8. bölüm / 45
Shadow & Darkness8. Bölüm
Bölümler 45Şu an: 8. Bölüm
- 1 1. Bölüm782 kelime
- 2 2. Bölüm430 kelime
- 3 3. Bölüm388 kelime
- 4 4. Bölüm480 kelime
- 5 5. Bölüm249 kelime
- 6 6. Bölüm102 kelime
- 7 7. Bölüm1.133 kelime
- 8 8. Bölüm296 kelime · Okuduğun bölüm
- 9 9. Bölüm295 kelime
- 10 10. Bölüm296 kelime
- 11 11. Bölüm999 kelime
- 12 12. Bölüm244 kelime
- 13 13. Bölüm246 kelime
- 14 14. Bölüm ~eski mesajlaşma~474 kelime
- 15 15. Bölüm ~eski mesajlaşma ~504 kelime
- 16 16. Bölüm ~eski mesajlaşma ~341 kelime
- 17 17. Bölüm ~eski mesajlaşma ~241 kelime
- 18 18. Bölüm ~eski mesajlaşma ~374 kelime
- 19 19. Bölüm ~eski mesajlaşma ~232 kelime
- 20 20. Bölüm ~eski mesajlaşma ~144 kelime
- 21 21. Bölüm ~eski mesajlaşma ~486 kelime
- 22 22. Bölüm ~eski mesajlaşma ~435 kelime
- 23 23. Bölüm ~eski mesajlaşma ~400 kelime
- 24 24. Bölüm285 kelime
- 25 25. Bölüm211 kelime
- 26 26. Bölüm452 kelime
- 27 27. Bölüm280 kelime
- 28 28. Bölüm232 kelime
- 29 29. Bölüm197 kelime
- 30 30. Bölüm255 kelime
- 31 31. Bölüm288 kelime
- 32 32. Bölüm314 kelime
- 33 33. Bölüm ~mesajlaşma ~1.804 kelime
- 34 34. Bölüm940 kelime
- 35 35. Bölüm ~mesajlaşma ~522 kelime
- 36 36. Bölüm682 kelime
- 37 37. Bölüm658 kelime
- 38 38. Bölüm1.163 kelime
- 39 39. Bölüm657 kelime
- 40 40. Bölüm1.156 kelime
- 41 41. Bölüm802 kelime
- 42 42. Bölüm729 kelime
- 43 43. Bölüm ~mesajlaşma ~253 kelime
- 44 44. Bölüm884 kelime
- 45 45. Bölüm ~mesajlaşma ~373 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Akşama doğru annemin sesi salona yayıldı. Kitabımı bırakıp doğruldum. “Cima, yemek masası için hazırlanmaya başla. Baban bugün geliyor. Yanında bir misafiri varmış,” dedi.
Babamın eve geleceği haberine sevinçle karışık bir şaşkınlık duydum. İki haftadır yoktu ve dönüşü hep biraz tantanalı olurdu. Yanında misafir getireceğini duyunca kaşlarımı kaldırdım. Babam genelde eve yalnız gelirdi. Yine iş arkadaşlarından biri olmalıydı.
“Kimmiş misafir?” diye sordum anneme.
Annem, masasını düzenlerken yüzüne hafif bir gülümseme yayıldı. “Sormadım. Sadece ‘Hazırlıklı olun,’ dedi. Belki işten bir arkadaşıdır. Sen masayı güzelce hazırla, bir de salata yap,” diye yanıtladı.
Bir şey demeden mutfağa geçtim. Masayı hazırlamak her zamanki gibi rutin bir işti. Ancak aklım hâlâ misafirdeydi. Babamın bu tür sürprizleri genelde işkolik arkadaşlarını tanıtmak ya da bir iş toplantısını eve taşımak şeklinde olurdu. Ama bu sefer nedense içimde garip bir his vardı.
Salatayı hazırlarken Wind aklıma düştü yine. “O ne yapıyor acaba şu an? Belki bir kitap okuyor, belki de yine o mükemmel cümlelerle bir yazı hazırlıyordur,” diye düşündüm. O kadar düşüncelerimin merkezindeydi ki, misafirin kim olduğu konusundaki merakım bile geri planda kalmıştı.
Yemek masası neredeyse hazırdı. Tabakları yerleştirirken annemin sesini bir kez daha duydum. “Cima, babanın misafiri önemli biriymiş. Ona göre davran olur mu? Lütfen otururken telefonla uğraşma,” dedi.
İçimden biraz söylenerek başımı salladım. Annem, böyle durumlarda hep fazla ciddiydi. Derin bir nefes alıp çatal-bıçakları düzelttim. “Önemli biriymiş,” diye mırıldandım. “Tamam anne, misafir beyefendiye bir sunum yaparız artık.”
İçimde garip bir heyecan vardı. Ama bu heyecan Wind’in konuşmamasıyla karışık bir hüzünden mi, yoksa babamın getireceği gizemli misafirden mi kaynaklanıyordu, bilmiyordum.
Saat ilerlerken babamın arabasının sesi dışarıdan geldi. O an içim hafifçe sıkıştı. Misafirin kim olduğunu görecek olmanın garip bir gerginliği sardı beni. Ama daha çok, babamın eve dönüşünü kutlayan bir özlemdi bu. Kapıya yöneldim ve derin bir nefes aldım. Bakalım, bu akşam beni neler bekliyordu?
Bölüm etkileşimi
