28

"Güzelim..." dedim boğukça, ardından tekrardan kapandım mest olduğum o dudaklarına.

"Pamir..." dedi, sesi var ile yok arası çıkmıştı.

"Efendim."

"Hazırlanmamız gerekiyor, İnci ablanın yanına gideceğim."

Doğru, bugün Kaan komutanım ve Nil ablanın isteme ile nişanı yapılacaktı.

Ellerim kalçalarından tekrardan beline doğru çıktı.

Deniz’in istemsiz çıkardığı sesler aklımı kaybetmeme sebep oluyordu.

"Gideriz." dedim, başımı boynuna daha çok gömerken.

Tenimi teniden bir saniye bile ayırmak istemiyordum.

Şu ana kadar bir çok kez aldatılmak bende çok garip bir kişilik oluşturmuştu, eskisinden daha çapkın birine dönüşmüştüm.

Deniz ile tanışana kadar...

(Pamir-Deniz ilk tanışma)

Aylardan sonbahardı.

Kışlanın o bitmek bilmeyen kasvetinden, omuzlarıma çöken devasa yorgunluktan ve ruhumdaki o iflah olmaz sadakatsizlik yaralarından kaçmak için kendimi yağmurlu bir akşam küçük, tenha bir sahaf kafeye atmıştım.

Benim için ilişki sadece birkaç günlük birer sığınaktı. Güvenmek? Asla. Birine bağlanmak? Yanından bile geçmezdi. Ne de olsa hayatıma giren her kadın, ruhumu bir parça daha eksiltip arkasını dönüp gitmişti. Çapkınlık benim tek zırhımdı.

Tam masama oturmuş sert bir kahve söylerken, kapının üzerindeki çan çınladı.

İçeriye, yağmurdan sırılsıklam olmuş ama duruşundan tek bir zerre bile taviz vermeyen bir kadın girdi.

Üzerindeki trençkotunun yakalarını kaldırmıştı, dökülen koyu renk saçlarından damlayan su damlaları yüzüne süzülüyordu. Deniz...

Elinin tersiyle yüzünü kurularken gözleri doğrudan benim olduğum köşeye kaydı. Kafe hıncahınç doluydu ve boş olan tek sandalye benim masamdaydı.

Normalde herhangi bir kadın böyle bir durumda çekinir ya da başka bir masanın boşalmasını beklerdi.

Ama Deniz adımlarını dosdoğru benim masama kırdı. O kadar kendinden emin, o kadar net bir yürüyüşü vardı ki, çapkın gülüşlerime sığınan ben, ilk defa bir kadının bakışları karşısında duraksadım.

"Dolu mu?" dedi, sesi yağmurun sesini kesecek kadar kendinden emindi.

Sırtımı sandalyeye yasladım, o alıştığım pürüzlü, çapkın gülümsememi yüzüme yerleştirdim.

"Sizin için boşalabilir hanımefendi..." dedim, sivil kıyafetlerime rağmen kışladan kalma ağzımla. "Buyurun."

Deniz kaşlarını hafifçe kaldırdı. O zeki, insanı tek bir bakışta çözen gözleri yüzümde gezindi. Yüzümdeki o hafif, ukala ifadeyi gördüğü an dudaklarının kenarında alaycı bir kıvrım oluştu. Ama kaçmadı, tam karşıma oturdu.

"Etkileyici bir giriş," dedi Deniz, trençkotunu çıkarıp sandalyenin arkasına asarken. "Ama ben bu numaraları yemem asker. Yüzündeki o 'her kadını elde ederim' ifadesini kapıda bıraksaydın keşke."

Gözlerim irileşti. İlk defa bir kadın, daha ilk dakikadan arkama saklandığım o zırhı delip geçmişti.

"Asked olduğumu nereden anladın?" diye sordum, ilk defa o yavuz çapkın halimden sıyrılıp gerçek bir merakla.

Deniz hafifçe öne eğildi. Aramızdaki mesafe kısaldığında buram buram yağmur ve taze vanilya koktu. "Duruşun, masadaki duruş açın, saçların, tıraşın, bakışlarındaki o askeri dikkat... Ve en önemlisi, kendine olan o aşırı, fazla özgüvenin."

Kahvesinden bir yudum alırken gözlerimin içine bakmaya devam etti.

O an içimde bir şeyler çatırdayarak kırıldı. Kadınlara güvenmeyen, aldatılmaktan bitap düşmüş ve çapkınlığı bir kalkan yapmış olan Pamir, o masada, o sahaf kafede bir kadının gözlerinde ilk defa kayboldu.

"Adın ne?" dedim, sesimdeki o laubali ton tamamen silinmiş, yerini derin bir hayranlığa bırakmıştı.

"Deniz," dedi, fincanı masaya bırakırken. "Senin adını sormayacağım, nasılsa uzun süre hayatımda olmayacaksın."

"Öyle mi dersin?" dedim, öne doğru eğilip gözlerinin tam içine bakarak. "Bence çok yanlış bir tahmin yapıyorsun Küçük Hanım... Çünkü ben senin hayatından kolay kolay çıkmam gibi duruyor."

Öyle mi der gibi bir bakış attı.

O gün, o masada Deniz’in o dik, mağrur ve boyun eğmeyen tavrı benim çapkın ruhumu bir zincir gibi bağladı.

Hayatımda ilk defa aldatılmaktan korkmadığım, aksine kaybetmekten ölesiye korktuğum tek kadın o sahaf kafede hayatıma girdi...

İnci'den

"Turan." dedim uyku mahrumu sesimle.

"Sanada günaydın yavrum." dedi sakince.

"Bu saatte niye arıyorsun ya!" diye carladım hemen.

"Kapıdayım İnci, dün gece beni arayıp bu saatte gelmemi sen söyledin!"

Sesinden sinirli olduğu anlaşılıyordu, aklıma dün gece kafam iyiyken Turan’ı aradığım geldi.

Siktir!

Afferin kızım sen böyle içmeye devam et!

Aklıma bir kaç gün önce Turan’a verdiğim sözler geldi.

"Bir daha içmeyeceğim."

"Artık içmiyorum."

"Bu son sefer."

Gözlerimi hızla açıp yataktan fırladım.

Ayağımı çarpmayı umursamadan hızla kapıya gittim, Turan karşımda sinirli bir şekilde soluyor adeta avını kapmayı bekleyen bir aslan gibi bana bakıyordu.

Mala yatarak, "İçeri gelsene, babam işte."

Turan derin bir nefes vererek ayakkabılarını çıkarıp içeriye girdi.

"Güzelim." dedi müptelası olduğum o ses.

"Hı."

"Hani içmeyecektin?"

"Yavuz."

"Lafı çeviremezsin."

"Sadece Melek ile biraz kafa dağıtmak istedik."

"İnci sarhoş olarak mı kafa dağıtıyorsun sen!?"

"Tamam da ben yıllardır içiyorum, öyle bir anda nasıl bırakabilirim."

Turan ağzının içinde birşeyler homurdandı ama anlamadım.

"Bunu sonra konuşacağız, hazırlan gidiyoruz."

Nereye be?

"Nereye?"

Sinirli bir Turan’a çok soru sormamak gerekiyordu aslında.

Sinirinin aksine sakince cevap verdi.

"Nil ablanın nişanı varya hani güzelim, yardım etmeye gidecektik."

"Anladım."

#anladim

#gerizekaliutanmiyosananlamasaydin

#bennegunahiseldim

#seninicsesinoldum

Ya kes sesini, adam bizi yiyecek gibi bakıyo zaten.

#alsanasuadami

Nereye?

#yatagin-

Lan ne diyorsun!

#yanikahinayani

Evlenme teklifi etse ikisinede alıcaz zaten.

#...

Bir şey desene kız niye sustun?

#...

Anca işine gelirse konuş zaten.

Hızla odama gidip üstüme rahat bir takım seçtim, akşam nişanda giyeceğim elbise ve ayakkabıyı da yanıma alıp Turan'ın yanına gittim.

Turan ile tam evden çıkacakken ellerimi saçımdaki tokaya geçirdim.

"Bekle." dedi Turan.

Daha ne olduğunu anlayamadan saçımdaki tokayı yavaşça çıkarıp tokayı bileğine taktı.

"Ne yapıyorsun?"

"Hiç."

"Ama o benim en sevdiğim tokam." dedim ağlamaya yakın bir sesle.

"Benim de sevgilimin tokası, senden izin mi alacağım."

Gıcık deve görünümlü antilop.

Yılan başlı köstebek.

Fare kulaklı keçi.

#kizsus

#icimsistivalla

"Ya Yavuz."

"Efendim yavrum."

"Ama tokam."

"Ne tokası."

Ya dalgamı geçiyorsun adam.

Bir yandan arabaya binmiştik bile.

"Tokamı ver, ben sana başka toka alırım."

"Ben bunu istiyorum."

Öküz, dağ öküzü.

Hızla önüme dönüp kollarımı birbirine kavuşturdum.

Ardından Turan’ın o güzel kahkahası duyuldu.

Arabayı kışla lojmanlarının önündeki alana park ettiğimizde Turan’ın yüzündeki o serseri, gıcık ama bir o kadar da can yakıcı gülüş hâlâ duruyordu. Bileğindeki mor tokama bakıp alaycı bir şekilde salladı.

"İnmeyi düşünüyor musun hanımefendi, yoksa tokana ağıt yakmaya devam mı edeceksin?"

"Sana bir daha toka falan yok Yavuz, bunu o kocamış kafana yaz!" dedim hışımla arabadan inerken.

Topuklarımı yere vura vura binaya doğru yürürken arkamdan gelen o pürüzlü, kıkırtılı sesini duyuyordum.

"Görürüz yavrum, akşam o elbiseyi giyince toka mı kalıyor saçında..."

Lojmandaki dairenin kapısına vardığımızda içeriden gelen kahkaha ve mutfak gereçlerinin çatışma sesleri dışarıya taşıyordu.

Kapıyı çalmama kalmadan Defne içeriden kapıyı açtı.

Üzerinde kocaman bir önlük, yüzünde un lekesiyle bizi karşıladı.

"İnci abla! Şükür geldin! İçeride tam bir kaos var, kurtar bizi!"

İçeri adım attığım an burnuma taze pişmiş sarma, börek ve vanilya kokuları doldu.

Turan arkamdan girip botlarını çıkarırken salondan Pamir ile Deniz’in sesleri geliyordu. Deniz elinde kocaman bir merdaneyle salondan çıkıp Pamir’e dik dik baktı.

"Pamir! Sana o cevizleri ince ince kır dedim, un ufak et demedim! Baklava harcı bu, çamur değil!"

Pamir beline sardığı pembe çiçekli mutfak önlüğüyle, elindeki havanla Deniz’in peşinde dolanıyordu.

"Güzelim, komando usulü yapıyorum işte, düşman bile yesa boğazında kalmaz, daha ne istiyorsun?"

Deniz elindeki merdaneyi hafifçe kaldırınca Pamir anında geri adım attı. "Tamam güzelim, kızma... İnce kırıyorum hemen."

Mutfaktan Melek ile Nil abla çıktı. Nil ablanın heyecandan eli ayağı titriyordu. "İnci geldin mi? Kaan birazdan arayacak, takımları prova ediyorlarmış. Ya yetişmezse? Ya baklava yanarsa?"

"Nil abla bir sakin ol," diyerek sarıldım ona. "Kaan komutanım kışlayı yakar ama o istemeye vaktinde gelir, merak etme."

O sırada kapı tekrar çaldı. İçeriye elinde kocaman sarma tencereleriyle Melek girdi. Arkasından da bizim kızların ordusu tamamlanmıştı.

Turan kızların bu telaşını görüp bıyık altından güldü. "Siz burada birbirinizi yiyin, ben damat tarafını kontrole gidiyorum. Kaan’ın kravatını bağlayamaz bu Yüzbaşılar, gidip el atayım."

Giderken eğilip kulağıma fısıldadı: "Akşama o kafandaki alkol tamamen uçmuş olsun güzelim, yoksa ben uçurmasını bilirim."

"Yavuz yürü git!" dedim omzuna vurarak. Gülerek çıktı gitti.

Mutfak tam anlamıyla bir savaş alanına dönmüştü.

Melek bir yanda börekleri yağlıyor, Defne tatlı şerbetini kaynatıyor, Deniz ile ben de zeytinyağlı sarmaları tencereye diziyorduk. Nil abla ise heyecandan bir oraya bir buraya koşturup duruyordu.

"Kızlar!" dedi Melek, elindeki çırpıcıyı havaya kaldırarak. "Dün gece kim ne kadar içti dürüst olsun! İnci ile biz zaten Turan Komutan’ın hışmına uğradık sabah sabah."

Deniz kıkırdadı, Pamir’in az önce yaptığı şapşallıkları anlatmaya başladı. "Bizimki sabah sabah lojmana kahve bahanesiyle sızdı, hazırlığa yardım edeceğim diye mutfakta ne kadar kap kacak varsa devirdi. Az kalsın merdaneyle kafasını kırıyordum."

"Aman Deniz Hanım," dedim sarmayı tencereye koyarken. "Pamir Teğmen’imi çok hırpalama, bak çocuk sırılsıklam aşık olmuş sana. Eski çapkın halinden eser kalmamış."

"Aşık olacak tabii," dedi Deniz gururla başını dikleştirerek. "Bitti onun çapkınlık günleri. Benim radarıma girdi bir kere, kaçamaz."

Defne arkadan söze atıldı: "Ablalarım, akşam after eğlencesi için erkekler lojmanın bahçesindeki kamelyayı hazırlıyor. Alparslan abimle Emre kasetçalarla ışıkları kuruyorlardı. Barlas ile Serdar bile 'sakatız makatız anlamayız, o kadehleri kaldıracağız' diyorlar."

"Aman," dedim gözlerimi devirerek. "Turan duymasın. Bana 'bir daha içmeyeceksin' diye az önce kışlayı başıma yıktı zaten."

"Turan Komutan buradayken içemezsin zaten İnci," dedi Melek gülerek. "Ama akşam o teftişe çıktığında biz arkadan hallederiz."

#yinebasliyoruz

#aklimagelenbasimagelmesin

#incininyinekafasiguzelolacak

#turanbiziimhaedecek

Kes sesini iç ses, bu gece eğlence var!

Akşam saat altıya doğru ev buram buram zafer kokuyordu. Her şey yetişmiş, masalar donatılmıştı. Biz kızlar odalara dağılıp hazırlanmaya başladık.

Üzerime turkuaz renginde, sırtı hafif dekolteli, hatlarımı tam oturan saten bir elbise giydim. Saçlarımı açık bırakıp maşayla hafif dalgalandırdım. Saçıma toka takacak bir durum kalmamıştı zaten, bay deve görünümlü antilop sağ olsun tokamı gasp etmişti.

Salona indiğimde kapı çaldı. Damat tarafı gelmişti!

Kaan Binbaşı kapıda simsiyah takımı, elinde devasa bir çikolata ve kırmızı güllerden oluşan buketle duruyordu. Arkasında Turan, Alparslan, Pamir, Barlas ve Serdar, Ateş abi... Hepsi jilet gibi takım elbiseleriyle dizilmişlerdi.

Turan beni gördüğü an adımları duraksadı. Gri gözleri üzerimdeki turkuaz elbisede, açık bıraktığım saçlarımda ve açık kalan sırtımda gezindi. Bakışları bir anda öyle bir derinleşti, öyle bir karardı ki nefesim boğazımda tıkandı.

Bileğindeki mor tokama dokundu hafifçe. Yanımdan geçerken kulağıma eğilip o yakıcı nefesini bıraktı: "Sen benim başımı belaya sokmak için mi giyiniyorsun güzelim? Bu sırt ne?"

"Sana ne Yavuz," dedim fısıltıyla, yanaklarım al al olurken.

"Sana ne mi? Akşam görüşeceğiz seninle."

Gözlerimi devirip bakışlarımı yüzüne sabitledim, "Elbisemi babamla seçtik Binbaşım, sorun mu var?"

Ağzının içinde yine birşeyler geveledi ama anlamadım.

İsteme merasimi tam bir komediydi. Kahveler pişti, Kaan Binbaşı’nın kahvesine bolca tuz, karabiber ve hatta Pamir’in gizlice kattığı pul biber eklendi.

Kaan Binbaşı kahveden dev bir yudum aldığında yüzü morardı ama askeri disiplinle tek bir jest mimik yapmadan, gıkını çıkarmadan son damlasına kadar içti.

Yasin amca kızını Kaan’a verirken gözleri doldu. Yüzükler takıldı, kurdele kesildi.

İsteme ve nişan merasimi bittikten sonra büyükler eve çekilmiş, genç takım lojmanın arkasındaki ışıklandırılmış bahçeye dökülmüştü. Ağaçların arasına sarı loş ışıklar asılmış, masanın üzeri meze ve içkilerle donatılmıştı.

Alparslan kasetçalardan nostaljik ve hareketli şarkıları açmış, Serdar ile Barlas yaralı hallerine aldırmadan masanın başında kadehleri doldurmaya başlamışlardı.

Kaan ile Nil abla ilk dansı ederken, Pamir Deniz’i belinden kavradığı gibi piste çekmişti bile.

Ben masanın kenarında durmuş onları izlerken arkamdan Turan yaklaştı.

Elinde tek bir kadeh vardı. "Sen ne içiyorsun?" diye sordu gözlerini üzerimden ayırmadan.

"Meyve suyu," dedim masum masum.

"Aferin benim güzelime. Biraz da sevgilini dinle."

Turan, Albay’ın yanına geçmek için bahçeden kısa süreliğine ayrıldığı an Melek arkamdan belirdi. Elinde iki shot bardağı vardı. "İnci! Turan gitti, çabuk kap bunu!"

"Melek yapma, Turan görürse mahveder!"

"Saçmalama kızım, nişan gecesi bu! Bir kadehten bir şey olmaz!"

İç sesim çığlık atıyordu ama dinlemedim. Bardağı diktiğim an boğazımı yakan o sert sıvı mideme oturdu.

#tebriklerotobusucurumaeyisun

#turangelincegotunukesicek

#incicimsenbirsalaksin

Bir bardak, iki bardak, üç bardak... Kızlar grubu masanın etrafında kadehleri ardı ardına devirmeye başladık.

Bir saat sonra ortam tamamen çığırından çıkmıştı.

Müzik sesi yükselmişti. Ben elime aldığım tahta kaşıklarla masanın üzerine çıkmış, halay çekmeye çalışıyordum.

Deniz, Pamir’in kravatını çözmüş, adamı köşeye sıkıştırmış gülerek bir şeyler fısıldıyordu. Melek ile Defne ise birbirine sarılmış yüksek sesle şarkıya eşlik ediyorlardı.

Kafam tam anlamıyla dumanlıydı. Dünya etrafımda fır fır dönüyordu.

"Yavuzzz!" diye bağırdım masanın üzerinden bahçe girişine bakarak. "Neredesin be deve görünümlü antilop!"

Turan bahçeye adım attığı an gördüğü manzarayla donup kaldı.

Kaan Binbaşı elindeki kadehle gülüyor, Alparslan şaşkınlıkla Deniz’e Pamir’e sergilediği rahat tavırlara bakıyor, ben ise masanın üzerinde elinde kaşıklarla sallanıyordum.

Turan’ın yüzündeki o sakin ifade tek bir saniyede yerini simsiyah bir fırtınaya bıraktı. Adımlarını devasa bir hışımla masaya doğru kırdı.

"İNCİ!"

"Efendim sevgiliciğiiim!" dedim masanın üzerinde sendeleyerek. "Bak, hiç içmedim vallahi! Sadece meyve suyunun içine biraz neşe katmışlar!"

Turan belimden kavradığı gibi beni masadan aşağı indirdi.

Onu kucağına aldığında kafam onun göğsüne düştü. Kokusu burnuma dolunca kıkırdadım. "Ya Yavuz, bırak beni! Kızlarla halay çekiyorduk!"

"Sana bir daha içmeyeceksin demedim mi ben?!" dedi Turan, sesi kışlayı inletecek kadar sert ama bir o kadar da çaresiz çıkarak.

Kaan Binbaşı yanımıza gelip Turan’ın omzuna vurdu gülerek. "Turan rahat bırak kızı, bugün bizim mutlu günümüz, bıraksana eğlensinler!"

Turan Kaan’a ters bir bakış attı. "Binbaşım sen git kendi nişanlınla ilgilen, benim bu hatunla halletmem gereken çok ciddi bir hesabım var!"

Deniz de Pamir’in kucağına devrilmiş durumdaydı. Pamir, Deniz’in saçlarını okşayıp sırıtıyordu. "Komutanım biz halimizden memnunuz, siz bakın başınızın çaresine!"

Turan beni patates çuvalı gibi kucağına alıp lojmanın arkasındaki tenha ağaçlık alana doğru taşımaya başladı.

Bacaklarımı sallayarak onu protesto etmeye çalıştım. "Bırak beni deve! Tokamı da çalmışsın zaten! Hırsız antilop!"

Turan beni büyük bir çınar ağacının gövdesine yaslayıp önümde durdu. İki elini ağaca dayayıp beni hapsetti. Nefesi nefesime karışıyordu. Gri gözleri karanlıkta alev alev yanıyordu.

"Sen gerçekten kaşınıyorsun İnci," dedi pürüzlü, boğuk bir sesle. "Hem o masanın üzerine çıkıyorsun, hem de zil zurna sarhoş oluyorsun!"

"Çok güzelim değil mi?" dedim şaşı bir gülüşle, ellerimi onun göğsüne koyup kravatıyla oynamaya başlayarak. "Beni çok mu kıskandın sen bakayım?"

Turan derin bir küfür savurdu. Eğilip çenemi sıkıca tuttu. "Çıldırtıyorsun beni kızım. Yemin ederim aklımı başımdan alıyorsun."

"Öp o zaman," dedim alkolün verdiği o cesaretle dudaklarımı bükerek. "Öp de aklın tamamen gitsin."

Turan daha fazla dayanamadı. Ağzımdan çıkan o cümleyle birlikte dudaklarıma sert, tutkulu ve nefessiz bırakan bir açlıkla kapandı. Ağacın gövdesine daha da sıkışırken, alkolün sıcaklığı Turan’ın yakıcı öpücüğüyle birleşti. Ellerim saçlarının arasına kaydı.

"Seni bu halde kimsenin görmesine izin vermem," diye fısıldadı dudaklarımın üzerine, soluk soluğa. "Beni mahvediyorsun İnci..."

"Edeyim," dedim kıkırdayarak. "Mahvedeyim bakalım Komutanım..."

Turan’ın gözlerindeki gri fırtına, dudaklarımdan dökülen o iki kelimemle tamamen kontrolden çıktı.

Ağacın sert gövdesine yaslı bedenimi biraz daha kendine çekti; aramızda milimlik bir mesafe bile kalmamıştı. Dudakları dudaklarıma tekrar kapandığında bu sefer hiç acıması yoktu. Sert, sahiplenici ve zihnimi tamamen uyuşturan bir tutkuyla öpüyordu beni.

Elbisemin açıkta kalan sırtına dokunan sıcak parmakları cildimi dağlıyor, alkolün etkisiyle fır fır dönen başımı daha da sersemletiyordu.

"Beni delirtmek için özel bir çaban var değil mi?" diye fısıldadı dudaklarımı bir anlığına serbest bıraktığında.

Nefesi direkt çeneme, oradan boynuma süzüldü. "Masaya çıkıp halay çekmeler... İçmeyeceğim diye yeminler edip ilk fırsatta zil zurna sarhoş olmalar..."

"Ya Yavuz..." dedim, elimi göğsüne vurmaya çalışarak ama kollarına tutunmaktan başka bir şey yapamayarak.

"Ben sarhoş değilim diyorum sana! Sadece... Dünya biraz hızlı dönüyor, o kadar."

Turan hafifçe kıkırdadı. O pürüzlü, derin kıkırtısı tam göğsünün üzerinde çınladı. "Gözlerin şaşı bakıyor güzelim. 'Ben sarhoş değilim' derken bile sallanıyorsun."

"Sallanmıyorum!" diyerek bir adım atmaya çalıştım ama topuklu ayakkabının azizliğine uğrayıp direkt Turan’ın kucağına doğru çakıldım. Turan belimden kavradığı gibi beni yere düşmekten kurtardı, tek hamlede kucağına aldı.

"Düşeceksin, dur yerinde."

"İndir beni! Ben kendim yürürüm! Ben kocaman kızım, kışla hemşiresiyim ben!"

"Aynen, kışlanın en belalı, en söz dinlemez hemşiresisin," dedi adımlarını benim kaldığım lojman dairesine doğru kırarken.

Arka bahçedeki gürültü hâlâ geliyordu. Pamir’in bağırarak şarkı söylediği, Deniz’in ona "Kes sesini Pamir, komşular polisi arayacak!" diye fırça kaydığı sesler lojmanın bahçesinde yankılanıyordu.

Kaan Binbaşı ile Nil abla ise muhtemelen bahçenin diğer köşesinde bu hengamenin tadını çıkarıyordu.

Turan beni merdivenlerden çıkarıp dairenin kapısına getirdi. Çantamdan anahtarı çıkarmaya çalışırken çantamı yere düşürdüm.

"Harika..." dedi Turan, bıkkın bir nefes vererek. Beni tek koluyla destekleyip eğildi, çantayı ve anahtarı aldı. Kapıyı açıp içeri girdiğimizde ayağıyla kapıyı arkamızdan örttü.

Karanlık salona geçtiğimizde beni yavaşça koltuğa bıraktı.

Ama ben durur muyum? Koltuğa düşer düşmez Turan’ın elinden tutup onu da üzerime doğru çektim. Düşeceğini sanıp paniklesin diye. Ama adam dağ gibi durduğu için ben onun kucağına çekilmiş oldum.

"Hah," dedi Turan, karanlıkta parlayan gözleriyle yüzüme bakarak. "Şimdi ne olacak?"

"Tokamı ver." dedim, neşeyle gülerek elindeki mor tokama uzanıp. "Tokamı vermeden şuradan şuraya gidemezsin Komutanım."

Turan bileğindeki tokaya baktı, sonra tekrar bana döndü. Yüzündeki o sert ifade yavaş yavaş eridi, yerini sonsuz bir şefkate bıraktı. Eğilip alnıma uzun, sıcak bir öpücük kondurdu.

"Sana ait olan hiçbir şeyi geri vermem ben İnci," dedi fısıltıyla. "Bu tokayı da... Bu kalbi de."

Zihnimdeki alkol bulutu o an tek bir saniyeliğine dağıldı.

Göğsümün ortasına tatlı bir sızı oturdu. Turan elimi tutup dudaklarına götürdü, parmak boğumlarımı tek tek öptü.

"Şimdi doğruca yatağa gidiyorsun, üstünü değişip uyuyorsun," dedi otoriter ama yumuşacık bir tonla. "Mide bulantın olursa Melek’i çağırırım."

"Sen kalmayacak mısın?" diye sordum, çocuksu bir kırgınlıkla.

Turan derin bir nefes aldı, şakaklarını kaşıdı. "Güzelim... Bu halde yanında kalırsam sabah uyandığında beni vurursun. Hem baban duyarsa ikimizi de nizamiyede sallandırır."

"Sallandıramaz, ben seni korurum," dedim gururla.

"Pek koruyacak gibisin," dedi gülerek. Beni koltuktan kaldırıp odama kadar eşlik etti. Kapının önünde durdu. "İçeri giriyorsun, o elbiseyi çıkarıp pijama giyiyorsun ve yatıyorsun. Anlaşıldı mı asker?"

"Emredersiniz Komutanım!" deyip asker selamı verdim.

Turan başını iki yana sallayıp güldü, eğilip yanağımdan derin bir öpücük aldı. "İyi uykular benim güzel belam."

O kapıyı kapatıp salona geçerken ben de odamda elbisemden kurtulup kendimi yatağa attım.

Kafam yastığa değdiği an dünya durdu. Dışarıda Kaan Binbaşı ve Nil ablanın nişanının neşesi, bahçede Pamir ile Deniz’in tatlı kavgaları ve içimde Turan’ın o yakıcı sıcaklığıyla saniyeler içinde derin bir uykuya daldım.

Sabahın ilk ışıkları odama süzüldüğünde ise...

"AAAH! BAŞIM!"

Şakaklarıma saplanan devasa bir balyoz darbesiyle gözlerimi açtım. Ağzımın içi çöl gibiydi, kafamın içinde trampet çalıyorlardı sanki.

Gözlerimi zorlukla aralayıp komodine baktığımda, bir bardak su, bir ağrı kesici ve yanına bırakılmış küçük bir not gördüm.

Notta Turan’ın o sert, keskin el yazısıyla şu yazıyordu:

"Günün aydın olsun sarhoş hemşire. İlacını iç ve komutanına dua et. Akşamki halay performansının videosunu Kaan ile Melek çekti, bilgin olsun. İyileşince hesabını göreceğiz.

- T.Y."

Siktir.

#videoyumucekmisler

#kaankomutanimsentambirihanetcisin

#turanseninayaginikaydiracakincicim

#benimkafamniyebukadaragriyo

"YAVUZ!" diye bağırdım yatakta oturur pozisyona geçerek. "O VİDEOYU SİLMEZSENİZ SİZİ REVERDE İĞNEYLE OYARIM!"

Mutfaktan Melek’in kahkahası yükseldi. "Günaydın nişanın yıldızı! Sesin geldiğine göre uyanmışsın!"

Ah Turan Yavuz... Bittiğin an, başladığın andır!

"Melek." dedim, avcının avına son sözünü söyle der gibi bir tonda.

Melek hızla geri geri gitti, "Halil amca içeride uyuyor, ben size o kadar kahvaltı hazırladım. Bana zarar verirsen kahvaltını kim hazırlayacak?"

"O videoları siliyorsunuz, ayrıca sende sarhoştun!"

"Güzelim sen ve Barlas dışında kimse o kadar sarhoş değildi. Zaten Serdar abi de daha yarısında eşi ile birlikte evine gitti."

Gülmemek için kendini zor tutuyordu.

"Rezil ettin beni Melek, ne diye getirdin o bardakları!?"

Melek götüne yemek üzere olduğu terlikten hızla kaçarak mutfağa doğru gitti.

#bensanaicmeyelimdedim

#benkimimki

#beniniyedinleyesin

#icseskimki

#yaziklarolsunismimbileyok

#harbidenicseskimki

Ya alınma hemen herşeye, isim buluruz sana.

#bul

#hadisene

Ya bir dur düşünüyorum.

Kudret olsun kız, hem dobrasın falan yakışır sana.

#salakbukiz

#dahahavaliolursanmistim

Tamam Kudretciğim, kahvaltı yapacağım o yüzden sus.

#tomomkodortcogom

Kendi kendime gülümseyerek içeriye gittim.

Acaba bizi neler bekliyordu?