46. bölüm / 68
Nefretten Kalan Aşk46
Bölümler 68Şu an: 46
- 1 11.382 kelime
- 2 21.575 kelime
- 3 31.069 kelime
- 4 41.232 kelime
- 5 51.219 kelime
- 6 61.356 kelime
- 7 71.406 kelime
- 8 81.264 kelime
- 9 91.464 kelime
- 10 101.362 kelime
- 11 111.188 kelime
- 12 121.387 kelime
- 13 131.195 kelime
- 14 141.010 kelime
- 15 151.699 kelime
- 16 161.442 kelime
- 17 171.241 kelime
- 18 181.151 kelime
- 19 191.320 kelime
- 20 201.172 kelime
- 21 211.644 kelime
- 22 221.170 kelime
- 23 231.462 kelime
- 24 241.057 kelime
- 25 251.430 kelime
- 26 26962 kelime
- 27 271.182 kelime
- 28 281.205 kelime
- 29 291.379 kelime
- 30 301.115 kelime
- 31 311.685 kelime
- 32 321.184 kelime
- 33 331.034 kelime
- 34 341.591 kelime
- 35 351.643 kelime
- 36 361.810 kelime
- 37 371.679 kelime
- 38 381.473 kelime
- 39 391.675 kelime
- 40 401.139 kelime
- 41 41896 kelime
- 42 421.794 kelime
- 43 431.715 kelime
- 44 441.874 kelime
- 45 451.622 kelime
- 46 46880 kelime · Okuduğun bölüm
- 47 471.633 kelime
- 48 481.978 kelime
- 49 491.728 kelime
- 50 501.630 kelime
- 51 511.672 kelime
- 52 521.503 kelime
- 53 531.689 kelime
- 54 541.607 kelime
- 55 551.382 kelime
- 56 561.114 kelime
- 57 571.843 kelime
- 58 581.204 kelime
- 59 591.602 kelime
- 60 602.161 kelime
- 61 611.514 kelime
- 62 621.714 kelime
- 63 631.621 kelime
- 64 641.606 kelime
- 65 651.059 kelime
- 66 661.782 kelime
- 67 671.131 kelime
- 68 681.820 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
İkisi fabrikanın küçük kafeteryasına geçtiler
Öğleden sonra olduğu için içerisi oldukça sakindi
Cam kenarındaki masaya oturdular
Görevli yanlarına geldi
Görevli: Ne alırsınız?
İs: Bana sade kahve
Fadime birkaç saniye düşündü
Fa: Bana da latte
Görevli siparişleri alıp uzaklaştı
Masada kısa bir sessizlik oluştu
İso camdan dışarıyı izliyordu
Fadime ise onu
Fa: Çok düşünüyorsun
İso gözlerini dışarıdan ayırmadı
İs: Mecburum
Fa: Her şeyi tek başına çözemezsin
İso başını çevirdi
İs: Çözmek zorundayım
Fa: Neden?
İs: Çünkü bu fabrikanın sorumluluğu bende
Bir an durdu
İs: Sizlerin de...
Fadime gözlerini kaçırdı
Fa: Ben kendimi koruyabilirim
İso hafifçe başını iki yana salladı
İs: Bugün asansörde öyle görünmüyordu
Fadime mahcup bir ifadeyle sustu
Tam o sırada kahveler geldi
Görevli fincanları masaya bıraktı
Görevli: Afiyet olsun
İkisi de teşekkür etti
Fadime fincanını eline aldı
İlk yudumu içince hafifçe gülümsedi
Fa: Güzelmiş
İso onu izliyordu
Fa: Ne oldu?
İs: İlk defa rahatlamış gibi görünüyorsun
Fadime omuz silkti
Fa: Biraz...
Kısa bir sessizlik oldu
İso fincanını masaya bıraktı
İs: Ne olursa olsun... Bundan sonra seni yalnız bırakmayacağım
Fadime gözlerinin içine baktı
Bir şey söylemedi
Sadece çok hafif başını salladı
...
Yaklaşık yirmi dakika sonra yeniden ofise döndüler
İşler kaldığı yerden devam etti
İso toplantı notlarını inceliyor, Fadime ise yeni gelen evrakları düzenliyordu
Fabrika yeniden sakinleşmiş gibi görünüyordu
Tam o sırada...
İso'nun telefonu çalmaya başladı
Ekranda yine aynı yazı vardı
"Bilinmeyen Numara"
İso'nun yüzündeki ifade bir anda değişti
Fa: Açacak mısın?
İso hiç cevap vermeden telefonu açtı
İs: Alo
Karşı taraftan yine o efektli ses geldi
?: Sonunda biraz rahatladınız galiba...
İso'nun bakışları sertleşti
İs: Ne istiyorsun?
Adam kısa bir kahkaha attı
?: Sana küçük bir hediye vermeye karar verdim
İs: Saçmalama
?: Tam kırk sekiz saatin var
İso'nun kaşları çatıldı
İs: Ne için?
Karşı tarafta birkaç saniyelik sessizlik oldu
?: Kırk sekiz saat sonra... Hayatının enn büyük çaresizliğini yaşayacaksın
İso'nun çenesi gerildi
İs: Açık konuş
?: O saate kadar ne yaparsan yap...
İster güvenliği iki katına çıkar...
İster polis çağır...
İster Fadime'yi bir an bile yalnız bırakma...
Hiçbir şeyi değiştiremeyeceksin
İso ayağa kalktı
İs: Kimsin sen?!
Adam aldırış etmedi
?: Geri sayım başladı İso... 48 saat
Sonra telefon kapandı
Ofisin içi yeniden sessizliğe gömüldü
İso birkaç saniye elindeki telefona baktı
Fadime yavaşça ayağa kalktı
Fa: Ne dedi?
İso derin bir nefes aldı
Yüzündeki öfke bu kez yerini ağır bir kararlılığa bırakmıştı
İs: Kırk sekiz saatimiz var...
Fa: Sonra?
İso gözlerini Fadime'ye çevirdi
İs: Sonrasında... Bir şey yapacağını söyled
...
İso telefonu yavaşça masanın üzerine bıraktı
Yüzündeki ifade artık tamamen değişmişti
Fadime dikkatle ona baktı
Fa: Ne yapacağız?
İso hiç düşünmeden cevap verdi
İs: Hazırlanacağız
...
Yaklaşık on dakika sonra fabrikanın toplantı salonunda bütün bölüm sorumluları toplanmıştı
İso ayaktaydı
Yüzü her zamankinden daha ciddiydi
İs: Bundan sonra herkes dikkatli olacak
Salondaki herkes sessizce onu dinliyordu
İs: Fabrikada tek başına dolaşan olmayacak, her bölümde güvenlik görevlisi bulunacak, giriş çıkışlar yeniden kontrol edilecek, tanımadığınız en ufak kişiyi bile hemen bildireceksiniz
Çalışanlardan biri elini kaldırdı
Çalışan: İsmail Bey... Gerçekten bu kadar ciddi mi?
İso hiç tereddüt etmeden cevap verdi
İs: Evet
Bu kez salonda kimse konuşmadı
...
Toplantı bittikten sonra İso telefonunu çıkarıp abisi Oruç'u aradı
Telefon kısa sürede açıldı
Oruç: Hayırdır kardeşim?
İso yaşanan her şeyi tek tek anlattı
Oruç: Bu iş düşündüğümüzden büyük
İs: Biliyorum
Oruç: Ben de adamlarımı göndereceğim kimseyi yalnız bırakmayın
İs: Tamam abi
Telefon kapandı
İso derin bir nefes verdi
...
Saatler geçti
İlk gün...
Sonra ikinci gün...
Fabrikadaki herkes tedirgindi
Her köşede güvenlik görevlileri vardı
Kameralar sürekli izleniyordu
Fadime nereye gitse yanında biri oluyordu
İso ise neredeyse iki gündür gözünü bile kırpmamıştı
...
47. Saat...
Her şey sakindi
Bir çalışan sessizliği bozdu
Çalışan: İsmail Bey... Belki de sadece korkutmak istemiştir
Başka biri de başını salladı
Başka Çalışan: Bence de
İso cevap vermedi
Sadece saatine baktı
47 saat 58 dakika...
47 saat 59 dakika...
Fabrikada derin bir sessizlik vardı
Kimse konuşmuyordu
Ve...
48 saat 00 dakika...
Birden bütün fabrikanın elektrikleri kesildi
Her yer zifiri karanlığa gömüldü
Aynı anda acil durum sistemi devreye girdi
Koridorlarda kırmızı ikaz lambaları yanıp sönmeye başladı
Alarm sesi bütün binayı inletiyordu
Çalışanlar panikle bağırmaya başladı
Çalışan: Elektrikler gitti
Başka biri: Ne oluyor?!
Tam o sırada...
Fabrikanın ana giriş kapıları sert bir gürültüyle açıldı
Siyah kıyafetli çok sayıda adam içeri doldu
Hepsinin ellerinde silah vardı
Adam: Kimse kıpırdamasın!
Bir anda herkes olduğu yerde donup kaldı
Çığlık sesleri yükseldi
İso refleksle Fadime'nin önüne geçti
İs: Arkamda dur!
Maskeli adamlardan biri hızla gelip İso'nun kolunu tuttu
İso sertçe kurtulmaya çalıştı
İs: Bırak lan!
Bir yumruk savurdu
Adam sendeledi
Ama diğer üç kişi aynı anda üzerine atıldı
Kollarını arkadan tuttular
Birisi silahı başına dayadı
Adam: Kıpırdama!
Diğer tarafta iki kişi de Fadime'yi yakalamıştı
Fa: Bırakın!
Fadime çırpınıyor, kurtulmaya çalışıyordu
Bir adam sertçe kolundan tuttu
Diğeri silahı başına yasladı
Adam: Sessiz ol!
İso bütün gücüyle bağırdı
İs: FADİME!
Fadime korkuyla ona baktı
İkisi de birbirine ulaşmaya çalışıyordu
Ama aralarına silahlı adamlar girmişti
Tam o anda...
Fabrikanın büyük kapısından ağır adımlarla biri içeri girdi
Siyah uzun bir palto giymişti
Yüzü artık gizli değildi
Adam yavaşça maskeli kişilerin arasından yürüdü
İso başını kaldırıp ona baktığı anda...
Gözleri bir anda büyüdü
Yüzündeki öfke yerini tarifsiz bir şaşkınlığa bıraktı
Nefesi kesildi
İs: Sen...
Adam sadece hafifçe gülümsedi
?: Uzun zaman oldu İso...
────୨ৎ────
Ehehe merakta kalınnn
Biraz kısa olduu amaa birsey olmazz diye düşünüyorumm🙈
Aklımdaaa superrr fikirlerr vararr
İsFad'ın arası bayaaa düzeliyororr🙌🏻
Bölüm etkileşimi
