2

Sereni okula gönderdikten sonra sofrayı toparladım sonra iş yerime geçmiştim. Hiçbir şeye hevesim olmadan işimi yapıyordum
"Sedef biraz daha hızlı ol müşteri bekliyor" elimdeki cap kekleri süsleyip servis için tepsiye koydum. İçimde istemsizce bir korku vardı kendim için değildi kardeşlerim içindi.

Bir an nefes alamadı yerimden kalkarak dışarı çıktım hızlı hızlı nefes aldım arkamdan Gamze de gelmişti

"Sedef iyi misin?" Elinde ki suyu uzattı alıp kafama diktim
"İyim merak etme " yanımızda çok lüks Maserati durmuştu ikimizde o yöne bakarken arabadan biri indi saçları dalgalı gözleri renkli yakışıklı boyu yaklaşık 1.88 biri yanımıza yaklaştı. Elini gamzeye uzatmıştı

"Merhaba Yusuf ben, kafenizden alışveriş yapmaya geldim "

"T-tabiki buyrun" adamın karşısında dili tutulmuştu Gamze'nin bu hali beni azda olsa güldürmüştü . Patron hemen önünü ilikleyerek yanımıza geldi

"Ooo hoşgeldiniz Yusuf bey buyrun " Yusuf denilen adam önden geçmişti patronda bizim ortamıza geçip ikimizinde kolundan çekiştirerek bişeyler fısıldadı

"Siz bu adamın kimin adamı olduğunu biliyormusunuz adamı niye kapının önünde ayak üstünde konuşturuyorsunuz hele Kaan bey bana bişey desin siz bittiniz "

ne uzatmıştı ama anladık senin için çok önemli biri Gamze dirseğiyle beni dürttü.
“Kızım… bu Yusuf var ya çok tehlikeli yakışıklı,” diye fısıldadı.

Ben de hafifçe gülüp başımı eğdim, “Tehlikeli yakışıklı ne ya, yeni bir tür mü çıkmış?” dedim. İçeri geçtiğimizde Yusuf Bey masa da oturmuş büyük ihtimalle siparişlerini bekliyordu

"Sedef kızım hadi koş mutfağa " patronun cılız sesi sinir etmişti beni. Telefonumu masaya indirip mutfağa geçtim istedikleri pasta, kurabiye ve ekler herşey hazır olduğu için paketleyip içeri götürdüm .

Yusuf Bey'in olduğu masaya indirdim
"Herşey hazır özenle paketledim sizde dikkatli taşıyın düşmesin" kibarca ne yapmasını söylemiştim ama yanımdaki patronum gözlerini büyütmüş mal gibi bakıyordu.

"Teşekkür ederim "dedi Yusuf bey gülümseyerek.o an telefonuma mesaj geldi bende telefonu alıp dışarı çıktım mesaj kutusunu açtığımda şok olmuştum bir tehdit daha

"Bugün fazla durgunsun ama diğer kardeşlerin senin gibi değil "

Gördüğüm mesajla dengemi koruyamadım yere düştüm hızlı hızlı nefes alıp veriyordum yanıma biri geldi

"İyi misiniz " dedi sakin sesiyle

"Değilim kardeşlerim"diyebildim sadece Gamze beni öyle görünce çığlık atarak yanıma geldi

"Sedef " durdu yanıma oturdu"sedef iyimisin konuş benimle " gözlerimden yaşlar akıyordu tehdit edilmek en istemediğim zamanda gelmişti . Tam anne ve babamızın ölümüne alışmışken birde bu tehditler üstüme çok... çok ağır gelmişti

"Gamze benim gitmem lazım " diyebildim sadece patron tabi ki izin vermeyecekti ama ben şansımı denemem lazımdı. Ayağa gamzenin yardımıyla kalktım ve kapıda duran patrona uzun uzun baktım başımı eğip konuşmaya başladım

"Selim bey ben kendimi çok kötü hissediyorum bana bugünlük izin verir misiniz"

"Sen içerde kaç müşteri bekliyor farkındamısın ama hanımefendi kendini kötü hissediyormuş bak bak bak yok izin geç içeri " başımı kaldırdım yüzüne baktım çok sertti

Arkadan derin bir ses geldi “Selim lafı fazla uzatma. Kız şimdi çıkıyor. Engel olmayı deneme bile.”

"Ama Kaan bey müşte-"

"Sana lafı fazla uzatma dedim Selim dinlemiyormusun sen beni " sert sesi rüzgarı bile estirirdi . Selim başını sallayarak bana git işareti yapmıştı Gamze içerden eşyalarımı getirmeye gitmişti .

Kaan beye dönüp mahçup bir sesle teşekür ettim gülümseyerek arkasını döndü yerdeki telefonumu kaldırıp gamzeyi bekledim....

Taksiye binip hemen yade'nin okuluna gitmiştim onu dışarda oynarken görünce gözyaşlarımı tekrar durduramıyordum . yanağımdan süzülen yaşlarım durmak bilmiyordu tam o sırada yanımda mendil uzattı biri döndüğümde oydu... Kaan Bey

"Kaan bey siz.. ne işiniz var burda" mendili elinden alıp göz yaşlarımı sildim

"Seni takip ettim " dedi dürüstçe teneffüs bitmişti zil çalınca çocuklar koşarak içeri geçmişti

"Ama neden"dedim titrek sesimle

"İyi olmadığını hissettim " dışardan nasıl çaresiz duruyordum acaba başımı ayaklarıma doğru indirdim

" Kardeşimi merak ettim sadece " tehdit edildiğimi söylemiyecektim bilmesi beni daha da kötüye sürükleyebilirdi

"Kardeşini merak ettiğin için yere düştün sonra ağladın ha bide telefonda gördükten sonra merak ettin ilginç "

"Telefondan okul müdürü kardeşimin kavga ettiğini söyledi bende korktum " uzun uzun baktı bana gözlerinin benim üzerimde olduğunu hissedebiliyordum

"Ve kardeşini uzaktan iyi olduğunu görüp ağladın" karşımdaki adam zekiydi ve bu beni çok sinir etmişti başımı kaldırdım yüzüne doğru dönüp kaşlarımı çattım

"Bakın kaan bey patronumdan beni kurtardın teşekkür ederim ama bu kadarı fazla lütfen hayatıma karşımayın siz bizim ne psikolojik sorunumuz olduğunu bilmiyorsunuz biz" dedim duraksadım gözlerim tekrar dolmuştu kahretsin ki bu gözler istemsizce doluyordu

"Biz " dedim devam ederek "anne ve babamızı yeni kaybettik. Bu acıyı 8 yaşında ki bır çocuğun kaldırması zor " söylediklerim karşında mahçup olmuştu .