12. bölüm / 45

12. Bölüm

Bölümler 45Şu an: 12. Bölüm

O an boğazımda düğümlenen o his, her şeyin ağırlığını üzerime yığıyordu. Nefes almak bile zordu. Mesajlarına tekrar ve tekrar bakıyordum, her bir kelime içimde bir çığlık koparıyordu. Wind… Bana yazmayı bırakmıştı, ama her bir mesajında beni düşündüğünü haykırıyordu. Ve ben ne yapmıştım? Sessizliğimle onu uzaklaştırmıştım.
Son iki mesaj fotoğraflardı
Birincisinde birisi koca bir şehrin sokaklarında yürüyordu. Belki Oslo’ydu, belki başka bir yer. Ama yürüyen kişinin yüzünü göremiyordum, yalnızca sırtı. O kadar tanıdık, ama bir o kadar da uzak. Sanki o sırt, benim konuşamadığım, yetişemediğim bir rüya gibiydi.
İkinci fotoğraf... Bir kitap kapağı. Gözlerim dolmuş, bulanık bir şekilde kapağı inceliyordum. Ormanın derinliklerinde bir yol vardı; gri, soğuk, sessiz. Ve üstündeki küçük bir not kağıdı: "Sana göndermek istedim."
Yutkunmaya çalıştım ama boğazım yanıyordu. Bu not o kadar Wind'e aitti ki… Onun kelimeleri, onun sesi, onun tarzı... Ama ben o kitaba asla sahip olamayacaktım. O not, şimdi hiçbir yere gitmeyecek bir kitapla birlikte ekranımda donmuştu.
Telefon elimden düştü. Ellerimi yüzüme kapatıp ağlamaya başladım. Ne olur gitme… Bu kelimeler sadece içimde yankılanıyordu. Ama dışarı çıkamıyordu, hiçbir kelime çıkamıyordu.
Kendi yaptığım bu sessizliğin altında eziliyordum. "Keşke…" diye başlayan binlerce cümle kuruyordum. Ona "Buradayım, gitme" diyebilirdim. Ama söylememiştim. Şimdi ise tek sahip olduğum şey, kapanmış mesajlar ve gönderilmeyen bir nottu.
Gece boyunca uyuyamadım. Bir ara, telefonu yeniden elime aldım. Mesajlarını bir kez daha okudum, her biri ezberimdeydi zaten. Her bir harfini biliyordum. Ama hiçbir şey değişmiyordu.
Artık Wind yoktu. Ve bu yokluk, içimdeki her şeyin daha da büyümesine neden oluyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

9okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.