1 Korku

Gece sessizdi ama bu sessizlik hiç hayra alamet değildi. Seren ve yade içerde mışıl mışıl uyuyorlardı ben ise onları büyük tehlikeden korumak peşindeydim . her gün gelen mesajlar artık beni psikolojik bunalıma sokmuştu

Gün 1
"Bugün üç kişiydiniz... Her zaman böyle kalmayabilir"

Gün 2
"Küçük kızın mavi tokası çok yakışmış.
Tek başına yürümemeli"

Gün 3
"Boncuk boncuk bakan kız ,fark edilmemeyi başaramıyor"

Kardeşlerim üzerinden beni tehdit ediyorlardı ama kim ,kim benden bizden ne istiyor olabilirdi . Balkonda rüzgarın hafif esintisi yüzüme çarparken bir an kendimi huzurlu hissettim . İçerden bardak kırılma sesi gelince yerimden korkuyla hopladım ses mutfaktan gelmişti . Küçük küçük adımlarla mutfağın kapısına geldim başımı korkuyla içeri uzattığımda sereni gördüm yerde ki cam parçalarını topluyordu

"Napiyorsun burda" dedim .
"Şu içeyim dedim bardak elimden kaydı "dedi gülümseyerek .

"Tamam ben toplarım sen git uyu"

"Abla yapma sen sabahtan beri uyanıksın uykunu alman gerek yoksa eve kim para getiricek" gülümsedim serenin gözlerinin içine baktım çok masumdu bu boncuk gözlümü kim tehdit edebilirdi

"Senin de yarın okulun var hadi bakalım doğru yatağa "

"Bana çocuk muamelesi yapma abla 20 yaşıma giricem"

"Seren"

"Tamam şuraları toplayayım gidicem" Seren, cam kırıklarını toplarken o masum haliyle bana bakıyordu, ama içimdeki huzursuzluk bir türlü geçmiyordu. Kafamın içinde sürekli o mesajlar dönüp duruyordu kimdi bunlar, neden bizi hedef alıyorlardı? Seren camları hepsini çöpe boşaltım yanıma geldi

"Kendini çok yorma git uyu ...iyi geceler "yanağımdan öperek odasına gitti ve gece öyle bitmişti.

Sabah olduğunda güneşin ışıkları perdenin açık kalan kısımlarından yüzüme çarpıyordu . Yataktan kalkıp hemen hazırlandım . Mutfakta kahvaltıyı hazırlayıp önce sereni uyandırdım sonra hemen yan odada ki prensesimi yade'mi uyandırdım

"Prensesim hadi uyanma vakti " gözlerini ovuşturup gülümseyerek bana baktı

"Günaydın ablacım" dedim kollarımı açarak bana sarılarak karşılık verdi

"Günaydın abla "

"Hadi bakalım önce eller ve yüzler yıkanacak sonra doğru kahvaltıya yanımdan koşarak banyoya gitmişti. Mutfağa geçip çayları koydum yade'ye de meyve suyu koymuştum .

"Bugün derslerini iyi dinle yaramazlık yapma öğretmenini de üzme " peynirini yerken bir yandan da beni dinliyordu yade sonra derin bir iç çekip konuşmaya başladı

"Merak etme abla hiç birşey yapmayacağım inanabilirsin bana" sözlerine kendi bile inanmıyordu cadı kız hafta bir onun için okula gidiyoruz karışmadığı kişi yok

"İnanmak istiyorum" dedim kısaca sonra gözlerim serene kaydı mutsuz gibiydi

"İyi misin? " Sordum çünkü merak ediyordum o neşeli kıza ne oldu

"İyim "dedi kısaca ama iyi değildi hissediyordum

"Tamam yade koş çantanı kap servis birazdan gelir " koşarak yanımızdan gitti şuan rahat rahat sorabilirsin

"İyi değilsin görüyorum noldu söyleyebilirsin bana " gözleri tabağına kayarak konuştu

"Biri beni tehdit ediyor "dedi şok oldum benim gibi onu da tehdit ediyorlardı dilim tutuldu konuşamadım bir süre

"Abla ben çıktım servis gelir birazdan " yade'nin dediklerini hiç takmamıştım kulağımda sadece serenin dedikleri vardı" beni tehdit ediyor" dedi kardeşim

"Beni de " dedim uzun süre sustuktan sonra gözleri gözlerimle buluştu korkuyordu benim gibi gözleri dolmuştu mavi gözleri

"Abla napıcaz"diye sordu çaresize aynı çaresizlikle cevap verdim

"Bilmiyorum"...

Aradan 1 saat geçmişti biz hâlâ sofrada öylece duruyorduk yerimden kalkmamla kalktı seren.

“Abla…” dedi Seren, sesi titriyordu, “biliyorum kendimi çocum gibi hissettiğimi söylüyorum ama… korkuyorum. .”

Bir an durakladım, kalbim sıkıştı. Onun da aynı şekilde korktuğunu görmek… bu işin ciddiyetini bir kez daha anlamama sebep oldu.

“Tamam, anladım Seren. Ama unutma, biz birlikteyiz Kimse sizi incitemez, buna izin vermeyeceğim.” dedim kararlılıkla.
Seren başını salladı, gözlerinde hâlâ korku vardı ama biraz olsun rahatlamış gibiydi.

~Beğenmeyi unutmayın
Arkadaşlar diğer kurgum Gök ve kara'ya da göz atabilirsiniz