23

İso birkaç saniye dondu
Sanki beyninin çalışması durmuştu

İs: Fadime?

İso'nun nefesi kesildi
Yüzünü iki eliyle tuttu

İs: FADİME!

İs: Hayır! Hayır hayır hayır!
Bana bak, gözlerini aç kurban olduğum... Aç gözlerini şaka yapma...

Sesinin yankısı sahilde kayboldu
İso artık ağlıyordu
Hem de kontrol edemediği şekilde
Bir eli hâlâ yarasına baskı yapıyordu

Birkaç dakika sonra ambulans hızla sahile ulaştı
Sağlık görevlileri sedyeyle koşarak geldiler
İso hâlâ Fadime'nin elini bırakmıyordu

Görevli: Çekilin lütfen!

İs: İyi olacak değil mi?!

Görevli: Müdahale etmemiz gerekiyor!

Görevliler Fadime'yi dikkatlice sedyeye aldılar
İso da peşlerinden koştu

İs: Ben de geliyorum!

Görevli ona döndü

Görevli: Maalesef ambulans dolu

İs: Ne demek dolu?!

Görevli: Siz kendi aracınızla gelin. Biz hemen çıkıyoruz

İs: Hayır! Ben—

Kapılar kapanmıştı bile
Ambulans sirenlerini açtı ve uzaklaşmaya başladı

İso olduğu yerde birkaç saniye donup kaldı
Sonra koşarak arabasına bindi ve motoru çalıştırdı
Ellerinin titremesi direksiyona bile yansıyordu

İs: Bir şey olmayacak...

Ama söylediğine kendi bile inanmıyordu
Araba hızla yola çıktı
İso normalde asla yapmayacağı kadar hızlı sürüyordu
Gözleri sürekli yoldaydı ama aklı hastanedeydi
Fadime'nin son söyledikleri kulaklarında dönüp duruyordu

"Seni çok seviyorum..."

...

Yaklaşık yirmi dakika sonra hastaneye ulaştı
Arabadan iner inmez koşmaya başladı
Acil servisin kapısından içeri girdi

Fadime ameliyata alınmıştı
iso hemen hemşirenin yanına gitti

İs: Durumu nasıl?!

Hem: Doktorlar müdahale ediyor

İs: Ama iyi olacak değil mi?!

Hemşire cevap veremedi
Bu cevap vermeyiş bile İso'nun içini parçalamaya yetmişti

...

Ameliyathane kapısının önüne geldi ve beklemeye başladı
Dakikalar geçmiyordu
İso bazen oturuyor bazen koridorda bir aşağı bir yukarı gidiyordu

Elleri hâlâ kanlıydı
Gömleği hâlâ Fadime'nin kanıyla kaplıydı
Ellerine baktı vee gözleri doldu

İs: Ben koruyamadım...

Başını öne eğdi

İs: Önüme geçti...

Sesi titriyordu

İs: Neden yaptın bunu ya...

...

Yaklaşık bir saat sonra ameliyathane kapısı açıldı
İso bir anda ayağa fırladı
Doktor maskesini çıkararak yaklaştı

Dok: Yakını siz misiniz?

İs: Evet

Dok: Ameliyat başarılı geçti

İso'nun nefesi kesildi

Dok: Şu an hayati tehlikesi yok

İso gözlerini kapattı
Sanki saatlerdir tuttuğu nefesi bırakıyordu

İs: Çok şükür...

Doktor devam etti

Dok: Bir süre dinlenmesi gerekecek ama durumu iyi

İsonun gözleri doldu
Fadimenin yanına girmeden önce lavaboya gitti ve ellerini temizledi beyaz gömleği hâlâ kanliydi ama umursamadı
...

Fadime normal odaya alındı
Hâlâ uyuyordu

İso kapıyı yavaşça açtı ve içeri girdi
Sonra yatağın kenarına oturdu
Sadece onu izledi

Fadime'nin saçları yastığın üzerine dağılmıştı
İso yavaşça elini uzattı
Bir tutam saçı kulağının arkasına bıraktı
Sonra elini tuttu

İs: Bir daha yapma... Bir daha benim için kendini siper etme...

İso bir süre Fadimeyi izledi
Sonra yavaşça elini uzattı
Fadime'nin elini avcunun içine aldı
Sonra elini dudaklarına götürdü
Ve avcunun içine uzun uzun bir öpücük bıraktı

İs: Bir daha beni böyle korkutma...

diye fısıldadı

Tam o sırada Fadime'nin parmakları hafifçe kıpırdadı
İso hemen doğruldu

İs: Fadime?

Fadime'nin kaşları hafifçe çatıldı
Sonra göz kapakları yavaş yavaş aralandı
Gözleri bulanıktı
İlk başta nerede olduğunu anlamadı

Sonra başını çevirdi ve İso'yu gördü
İso'nun gözleri dolmuştu ama bu sefer ağlamıyordu
Sadece ona bakıyordu

İs: Günaydın...

Fadime birkaç saniye konuşamadı

İs: Su ister misin?

Fadime hafifçe başını salladı
İso hemen bardağı alıp ona uzattı
Dikkatlice birkaç yudum içirdi
Sonra tekrar yatağa yaslanmasına yardım etti
Fadime etrafına baktı

Fa: Hastanedeyiz...

İs: Evet

Fa: Alperen?

İso'nun yüzü anında değişti

İs: Onu düşünme

Fa: Gitti mi?

İs: Gitti... Bizi bir daha üzmesine izin vermeyeceğim

Fadime onun gözlerinin altındaki morlukları fark etti
Saçları dağılmıştı ve gömleği hâlâ kan icindeydi

Fa: Sen uyudun mu?

İs: Sence?

Fa: Hayır

İs: Hayır

Fadime hafifçe gülümsedi

Fa: İnatçı uyusaydın ya

İs: Sen konuşma bir de hâlâ uyusaydın diyor

Fa: Neden?

İs: Çünkü beni öldürüyordun az kalsın
Bir daha önümde kahramanlık yapmayacaksın

Fa: Ama sana—

İs: Bana bir şey olmasını istemediğini biliyorum ama sana bir şey olmasını da ben istemiyorum

Fa: Çok korktun mu?

İso birkaç saniye cevap vermedi.
Sonra yavaşça güldü

İs: Sen ne sanıyorsun?

Fadime sustu
İso gözlerini ona çevirdi

İs: Kollarımda bayıldın Fadime

Fadime onun ne kadar korktuğunu gerçekten anlayabildi
Yavaşça elini kaldırdı
İso'nun yanağına dokundu

Fa: Özür dilerim

İso hemen başını iki yana salladı

İs: Özür dileme

Fa: Ama—

İs: Özür dileme dedim

Sonra elini tuttu
Bu sefer daha sıkı

İs: Yeter ki burada ol

Fadime'nin gözleri yeniden doldu
İso bunu görünce iç çekti

İs: Ağlama

Fa: Ağlamıyorum

İs: Yalancısın

Fa: Sen de

İkisi de istemeden güldü

İso yavaşça başını eğdi
Sonra Fadime'nin elini tekrar dudaklarına götürdü
Bu kez daha kısa bir öpücük bıraktı

İs: Bence artık ikimiz de birbirimizi korkutmayı bırakalım

Fadime gülümsedi

Fa: Tamam

İs: Söz mü?

Fa: Söz

İso rahat bir nefes verdi

...

Hiç birşeyden haberi olmayan oruç ve eleni lunaparktaydı
Oruç sonunda itiraf etmişti
El ele tutuşup geliyorlardı
Orucun telefonu çaldı
İso arıyordu

Or: Alo efendim abim

İs: abi eleni yanında mı

Or: evet yanımda

İs: hoparlöre versene birşey soylicem

Oruç telefonu hoparlöre aldı

İs: abi Fadime bıçaklandı

El: NE!?

İs: Alperen yaptı

Or: yine mi o

El: Halam iyi mi?

İs: iyi çok şükür az önce uyandı

El: telefonu verir misin

İs: tabii

İso telefonu fadimeye doğru uzattı

İs: eleni senle konuşmak istiyor

Fadime telefonu aldı

Fa: Alo eleni

El: hala nasılsın iyi misin?

Fa: iyiyim ballim

El: çok şükür birşey olmamış sana neyse hadi oruç hastaneye gidelim

Or: tamam biz şimdi geliyoruz

Fa: tamam

...

Aradan yaklaşık on dakika geçti
Koridordan gelen hızlı ayak sesleri duyuldu
Sonra kapı açıldı

Fadime ve İso aynı anda kapıya baktılar
Ama ikisinin de dikkatini çeken ilk şey Eleni ve Oruç'un birbirlerinin elini tutuyor olması oldu
Odada birkaç saniyelik sessizlik oldu

El: Hal—

Eleni konuşurken durdu
Çünkü hem Fadime hem İso onların ellerine bakıyordu

Eleni de aşağı baktı
Oruç da baktı
Sonra ikisi aynı anda birbirlerine baktılar

İs: Oha

Fa: Bir dakika...

Eleni'nin yüzü kızardı

Or: Şeyy...

İs: neeyyy

Fa: Siz...

El: Açıklayabiliriz

İs: Açıklayın bakalım

Oruç ensesini kaşıdı

Or: Bugün

Fa: Bugün müü

El: evet

İs: Vay arkadaş

Fa: Gerçekten sevgili misiniz?

Eleni gülmeye başladı

El: Evet

İs: Bizimle yarışıyorlar

Fadime'nin yüzüne istemsiz bir gülümseme yayıldı

Fa: Çok sevindim

Eleni hemen yatağın yanına geldi

El: Ben de çok sevindim ama önce sen iyi misin?

Fa: İyiyim

El: Emin misin?

Fa: Eminim

El: Çok korktum

Fadime elini tuttu

Fa: Geçti artık

Oruç da İso'nun yanına geldi

Or: Sen?

İs: Ben iyiyim

Or: Yalan söyleme

İs: Biraz kötüyüm

Or: Tamam şimdi oldu

İso başını geriye yasladı.

İs: Hayatımın en kötü günüydü

Bir süre daha sohbet ettiler
Fadime başından geçenleri anlattı
Eleni her anlattığında yeniden sinirleniyordu

El: O Alperen'i var ya—

İs: Kuyruğa gir

El: Ne?

İs: Dövmek isteyenler kuyruğuna

Oruç güldü

Or: Sıra baya uzun

Fadime gözlerini devirdi

Fa: Siz kafayı yemişsiniz

Bir süre sonra konu yine Eleni ve Oruç'a döndü
İso kollarını göğsünde birleştirdi

İs: Ben bir şey soracağım

El: Sor

İs: Ne zamandır hoşlanıyordunuz birbirinizden?

Eleni ve Oruç aynı anda sustu

İs: Aha

Fa: Kesin uzun zamandır

Or: ...

El: ...

Fa: Yakaladım

İs: Bunlar bizden de beter

Oruç başını eğip güldü
Eleni de utanmıştı
İso zafer kazanmış gibi arkasına yaslandı

İs: Tamam

Or: Ne tamam?

İs: Öğrendik

El: Neyi?

İs: Sevgili olduğunuzu

Or: Eee?

İs: Tebrikler

El: Sağ ol

İs: Şimdi...

İso eliyle kapıyı gösterdi

İs: Evli evinee köylü köyünee

El: Hayır

İs: Hadi

El: Daha yeni geldik

İs: Yeterince kaldınız

Or: Kovuyor mu bizi?

İs: Evet

Fa: isoo

İs: Ne var?

Fa: Ayıp

İs: Değil

El: Sebep?

İso hiç düşünmeden cevap verdi

İs: Sevgilimle yalnız kalacağım

Eleni bir anda kahkahaya boğuldu

Or: Adam dürüst

El: Hastane odasında bile rahat durmuyor

İs: Durmuyorum

Fa: Yer yarılsa da içine girsem

İs: Girme

Fa: Neden?

İs: Ben de geleceğim

Fa: SUSS

Bu sefer Oruç da gülmeye başladı

El: Tamam tamam gidiyoruz.

İs: Çok teşekkürler

El: Şımarık

İs: Mutluyum

Or: Belli oluyor

Eleni eğilip Fadime'nin yanağını öptü

El: Yarın yine geleceğim

İs: Gelme

El: Gelicem

İs: Gelme

El: Gelicem

İs: Off

Oruç Eleni'nin elini tuttu

Or: Hadi sevgilim

Eleni gülümsedi
Sonra kapıya yöneldiler
Çıkmadan önce Oruç dönüp İso'ya baktı

Or: Rahatsız etmeyelim

İs: Sonunda mantıklı bir cümle

Eleni ve Oruç odadan çıktılar
Kapı kapanınca odada sessizlik kaldı
İso hemen Fadime'ye döndü

İs: Oh be

Fa: Gerçekten kovdun onları

İs: Evet

Sonra yatağa biraz daha yaklaştı

İs: Şimdi...

Fa: Ne?

İs: Sonunda sevgilimle yalnız kaldım

Fadime istemeden gülümsedi

Fa: Çok şımardın sen

İs: Senin yüzünden

Fa: Her şeyi bana bağlıyorsun

İs: Çünkü doğru

Fa: 5 yasında mısın sen?

İs: yok 6

Fadime güldü
Tam o sırada İso yatağın yanındaki poşeti aldı

Fa: O ne?

İs: abimin getirdiği gömlek

Fa: Hâlâ değiştirmedin mi?

İs: Şimdi değiştiriyorum

Fa: Git değiştir o zaman

İs: Emredersiniz

İso poşeti alıp odadaki lavaboya geçti
Yaklaşık iki dakika sonra geri çıktı
Üzerinde temiz beyaz bir gömlek vardı
Saçlarını da eliyle düzeltmişti

İs: Nasıl olmuşum?

Fadime onu birkaç saniye inceledi

Fa: Daha iyi

İs: Sadece daha iyi mi?

Fa: Evet

İs: Kalbimi kırdın

Fa: Çok yakışıklı olmuşsun tamam mı?

İso'nun yüzünde hemen sırıtış oluştu

İs: İşte bunu bekliyordum

Fa: Çok kolay mutlu oluyorsun

İs: Sen söyleyince oluyorum