53

Fa: İso...

İso gözlerini bir an bile ondan ayırmadı
Fadime derin bir nefes aldı

Fa: Ben de... Ben de seni hiç unutmadım...

İso'nun gözleri doldu

Fa: O gün senden ayrıldığımda... Seni sevmekten vazgeçmedim sadece... Çok kırılmıştım çok yorulmuştum.

İso sessizce onu dinliyordu

Fa: Her doğum günümde... Sadece seni düşündüm, ying bilekliğini bir gün bile atmadım hâlâ odamda...

Fadime gülümsemeye çalıştı

Fa: Senin beni unuttuğunu sandım... Benden nefret ettiğini sandım... Hayatına devam ettiğini sandım
Ama çekmecendeki Yang bilekliğini görünce, yangında benim için söylediklerini duyunca... Anladım

İso'nun sesi titredi

İs: Ben senden nasıl vazgeçebilirdim ki...

Fadime artık gözyaşlarına engel olamıyordu
Bir adım attı
İso'ya iyice yaklaştı

Fa: Ben de seni hâlâ seviyorum İso... Hem de ilk günkü kadar belki daha fazla...
Çünkü seni kaybetmenin ne demek olduğunu ben de öğrendim

Bu cümleyi duyan İso'nun gözlerinden yaşlar aktı
Dudaklarında tarifsiz bir tebessüm oluştu

Yavaşça ellerini Fadime'nin yüzüne götürdü
Titreyen parmaklarıyla yanağındaki gözyaşını sildi

İs: Bunu semden duyabileceğime hiç inanmıyordum...

Fa: Ben de...

İkisi de aynı anda birbirlerine doğru bir adım attılar
Ve sımsıkı sarıldılar

Dört yılın özlemi...
Tek bir sarılmaya sığmaya çalışıyordu

İso gözlerini kapatıp Fadime'yi kendine daha da yaklaştırdı
Sanki bırakırsa yeniden kaybedecekmiş gibi...

Fadime de kollarını onun boynuna doladı
Yüzünü omzuna gömdü
Sessizce ağlıyordu

Dakikalarca hiçbir şey söylemeden öylece kaldılar
Sadece birbirlerinin nefesini hissediyorlardı

İs: Seni o kadar özledim ki... Bunu anlatacak kelime bulamıyorum

Fadime gözlerini kapalı tuttu

Fa: Ben de... Her gün, her dakika seni özledim

İso hafifçe geri çekildi
Alnını Fadime'nin alnına yasladı

İkisi de gülümsüyordu
İkisi de ağlıyordu

İso derin bir nefes aldı

İs: Sana bir itirafta daha bulunacağım

Fadime merakla baktı

Fa: Ne itirafı?

İso mahcup bir şekilde ensesini kaşıdı

İs: Aslında... Bugün hiçbir toplantı yok

Fadime şaşkınlıkla gözlerini açtı

Fa: Ne?

İso hafifçe güldü

İs: Fabrikayla ilgili toplantı falan yok hepsi bahaneydi seni buraya getirebilmek için...

Fadime birkaç saniye ona baktı
Sonra hafifçe omzuna vurdu

Fa: İso!

İso gülmeye başladı

İs: Kızdın mı?

Fa: Bana yalan söyledin

İso iki elini teslim olur gibi kaldırdı.

İs: Suçluyum ama başka türlü seni buraya getiremezdim

Fadime birkaç saniye ciddi görünmeye çalıştı
Sonra dayanamadı o da gülmeye başladı

İso cebinden küçük bir kutu çıkardı
Fadime şaşkınlıkla baktı

Fa: Bu da ne?

İso kutuyu açtı
İçinde aynı Ying Yang bilekliğinin yeni bir çifti vardı

İs: Eskisi bizi hiç bırakmadı
Ben de... Yeni başlangıcımız için yenisini almak istedim

Fadime'nin gözleri yeniden doldu
İso bilekliği yavaşça fadimenin bileğine taktı

Sonra kendi bileğine de diğerini geçirdi
İki bileklik yeniden birleşmişti

İso gülümsedi

İs: Bu kez hiç çıkarmayacağım

Fadime elini onun elinin üzerine koydu

Fa: Ben de

Güneş artık tamamen batmak üzereydi
İkisi el ele sahil boyunca yürümeye başladılar

...

Sahilde uzun süre yürüdüler
4 yılda neler olduğunu konuştular

Bir süre sonra İso telefonuna baktı

İs: Bir dakika burada bekler misin?

Fadime merakla kaşını kaldırdı

Fa: Nereye gidiyorsun?

İso gülümseyerek geriye doğru yürümeye başladı

İs: Beş dakika

Fadime şüpheyle baktı.

Fa: İso...

İs: Söz hemen geleceğim

Fa: Tamam...

İso hızla gözden kayboldu
Fadime denizin kenarında tek başına beklemeye başladı
Rüzgâr saçlarını hafifçe savuruyordu

Tam "Bu çocuk yine neyin peşinde?" diye düşünürken...
İso uzaktan görünmeye başladı

Elinde küçük beyaz bir kutu vardı
Fadime merakla ona baktı

Fa: O elindeki ne?

İso kutuyu arkasına sakladı

İs: Tahmin et

Fa: Söyle

İso gülümseyerek kutuyu öne çıkardı

Küçük bir doğum günü pastasıydı
Üzerinde tek bir mum yanıyordu
Fadime'nin gözleri büyüdü

Fa: İso...

İso pastayı dikkatlice tuttu

İs: Doğum günün kutlu olsun...

Fadime'nin gözleri doldu

Fa: Sen... Unutmadın mı?

İso hafifçe güldü

İs: Unutabilir miyim? 4 yıldır her 19 Haziran'da seni düşündüm bu tarihi hiç unutmadım

Fa: Ben... Ne diyeceğimi bilmiyorum

İso mumu gösterdi

İs: Önce dilek tut

Fadime gözlerini kapattı
Sessizce dileğini tuttu
Sonra mumu üfledi
İso alkışladı

İs: İyi ki doğdun... İyi ki varsın

Fadime gülümseyerek ona sarıldı

Fa: Teşekkür ederim...

İso pastadan küçük bir parça aldı
Çatalla Fadime'ye uzattı

İs: Doğum günü sahibi ilk lokmayı hak eder

Fadime gülerek pastayı yedi
Sonra aynı şekilde küçük bir parça alıp İso'ya uzattı

Fa: Sıra sende

İso lokmayı yerken gülümsedi
Pastanın biraz kreması dudağının kenarına bulaştı
Fadime bunu görünce gülmeye başladı

Fa: Dur...

Parmağıyla kremayı silip ona gösterdi

Fa: Çocuk gibisin

İso da gülerek o kremayı aldı
Bir anda Fadime'nin burnunun ucuna minicik bir parça sürdü

Fa: İso!

İso kahkahaya boğuldu

İs: Çok yakıştı

Fadime gülerek omzuna hafifçe vurdu
Sonra ikisi de uzun süre kahkaha attılar

...

Hava tamamen kararmıştı
İso ceketini çimlerin üzerine serdi
Sonra sırtüstü uzandı

İs: Gel

Fadime de yanına uzandı
Birkaç saniye sonra yavaşça dönüp başını İso'nun göğsüne yasladı
İso usulca kolunu omzuna doladı

İkisi de sessizce gökyüzündeki yıldızları izliyordu
Uzun süren sessizliğin ardından İso hafifçe gülümsedi

İs: Bu gece... Ay çok güzel değil mi?

Fadime'nin dudaklarında sıcak bir tebessüm oluştu
Bu cümlenin anlamını çok iyi biliyordu
Başını kaldırıp İso'nun gözlerine baktı

Fa: Evet... Ben de seni seviyorum

İso bir anda dondu

İs: Bir dakika... Nereden anladın?

Fadime gülmeye başladı

Fa: Beni hafife alıyorsun galiba

İs: Cidden nereden biliyorsun?

Fa: "Ay bu gece çok güzel değil mi?" Japonların dolaylı yoldan "Seni seviyorum" deme şekli ben de bunu biliyorum

İso birkaç saniye şaşkın şaşkın ona baktı
Sonra kahkaha attı

İs: Ben sürpriz yapıyorum sanıyordum

Fadime gülerek omzuna yaslandı

Fa: Yine de çok güzeldi

İso onun alnına yumuşak bir öpücük kondurdu

İs: O zaman açık açık söyleyeyim
Seni seviyorum sevgilim... Hem de dünyadaki her şeyden daha çok

Fadime gözlerini kapatıp yeniden göğsüne yaslandı

Fa: Ben de seni seviyorum İso... Ve bu kez hiç bırakmayacağım

İso onu biraz daha kendine çekti
İkisi de yıldızların altında, birbirlerine sımsıkı sarılmış halde sessizce yıldızlara bakarken...

Fadime'nin telefonu bir anda çalmaya başladı
Ekrana bakınca gözleri büyüdü

"Abimm🫀"

Fa: Eyvah...

İso hemen doğruldu

İs: Ne oldu?

Fa: Abim arıyor

İso'nun da gözleri büyüdü

İs: Aç aç

Fadime derin bir nefes alıp telefonu açtı

Fa: Alo abi...

Adil'in sesi telaşlı geliyordu

Ad: Fadime neredesin sen

Fadime bir an afalladı

Fa: Şey... Ben...

İso hemen yan taraftan sessizce fısıldadı

İs: Toplantı de

Fadime başını belli belirsiz salladı

Fa: Toplantıdayım abi

Ad: Saat kaç oldu haberin var mı?

Fadime bir an gökyüzüne baktı

Fa: Şey... Toplantı biraz uzadı

İso yine fısıldadı

İs: Trafik

Fa: Bir de trafik var...

Ad: Trafik mi bu saatte?

İso bu kez daha da streslendi

İs: Yol kapalı de

Fadime gülmemek için dudaklarını ısırdı

Fa: Yollar da kapanmış...

Ad: Niye kapanmış?

Fadime dondu kaldı
İso panikle ellerini sallamaya başladı

İs: Bakım! Bakım!

Fa: Yol... bakım çalışması varmış

Adil birkaç saniye sustu

Ad: Gece gece bakım mı yapıyorlar?

İso yüzünü buruşturdu

İs: Kaza de

Fadime hemen toparladı

Fa: Bir de küçük bir kaza olmuş galiba...

İso sessizce başparmağını kaldırdı

Ad: İyi... Dikkat et tek başına değilsin değil mi?

Bu soruyla ikisi de aynı anda dondu
Fadime ne diyeceğini bilemedi

İso kendini işaret etti
Sonra hemen başını iki yana salladı

İs: Hayır de

Fa: Şey... Yok... Yani...

Tam o sırada İso'nun telefonu cebinde titreşmeye başladı

Fadime'nin gözleri büyüdü
Adil telefondan şüpheyle sordu

Ad: O ses neydi?

İso panikle telefonunu susturmaya çalışırken yanlışlıkla elinden düşürdü
Telefon yere düştü

Fadime gülmemek için dudaklarını ısırıyordu

Fa: Şey...

İso telaşla fısıldadı

İs: Kedi de

Fadime şaşkınlıkla ona baktı

Fa: Kedi mi?

İso başını hızla salladı

Fa: Yani... Bir kedi çöp kutusunu devirdi galiba

Adil'in sesi iyice şüpheli çıkıyordu

Ad: Kedi telefon sesi mi çıkarıyor?

Fadime artık kendini tutamayıp hafifçe güldü

Fa: Abi vallahi çok yoruldum... Gelince anlatırım

Adil iç çekti

Ad: Tamam tamam kendine dikkat et varınca haber ver

Fa: Veririm abi

Ad: Hadi iyi geceler

Fa: İyi geceler

Telefon kapanır kapanmaz...
İki saniye boyunca birbirlerine baktılar

Sonra aynı anda kahkahaya boğuldular

İs: Kedi neydi ya

Fadime de gülerek omzuna vurdu

Fa: Bana "kedi de" diyen sendin!

İs: Panikledim bir an

Fa: "Yollar kapalı" "bakım var" "kaza olmuş" "kedi devirdi"

İkisi de yeniden kahkaha attı
İso hâlâ gülüyordu

İs: Abin kesin hiçbirine inanmadı

Fadime başını salladı

Fa: Eve dönünce kesin sorguya çekecek

İso omzunu silkti

İs: O zamana kadar bir hikâye daha uydururuz

Fadime gülerek başını onun omzuna yasladı

Fa: Seninle başım gerçekten dertte

İso saçlarını okşadı

İs: Ama sıkıcı değil dimi

Fadime gözlerini kapatıp gülümsedi

Fa: Hiç değil...

Gece ilerledikçe sahil tamamen sessizleşmişti

Fadime, başı hâlâ İso'nun göğsünde olacak şekilde uyuyakalmıştı
İso da kolunu onun omzundan hiç çekmeden gözlerini kapatmıştı

...

Ertesi sabah...

İlk güneş ışıkları yüzlerine vurunca Fadime yavaşça gözlerini araladı
Birkaç saniye nerede olduğunu anlamaya çalıştı

Sonra başını kaldırınca İso'nun hâlâ uyuduğunu gördü
Yüzünde istemsiz bir gülümseme oluştu
Sessizce ona biraz daha yaklaştı

Fa: İso...

İso hafifçe kıpırdandı

Fa: İso... Uyansana

İso gözlerini aralayıp şaşkın şaşkın etrafına baktı

İs: Biz...

Sonra olanları hatırlayınca gülmeye başladı

İs: Sahilde uyuyakalmışız

Fadime de gülerek başını salladı

Fa: Evet

İso doğrulup esnedi

İs: Hayatımda ilk kez bu kadar güzel bir sabaha uyandım

Fadime hafifçe kızardı

Fa: Hadi... Karnım acıktı

İso ayağa kalktı

İs: Emir büyük yerden

Birlikte sahil boyunca yürümeye başladılar
Bir simitçiden simit, poğaça ve iki çay aldılar

Denizin kenarındaki banklardan birine oturdular
İso simidi ikiye bölüp yarısını Fadime'ye uzattı

İs: Afiyet olsun

Fa: Sana da

...

Kahvaltı bittikten sonra arabaya bindiler
İso direksiyonu çevirdi

Fadime camdan dışarı bakarken tabelayı görünce şaşkınlıkla döndü

Fa: İso...

İs: Efendim?

Fa: Bu yol...

İso gülümsedi

İs: Evet

Birkaç dakika sonra araba okulun önünde durdu
Kapıda büyük harflerle okulun adı yazıyordu
Fadime derin bir nefes aldı

Fa: Lisemiz...

İkisi birlikte bahçeye girdiler
Koridorlar neredeyse hiç değişmemişti
Hersey onları yıllar öncesine götürüyordu

Tam o sırada yaşlı bir öğretmen onları fark etti

Öğr: İso? Fadime?

İkisi de aynı anda döndü

İs: Hocam

Öğretmen gülümseyerek yanlarına geldi

Öğr: Hoşgeldiniz çocuklar

Fa: Sizi görmek ne güzel hocam

Öğr: Yıllar geçmiş ama ikiniz de hiç değişmemişsiniz

İso ile Fadime birbirlerine bakıp gülümsediler
Bir süre eski günlerden konuştular

Diğer öğretmenler de onları görünce yanlarına geldi

En sonunda öğretmenlerden biri gülerek konuştu

Öğr: siz okulun en çok kavga eden çiftiydiniz

Fadime utanarak güldü

Fa: hocam...

İso da kahkaha attı

İs: Ama sonunda yine aynı yere geldik

Öğr: Demek ki kaderden kaçılmıyormuş

Bir süre daha okul bahçesinde dolaştılar
Eski sınıflarına baktılar
Sonra vedalaşıp okuldan ayrıldılar

Arabaya bindiklerinde Fadime son kez okul binasına baktı

Fa: Buraya tekrar gelmek çok iyi geldi

İso motoru çalıştırdı

İs: Bana da

Fadime emniyet kemerini taktı

Fa: Şimdi nereye?

İso gülümseyerek yola çıktı

İs: Eve...

Fa: Trabzon'a

────୨ৎ────

Bölümdeki üç noktaların yoğunluğuu qkskksdjs
Şükür sew oldularrr