16-Yağmurun ölmesi

2 YIL ÖNCE

PUSATIN ANLATIMIYLA

"Aşkım hadi " yağmurun sesiyle koşarak arabaya bindim
"Geldim güzelim sakin" gülerek önüne döndü. Alışverişe gidip evimiz için eksik eşyaları alıcaktık. Ormanlı yoldan giderken yağmur müzik açtı. Gülümsedim
"Hadi bakalım" dedim

"Ne yaparsan yap aşk ile yap " sesinin verdiği huzurla arabayı sürmeye devam ettim.

"Açılır kapılar ardına kadar
Kalpten gülersen kalanı detay gerisi kolay " yolumuza devam ettim. Ana yola doğru hızlıca döndüğümde sarsıldık

"İyi misin aşkım "
"İyim iyim " dedi. Yoluma devam ettim.

Yağmur şarkının nakaratını mırıldanırken gözlerini bana çevirdi gülümsüyordu.
“Biliyor musunbazen sadece yanımda olman yetiyor” dedi usulca.
Başımı ona doğru çevirdim gözlerimiz buluştu.
O an anladım ki aşk sadece sözlerde değil birlikte paylaşılan o sessiz anlarda da vardı. Yanağını bana uzatınca gülümseyerek öptüm.

Yola devam ederken önümüzü 2 araba kesti.
" Noluyor pusat"
"Bilmiyorum ama hiç iyi şeyler olmuyor" dedim. Aramaya doğru gidecektim ki 1 arabada orda vardı. Önden erdal indi

"Siktir "ağzımdan istemesede küfür çıkmıştı. Adamlar gelip yağmurun kapısını açınca sinirlendim.
" Aşkım noluyor " yağmur arabadan çıkınca otomatik olarak bende çıktım.

" Erdal"diye bağırdım. Sigarasından son dumanını çekip yere attı. Ayağıylada ezdi . Arkadan adamlar gelip kolumdan tutup silahımı aldılar.
"Kızı bırak beni al " dedim ama fayda etmedi. Ayrı ayrı arabalara bindirildik.
"Yağmur güzelim korkma ben burdayım " dedim. Onun akacak her bir gözyaşına dünyayı yakarım. Beni erdalla ola arabaa bindirdiler.

"Pusatçım noldu Kanadın kol mu koptu" yüzüne tükürdüm. Yüzünü silip tokat attı.

" Erdal yağmuru bırak beni al naparsan yap ama ona yapma " dedim. Erdala resmen yalvarıyordum.
" Ama sen önemli bir detayı ağlıyorsun,ben seninle ne yapacağım ki bana o lazım " sakin olmaya çalıştım ama elimde degildi

"Erdal bak ne söyler msen yaparım nolur yağmura dokunma"

"Demek aşk böyle bişey ha en nefret ettiğinden bile yalvaracak kadar" dedi. Dişlerimi sıkıyordum burnumdan hızlıca nefes veriyordum.
🩹
Erdal bizi bir odada sandalyeyr bağlamıştı. Yağmur gözyaşlarını durduramıyordu. O ağlayınca ben dayanamıyordum.
" Yağmur'um nolur böyle ağlama "
Yağmur’un titreyen omuzlarına baktım gözlerim doldu.
“Bak kimse sana dokunamaz” dedim sessizce sesim titreyerek çıkıyordu.
Adamlar etrafımızda dolaşıyordu ama ben sadece ona odaklanmıştım.

Erdal içeri girince gözlerim ona kaydı
"Ah çifte kumrular sizin düğün bu yaz mıydı"

"Evet bu yaz nolur bizi bırak bizim hiçbir günahımız yok" yağmur araya atlayarak erdala yalvarıyordu bu hali beni çok sinirlendirmisti.

"Olmaz bırakamam" dedi Erdal büyük bir mutlulukla. İçeri bir adam girdi onun sonradan babam olduğunu fark ettim.
"Baba"
Babam bizi yıllar önce bırakıp gitmişti ben onu sadece fotoğraflarda bir kere görmüştum. Kaşlarımı çattım onun burda ne işi vardı. Yıllar sonra ilk defa görüyordum. Bizi bırakıp kendine başka bir aile yapmıştı. Ben ve annem ne zorluklarla savaştık o bunu nerden bilsin yeni kurduğu aile ile mutluydu.
"Ah oğlum bu hallere gelmeni istemezdim ama maalesef" dedi yüzsüz
"Gelinim" diyerek yağmura baktı
"Ben senin oğlun değilim yağmurda senin gelinin değil " dedim büyük bir öfkeyle.

" Tamam aile kavuşması da olduğuna göre gelelim asıl işimize" diyerek sözümüzü kesti Erdal.

"Eğer serbest kalmak istiyorsan pusat ...Kaanı öldürmen gerek " deri n bir nefes verdim benden çok şey istiyordu.

"Sen beni burda öldürsen bile ben kaanı satmam" dedim kararlıkla

"Hmm demek öyle peki" dedi yağmura bakarak "ya sevdiğin ölürse"

Zaafım kullanıyordu buna izin vermemeliyim
"Pusat nolur kabul et " yağmur benden en yakın arkadaşımı öldürmemi mi istiyordu.

"Ben kaanı asla satmam yağmurada zarar gelsine izin vermem" dediğimde büyük bir kahkaha attı Erdal

"Bu halde mi " diyerek kahkahasına devam etti.

"Pusat kabul et şunu " dedi yağmur.
"Güzelim biz kurtulacaz diye en yakın arkadaşımı öldürmemi bekleme benden" öfkeyle önüne döndü.

Erdal eliyle adamlara işaret verdi.
"Hayır" sandalyeyi devirmeye çalıştım ama nafileydi.

Yağmur’un gözleri doluydu ama ağlamıyordu artık.
Bana gülümsedi ,o gülümseme
Arabada yanağını uzattığı anki gülümsemenin aynısıydı.
“Ben seni sevdim Pusat” dedi.
“Bu bana yeter”

Yağmura bir tane tokat attılar.
"Laaann" bağırışlarim odayı inletirken bir tane daha tokat attılar dudağından kan geliyordu.
"Erdal seni öldürecem Şerefsiz "
Bir tane daha tokat attılar.

Benim öpmeye kıyamadığım kadına gözümün önünde vuruyorlardı.

Ardından Erdal silahını çıkardı ve yağmura
doğrulttu.
"Kararını ver pusat Kaan mı sevdiğin kadın mı"

"Ben kimseyi satmam satmayacağımda " dedim tekrar sözlerimin arkasında durarak. Yağmur bana bakarak kanlı ağzıyla gülümsedi. İçim gidiyordu hiçbirsey yapmamak ağrıma gidiyordu.
Ardından bir patlama kalbim sanki durmuştu
"Hayır hayır"
Yağmurun bacağından vurmuştu.
"Hayırrrr " hiçbir şey yapmamak beni sinirlendiriyordu

"Pusat" dedi yağmur "beni hep hatırla ne olursa olsun hatırla" diyerek devam etti. Gözümden yaşlar akıyordu. Babam dediğim şerefsiz erdalla birlik olmuş acımızı birlikte izliyorlardı.
Kalbim sıkıştı. Onun bu son anlarını izlemek hiçbir şey yapamamak İçimde öfke çaresizlik herşey vardı.

“Ben seni seviyorum ve bu kalbim seninle kalacak” yağmur hem bana hem kendisine acı çektiriyorudu.

"Evimizde sandıkta sana ait olan birşey var onu al şifresi" Erdal bu defa karnından vurdu konuşmasına izin vermedi.

" Erdall" acı feryatlarım içeriyi inletiyordu.
"Şifresi 2312"
Dayanamadı daha fazla sustu.
"Erdal seni bulduğum yerde öldürecem piç herif" her söylediğim gözüne batıyormus gibi sıkıyordu yağmura
Bir mermi daha sıktı . Artık dayanacak gücü kalmamıştı sandalye gözümün önünde devrildi. Acıyla bağırdım kendimi tutamıyordum gözümden yaşlar akıyordu.

"Yağmur sevgilim güzelim nolur dayan yalvarırım dayan"

"Biz gittikten sonra çözün şunu" Erdal son sözünü söyleyerek çıktı 5 dakika sonra adamlarından biri çözdü beni. Yüzüne yumruğu yapıştıp yağmurun yanına gittim. Ellerini ayaklarını çözdüm. Kucağıma aldım

"Bebeğim canımın içi nolur uyan "
fısıldadım sesim titriyordu. Gözlerim onun gözlerine kilitlenmişti ama o hâlâ hareketsizdi.

“Hayır hayır olamaz...” dedim kendi kendime. İçimde fırtına kopuyordu. Yüzüne dokundum saçlarını geriye attım dudaklarına yavaşça dokundum ama hiçbir tepki yoktu.

“Uyan nolur ben buradayım seninleyim beni bırakma ”O an anladım ki artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.Bir daha asla gülümseyemeyecek, bir daha bana sarılamayacak, bir daha bana “Pusat” diyemeyecekti.
Ve ben Pusat olarak tüm acıma rağmen bir daha asla onu bırakmayacağımı sevgisinin bana sonsuza kadar yol göstereceğini bilerek sessizce başına öpücük kondurdum.

“Sevgilim... biz daha evlenecektik” dedim sesim paramparça “Çocuğumuz olacaktı adını bile konuşmuştuk. Sen gülecektin ben seni izleyip yine aşık olacaktım. Bizim bir hayatımız vardı Yağmur… nereye gidiyorsun”
Cevap gelmedi ,Gelmeyecekti.

“Eğer beni bir yerden görüyorsan” dedim titreyerek
“Bil ki seni yarım bırakmadım. Hayat beni senden kopardı sadece”
Başımı onun başına yasladım. Gözyaşlarım saçlarına karıştı.
Ve içimden bir söz verdim

Bu dünyada gülmesem de, Yaşamasam da, Hatta ölsem bile
Onu sevmeyi asla bırakmayacaktım.
Çünkü bazı aşklar mezara girmez… Kalpte kalır, Ve orada sonsuza kadar yaşar.

~Bu tatlı çiftimiz için beğenin