEN ŞOKTAYIM!

Fa: Hiçbir şey yok!

El: ÇOCUK SENİN YATAĞINDA!

Fa: OLAY GÖRÜNDÜĞÜ GİBİ DEĞİL!

El: DAHA KÖTÜ MÜ?!

Fa: HAYIR!

İso kahkahasını tutmaya çalışıyordu

Fa: Sen de gülme!

İs: Özür dilerim

Ama gülmeye devam etti
Eleni yatağın kenarına oturdu

El: Tamam anlatın

Fa: Anlatılacak bir şey yok

El: Var

Fa: Yok

El: Var

İs: Var

Fa: İSO SUS!

Eleni zafer kazanmış gibi döndü

El: Bak o bile var dedi

Fadime yüzünü elleriyle kapattı

Fa: Allahım sabırr...

Eleni bir anda İso'ya döndü

El: Sen nasıl geldin buraya?

İs: Hatırlamıyorum

El: Ne?

İs: Gerçekten hatırlamıyorum

El: Hiç mi?

İs: Son hatırladığım şey arkadaşlarla oturmaktı

El: Sonra?

İs: Sonra buradayım

Eleni iki saniye durdu.
Sonra kahkahayı patlattı

El: Sen ciddi misin?

İs: Evet.

Fa: Gece kapıya gelip "kapın çok güzel" dedi

İs: Ne?

Fa: Sonra telefonunun onu terk ettiğini söyledi.

İs: ...

Fa: Sonra benim odamı basıp nöbetçi olduğunu söyledi.

İs: DUR BİR DAKİKA

Eleni artık gülmekten nefes alamıyordu

El: NÖBETÇİ Mİİ

Fa: Evet

İs yüzünü kapattı

İs: Ben taşınacağım

El: HAYIR HAYIR DUR DAHA BİTMEDİ

Fa: Bitmedi zaten

İso korkuyla baktı

İs: Daha ne yaptım?

Fadime ile Eleni birbirlerine baktılar
Sonra aynı anda gülmeye başladılar
İso'nun yüzündeki ifade gittikçe kötüleşti

İs: Ben kesin çok saçmalamışım

Fa: hemde nasıll

İs: off yaaa

Fa: bir daha içip kapıma gelirsen cami avlusuna bırakırım seni

İs: ben bu utançla daha içmem dee

Fa: neyse hadi sen git eve hazirlan bende hazırlayım okula gidelim

İs: tamam

İso evine gitti ve hazırlandı

...

Fadimeyle Eleni'de hazırlanıp aşağı indiler

...

Oruçla iso aşağıda kızları bekliyordu
Kızlar gelince yürüyerek okula doğru gittiler

Eleni ve oruç fısıldaşarak gülüyorlardı
İso ise daha hâlâ neler olduğunu atlatamamıştı

İsonun aklına bir anda fadimenin geçen gün yanağına bıraktığı öpücük geldi
Gözleri fal taşı gibi açıldı
Fadime fark etti

Fa: ne oldu?

İs: hani sen... Dün benim yanağımı öpmüştün ya...

Fa: eeee

İs: iadesi yok mu?

Fa: yok maalesef

İso yanağını gösterir

İs:ama yaa bak abimle eleni bakmıyor bir öpücük ver??

Fadime başını iki yana salladı

Fa: rüyandaa

Diyip kaçmaya başladı
İsoda peşinden gitti

İs: AMA HAKSİZLİK BUU

Fa: GAYETTE ADALETLİ

İs: DEGİLL

Fa: tamam kapat artık konuyuu

İs: Kapatmamm

Fadime bir an eleni ve oruca baktı onlar kendi hallerindeydi
Sonra isonun susması için hemen yanağına bri tane daha öpücük bırakıp uzaktan gözüken okula doğru koştu
İso elini yanağına koydu ve sırıttı

İs: BAK SİMDİ COK İYİ OLDUU

Fa: SUS DİYE YAPTİM BİRŞEY SANMA

İs: ÇOK GEÇÇ