29

Eve geldiklerinde Fadime önce kapıyı açtı
İso içeri girer girmez ayakkabılarını çıkarıp koltuğa oturdu

İs: Sanırım burada yaşayacağım

Fa: Önce odana

İs: Çok uzak

Fa: Beş metre

İs: Yine de uzak

Fadime gülerek yanına geldi

Fa: Hadi

İso elini uzattı

İs: Yardım et

Fa: Çok mu yoruldun

İs: Çook

Fadime elini tuttu
İso ayağa kalkarken özellikle biraz daha ona yaslandı

Fa: Gerçekten kötü hissediyorsun değil mi

İs: Evet...

Sonra küçük bir gülümseme ekledi

İs: Biraz da naz yapıyorum

Fa: Onu fark ettim

İkisi de güldü

...

Odaya geçtiklerinde Fadime yatağı düzeltti

Fa: Hadi yat

İs: Sen gidiyor musun

Fa: Hayır

İs: Burada mı kalacaksın

Fa: Söz vermiştim

İso hemen rahatladı

İs: Güzel

Fadime battaniyeyi üzerine örttü
Sonra elini alnına koydu

Fa: Ateşin hâlâ biraz var

İs: Ben demiştim

Fa: Ama sabaha daha iyi olacaksın

İs: İnşallah

Fadime mutfağa gidip ılık su getirdi
Sonra ilaçlarını hazırladı

Fa: Hadi bunları iç

İs: Yine mi

Fa: Evet

İs: Hastalık çok zor bir şeymiş

Fa: Biliyorum

İs: Özellikle ben yaşayınca

Fadime kahkaha attı

Fa: Çok komiksin

İs: Sen gülünce hoşuma gidiyor

Fadime'nin yüzünde yumuşak bir gülümseme oluştu
İlaçları içirdikten sonra yatağın kenarına oturdu
Parmaklarını İso'nun saçlarının arasında gezdirdi
İso gözlerini kapattı

İs: Böyle iyi geliyor

Fa: O zaman uyumaya çalış

İs: Sen buradasın değil mi

Fa: Buradayım

İs: Gitmeyeceksin

Fa: Gitmeyeceğim

İso onun elini tuttu

İs: Tamam

Fadime başını hafifçe eğdi

Fa: Dinlen sevgilim

İso gözlerini kapatırken elini bırakmadı
Fadime de başını yatağın kenarına yasladı
Bir eliyle iso'nun elini tutuyordu diğer elini de isonun saçlarında gezdirken uyuyakaldı
...

Sabah güneş ışıkları perdenin arasından içeri süzülüyordu
Fadime ilk uyanan oldu
Gözlerini açınca hâlâ İso'nun elini tuttuğunu fark etti
Başını kaldırıp ona baktı ve istemsizce gülümsedi

Fa: İyi görünüyorsun...

diye fısıldadı
Sonra sessizce ayağa kalktı
Üzerindeki battaniyeyi düzeltti
İso uyanmasın diye kapıyı dikkatlice kapatıp mutfağa geçti

...

Yaklaşık yarım saat sonra mutfak güzel kokularla dolmuştu
Fadime çayı demlemiş, kahvaltıyı hazırlamaya başlamıştı

Tam o sırada odasında gözlerini açan İso birkaç saniye tavana baktı
Sonra yatağın yanına baktı
Fadime yoktu

İs: Fadime...?

Yavaşça doğruldu
Kendini dünden çok daha iyi hissediyordu
Koridora çıktı ve mutfaktan gelen sesleri duyunca hafifçe gülümsedi
Kapının önüne kadar geldi
Fadime ona sırtı dönük şekilde kahvaltı hazırlıyordu

İso birkaç saniye onu izledi
Sonra sessizce yaklaşıp kollarını beline doladı
Bir anda sarılınca Fadime irkildi

Fa: Ayy

İs: Şşşt...

Fadime derin bir nefes aldı

Fa: Korkuttun beni...

İs: Özür dilerim

Ama sarılmayı bırakmadı
Başını omzuna yasladı

İs: Günaydın

Fa: Günaydın...

Bir süre öylece kaldılar
İso'nun kolları hâlâ fadimenin belindeydi
Fadime de elini onun kollarının üzerine koydu
İso gözlerini kapattı

İs: Çok güzel kokuyor

Fa: Kahvaltı

İs: O değil

Fadime'nin yüzünde küçük bir gülümseme oluştu

İs: Böyle duralım biraz

Fa: Kahvaltı yanacak

İs: Biraz daha

Fa: İso...

İs: Bir dakika

Fadime istemsizce güldü
Bir süre daha öyle durdular
Sonra Fadime yavaşça arkasını döndü
İso'yla göz göze geldiler

Fa: Daha iyi görünüyorsun

İs: Çünkü uyandığımda seni gördüm

Fa: Bu nasıl bir açıklama

İs: Gayet mantıklı

Fa: Ateşin nasıl

İso hemen yüzünü buruşturd

İs: Biraz var galiba...

Fadime elini alnına koydu
Birkaç saniye bekledi

Fa: Yok

İs: Emin misin

Fa: Eminim

İs: Bir daha kontrol et

Fa: İso...

İs: Belki geri gelmiştir

Fadime gülmeye başladı

Fa: Dün de aynısını yapıyordun

İs: Çünkü ilgilenmen hoşuma gidiyor

Fadime gülümseyip yanağına hafifçe dokundu

Fa: Kıyamam sana

İso'nun yüzündeki gülümseme anında büyüdü.

İs: Bir daha söyler misin

Fa: Hayır

İs: Ama ben hastayım

Fa: İyileşiyorsun

İs: O zaman biraz daha hasta kalayım

Fa: İsoo

İs: Ne var

Fa: Öyle bir şey yok

İs: Bence var

Fa: Hadi masayı hazırlayacağım

İs: Ben yardım ederim

Fa: Hayır

İs: Niye

Fa: Çünkü dün hastanedeydin

İs: Ama bugün mutfaktayım

Fa: İso

İs: Hem kendimi daha iyi hissediyorum

Fadime şüpheyle ona baktı

Fa: Beş dakika önce ateşim var diyordun

İs: O farklıydı

Fa: Neydi farkı

İs: O zaman ilgi görüyordum

Fadime güldü

Fa: Sen gerçek çok şımardın

İs: sen şımartıyorsun

Fadime cevap veremeden İso dolaptan tabakları almaya başladı

Fa: Yapma dedim

İs: Yardım ediyorum

Fa: Dinlenecektin

İs: Bu ağır iş sayılmaz

Fa: Sayılır

İs: Sayılmaz

Fa: Sayılır

İs: O zaman şu tabağı bırakıyorum

Tabağı tezgâha bıraktı

Fa: tamam

İso birkaç saniye bekledi
Sonra başka bir tabağı aldı

Fa: İSO!

İs: Bu farklı tabak

Fa: Hiç fark etmiyor

İs gülmeye başladı

İs: Çok tatlı kızıyorsun

Fa: Kızmıyorum

İs: Kızıyorsun

Fa: Kızmıyorum dedim

İs: Tamam tamam

Ama yine de çay bardaklarını masaya taşımaya devam etti

...

Bir süre sonra kahvaltı hazırdı
Masaya birlikte oturdular
İso çayından bir yudum aldı

İs: Özlemişim

Fa: Neyi?

İs: Böyle oturmayı

Fa: Daha 2 gün önce oturuyorduk zaten

İs: Ama bu farklı

Fa: Nasıl farklı

İs: Sadece ikimiz varız

Fadime gülümsedi

Fa: Doğru

İs: Kimse zili çalmıyor

Fa: Şimdilik

İs: Kimse kapıyı kırarak içeri girmiyor

Fa: Eleni duyarsa alınır

İs: Gerçekleri konuşuyorum

Fadime güldü
Bir süre kahvaltı yaptılar
Sonra İso birden durdu

Fa: Ne oldu

İs: Bir şey düşündüm

Fa: Korkutma beni

İs: İyileşince seni bir yere götürmek istiyorum

Fadime merakla baktı

Fa: Nereye

İs: Söylemem

Fa: Niye

İs: Sürpriz

Fa: İpucu ver

İs: Yok

Fa: Bir tane

İs: Hayır

Fa: İsooo

İs: Hayır

Fa: Çok merak ettim

İs: Merak et

Fadime dudaklarını büzdü

Fa: Bu haksızlık

İs: Değil

Fa: Öyle

İs: Sürprizin amacı zaten söylememek

Fadime birkaç saniye düşündü sonra masaya dirseklerini koyup ona doğru biraz yaklaştı

Fa: Peki...

İs: Peki ne?

Fa: Yanağını öpsem söyler misin?

İso birkaç saniye şaşkınca ona baktı

İs: Bir tane mi?

Fa: Evet

İs: Yetmez

Fa: İso!

İs: Ne var? Pazarlık yapıyoruz

Fadime gülmeye başladı

Fa: Çok şımardın gerçekten

İs: Senin suçun

Fa: Tamam o zaman hiç öpmüyorum

İso hemen itiraz etti

İs: Dur dur

Fa: Ne?

İs: Fikrimi değiştirdim

Fa: Söyleyecek misin?

İs: Hayır

Fa: O zaman neden değiştirdin?

İso hafifçe gülümsedi

İs: Öpücüğü sürprizden bağımsız istiyorum

Fadime'nin yanakları hafifçe kızardı

Fa: Çok utanmazsın

İs: Ama seviyorsun

Fadime cevap vermedi Sadece gülümseyip eğildi ve yanağına küçük bir öpücük bıraktı
İso'nun yüzünde hemen kocaman bir gülümseme oluştu

İs: Bir tane daha alabilir miyim?

Fa: Hayır

İs: Hastayım ama

Fa: Bu bahaneyi çok kullanıyorsun

İs: İşe yarıyor çünkü

Fadime kahkaha attı

Fa: Sürpriz hakkında hiçbir şey söylemeyecek misin yani?

İs: Sadece şunu söyleyebilirim...

Fa: Ne?

İs: Gideceğimiz yeri çok seveceksin

Fa: Emin misin?

İs: Çok eminim

Fadime gülümseyerek çayından bir yudum aldı

Fa: Tamam o zaman

Tam o sırada kapı zili çaldı
İkisi de aynı anda kapıya baktı

İs: Kesin Eleni...

Fa: Daha kahvaltıyı yeni bitiriyoruz

İs: Bizim yalnız kalmamız yasak galiba

Fadime gülmeye başladı

Fa: Git aç kapıyı

İs: Hastayım ben

Fa: İyileşiyordun hani?

İs: Yakalandık...

Kapı zili bir kez daha çaldı
Fadime ayağa kalktı

Fa: Tamam ben açarım

İs: Emin misin? Belki kaçmamız gerekiyordur

Fa: Sabah sabah kimden kaçıyoruz?

İs: Bilmiyorum

Fadime gülerek kapıya doğru yürüdü ve kapıyı açtı
Kapının önünde Eleni duruyordu
Eleni içeri girer girmez konuşmaya başladı

El: Halaa! Sabahtan beri seni arıyorum, neredesin sen?

Fa: Telefonum odada kalmış

El: Seni üç kere aradım, mesaj attım, evine gittim. Evde olmayınca da merak ettim

Fadime kapıyı kapattı

Fa: Dün akşamdan beri buradayım

El: Burada mı?

Tam o sırada Eleni salona girdi ve koltukta oturan İso'yu gördü

El: Senin burada ne işin var?

İs: Burası benim evim

El: Onu biliyorum

İs: O zaman sorun yok

Eleni gözlerini devirdi

El: Bana kimse bir şey açıklamak ister mi?

Fa: İso zehirlendi

Eleni'nin yüzü bir anda ciddileşti

El: Ne?!

İs: İyiyim ben

El: Nasıl zehirlendi?

Fa: boya yaptığımız gece çok kötü olmuş,ateşi çıkmıştı, sürekli kustu. Bende sabah ulaşamayınca buraya geldim sonra da hastaneye götürdüm

El: Hastaneye mi gittiniz?

Fa: Evet doktor gıda zehirlenmesi olduğunu söyledi

El: Şimdi nasılsın?

İs: Daha iyiyim

El: Emin misin?

İs: Evet

Eleni birkaç saniye onu inceled.

El: Biraz solgun görünüyorsun

İs: Çünkü herkes bana bunu söylüyor

Fadime gülümsedi

Fa: Dün daha kötüydü

El: Peki nasıl zehirlenmiş?

Fadime ile İso birbirlerine baktılar

Fa: Büyük ihtimalle Alperen yaptı

Eleni'nin yüzü sertleşti

El: Yine mi o?

İs: Kesin bir şey bilmiyoruz ama sadece ben zehirlendim

Fa: Hepimiz aynı şeyleri yedik sadece İso'nun yemeğinde bir şey vardı

El: O çocuk gerçekten bunu yapmış olamaz...

İs: Artık her şeyi yapabilir

Odadaki hava bir anda ciddileşti
Bir süre sessizlik oldu
Sessizliği yine İso bozdu

İs: Bu arada kahvaltı yaptık

El: Ben açım

İs: Geç kaldın

El: Ben de yerim

Fa: Gel sana da hazırlayayım

Eleni hemen gülümsedi

El: İşte benim halam

İso söylenir gibi yaptı

İs: Yine paylaşmak zorunda kaldım yaa...