33

İso havuzun başında birkaç saniye donup kaldı

İs: Fadime...?

Cevap gelmedi
İso bir adım daha yaklaştı
Havuzun suyu gerçekten kıpkırmızıydı

İs: Fadime!

İso panikle havuzun içine baktı

İs: FADİME!

Ama havuzun içinde kimse yoktu
İso'nun nefesi hızlandı

İs: Hayır... Hayır hayır...

...

Fadime baygındı
Bir boşluğun içindeydi sanki
Birden uzaktan boğuk sesler duymaya başladı

?: Halaa!

?: FADİMEEE!

Sesler giderek daha net gelmeye başladı

İs: FADİME NERDESİN?!

Birden fadimenin etrafındaki boşluk hissi kaybolmaya başladı

Bir saniye sonra Fadime gözlerini aniden açtı
Etrafı tamamen suydu ve nefes alamıyordu
Şaşkınlıkla etrafına baktığında havuzun dibinde olduğunu fark etti

Fa: (İçinden) Hayır...

Yukarı çıkmaya çalıştı ama gücü kalmamış gibiydi
Gözleri yavaş yavaş kapanmaya başladı
Tam o sırada bulanık görüşünün arasında birinin havuza atladığını gördü
İso havuza atlamıştı ve hızla ona ulaşıp Fadime'yi tuttu
Birkaç saniye sonra İso onu havuzdan çıkarmayı başardı

İs: Fadime! Fadime gözlerini aç!

Eleni ağlayarak yanlarına koştu

El: Hala! Ne olur gözlerini aç!

Oruç hemen telefonunu çıkardı

Or: Ambulansı arıyorum!

İso titreyen elleriyle Fadime'nin yüzünü tuttu

İs: Fadime lütfen... Bana bak

Fadime boğazına kaçan suları öksürdü ve derin bir nefes aldı sonra yavaşça gözlerini aralamaya çalıştı

Fa: i-iso...

İso'nun gözleri doldu

İs: Buradayım, burdayım güzelim

İso'nun gözleri bir anda Fadime'nin üzerindeki kırmızı lekeye takıldı
Bir an donup kaldı

İs: Fadime...

Fadime'nin tişörtünün yan tarafı kıpkırmızıydı
İso'nun nefesi kesildi

İs: Hayır...

Eleni Fadime'nin üzerindeki kanı görünce olduğu yerde kaldı

El: Hala...

Eleni'nin gözlerinden yaşlar akmaya başladı

El: Bu yüzden... Havuz...

Oruç'un da yüzü bembeyaz olmuştu
Çünkü havuzdaki kırmızı suyun sebebi artık belliydi
Fadime vurulmuştu ve yarasından akan kan havuzun suyuna karışmıştı
İso çaresizce başını sallıyordu

İs: Hayır... Sana bir şey olmayacak

Fadime güçlükle gözlerini araladı

Fa: İso...

İso hemen onun elini tuttu

Fa: Çok... korktum...

İso'nun gözlerinden yaşlar süzüldü

İs: Ben de korktum... Ve korkuyorumda sakın kapatma o güzel gözlerini

Birkaç dakika sonra sağlık görevlileri geldi ve hemen fadimeye müdahale etti
Fadimeyi ambulansa aldılar ve hastaneye götürdüler

İso, oruç ve eleni de arabayla geldiler

...

Hastaneye geldiklerinde Fadime hızla içeri alındı

Doktor: Durumu kritik olabilir ameliyata hazırlayın

İso kapıda kalmak zorunda kaldı ama bir an bile ayrılmak istemedi

Kapı kapandıktan sonra İso’nun dizlerinin bağı çözüldü gibi oldu
Duvara yaslandı, nefes alamıyordu
Gözünün önüne kanlı havuz ve Fadime'nin o hâli geliyordu

İs: Lütfen… Lütfen birşey olmasın…

...

Aradan 1 saat geçti
Doktor kapıdan çıktığında iso hemen ayağa fırladı

İs: Fadime nasıl?!

Doktor: Ameliyatı güzel geçti ve stabil durumda artık riskli bir durum yok. Şimdi normal odaya alınacak gidip görebilirsiniz birkaç dakikaya da uyanır zaten

İs: Çok teşekkür ederim

---

Bir süre sonra Fadime normal odaya alındı
Odaya ilk giren İso oldu
Fadime yatakta solgun ama gözleri yarı açık şekilde yatıyordu
İso bir anda yanına oturdu ve elini tuttu

İs: Birtanem iyisin dimi

Fa: iyiyim iyiyim

Tam o sırada Oruç ve Eleni de odaya girdi
Eleni direkt Fadime’nin yanına koştu

El: Halam… çok korkuttun bizi…

Fa: Korkulacak birşey yok iyiyim artık

Oruç derin bir nefes aldı

Or: Önemli olan bu

Oda bir süre sessiz kaldı
İsonun yüzü bir anda ciddileşti

İs: bu kesin Alperenin işi

El: Zaten en başından beri belliydi

Ama o sırada Fadime vurulduğu andan birşeyler hatırladı

Fa: Hayır…

İs: Fadimem başka açıklaması yok ki

Ama Fadime başını çok hafif salladı

Fa: Alperen değil... Bir kız vardı o yaptı

İso’nun kaşları çatıldı

İs: kız mı? Kim ki?

Fa: Bulanıktı… yüzünü net görmedim…

İs: emin misin

Fa: evet iso, ben havuzun kenarında oturuyordum sonra bayilinca havuza düştüm havuza batmadan öncede bir kadın görmüştüm... Uzun, siyah saçlıydı sanırım...

İs: bunu başka kim yapar ki...

Fa: Bilmiyorum... Yüzünü çok net göremedim

Oda bir süre sessiz kaldı
Eleni hâlâ Fadime'nin elini bırakmıyordu

El: Bir daha bizi böyle korkutma tamam mı?

Fadime hafifçe gülümsedi

Fa: Tamam

Oruç derin bir nefes verdi

Or: Vallahi bir daha kamp falan istemiyorum ben

İso hâlâ sessizdi
Fadime onun yüzüne baktığında gözlerinin kızarmış olduğunu fark etti

Fa: İso...

İso hemen ona döndü

İs: Efendim

Fa: İyiyim ben

İso birkaç saniye ona baktı

İs: Bir daha böyle bir şey yaşarsak ben iyi olmam

Fadime üzgün bir ifadeyle ona baktı

Fa: Özür dilerim

İso hemen başını salladı

İs: Özür dileme senin hiçbir suçun yok

Bir süre daha sohbet ettikten sonra Oruç saate baktı

Or: Biz artık gidelim bence

Eleni hemen itiraz etti

El: Ama—

Or: Halan dinlensin biraz

El: Tamam

Ayağa kalkıp Fadime'ye sarıldı

El: Yarın yine geleceğim

Fa: Bekliyorum

Oruç ve Eleni vedalaştıktan sonra odadan çıktılar
Kapı kapanınca oda tamamen sessizleşti
İso sandalyesini yatağa biraz daha yaklaştırdı
Fadime sessizce ona baktı

Fa: Çok korktun değil mi?

İso gözlerini kaçırdı

İs: Evet

Kısa bir sessizlik oldu.

İs: Seni bulamadığımda... Gerçekten seni kaybettiğimi sandım

Fadime onun elini tuttu

Fa: Ama buradayım

İso başını eğdi

İs: Havuzu gördüğüm an hayatım durdu sanki

Fadime'nin gözleri doldu

Fa: Özür dilerim

İs: Özür dileme dedim

İso yavaşça onun elini öptü

İs: Önemli olan şu an burada olman

İso hafifçe Fadime'nin elini sıktı

İs: Ben bugün hiçbir yere gitmiyorum

Fa: İso...

İs: Ciddiyim doktor beni zorla çıkarmazsa burada kalacağım

Fadime hafifçe gülümsedi

Fa: İnatçısın

İs: Senden öğrendim

Fadime istemsizce güldü
Bir süre sonra kapı çaldı ve doktor içeri girdi

Dok: Kendini nasıl hissediyorsun Fadime

Fa: Daha iyiyim

Doktor gülümseyerek dosyasına baktı

Dok: Bugün hastanede kalacaksın Geceyi burada geçirmeni istiyoruz eğer her şey yolunda giderse yarın taburcu olabilirsin

İso derin bir nefes verdi

İs: Yani şu an bir tehlike yok değil mi?

Dok: Şimdilik hayır ama dinlenmesi gerekiyor ve stresten uzak kalmalı

Doktor birkaç kontrol yaptıktan sonra odadan çıktı
Kapı kapanır kapanmaz İso tekrar Fadime'ye döndü

İs: Yarın eve gidiyoruz

Fa: Daha doktor yeni çıktı

İs: Olsun ben plan yapıyorum

Fa: Ne planı?

İs: Seni eve götürüp en az bir hafta hiçbir şey yaptırmayacağım

Fa: İso ben hastayım ölmedim

İs: Ben yine de risk almayacağım

Fadime gülmeye başladı

Fa: Çok abartıyorsun

İs: Az bile abartıyorum

Fa: Sanki beni eve kilitleyeceksin

İs: Kilitlemem… ama kontrol ederim

Fa: Bu aynı şey…

İso hafifçe omuz silkti

İs: Değil

Fadime gözlerini devirdi ama gülümsemesi hâlâ duruyordu

...

Bir süre sonra Fadime’nin göz kapakları ağırlaştı

Fa: Biraz uykum geldi...

İs: Uyu ben buradayım

Fa: Gitmeyecek misin?

İs: Hayır

Fa: iyi o zaman ama sende dinlen biraz

İs: tamam dinlenirim

...

Fadime birkaç dakika içinde uykuya daldı
İso onun elini bırakmadı. Sadece sandalyede sessizce oturdu gözlerini bir an bile ondan ayırmadı