18. Bölüm ~eski mesajlaşma ~

Cima:
Wind, beni kurtarman gerek. Akrabalarımın düğününe geldim ve resmen burada sıkışıp kaldım. Bir grup insan tanımıyorum bile ama herkes "ne kadar büyümüşsün, bak kocaman kız olmuş" diyerek yanaklarımı sıkıyor. Cehennem böyle bir yer mi acaba?
Wind:
Cehennemde düğün mü olur? İlginç bir konsept. Belki müzik iyidir?
Cima:
Müzik mi? Hayır, babamın lise zamanında yaptığı Spotify listesiyle DJ’lik yapılıyor. Ve hepsi eski pop şarkıları.
Wind:
Pop müzik kötü değil. Ama sanırım babanın müzik zevki, geçmişte kalmış.
Cima:
Geçmişte mi kalmış? O kadar eskiler ki, dinlerken insanlar zaman makinesi icat etme hayali kuruyor.
Wind:
Şu an masada ne yapıyorsun? "Dans etmeye zorlanan kız" pozisyonuna geçtin mi?
Cima:
Henüz değil. Ama halam gözüme çok tehlikeli bakıyor. Sırf bu yüzden masanın köşesine saklandım. Belki görünmez olabilirim diye düşündüm.
Wind:
Peki, düğün pastası nasıl?
Cima:
Ona ulaşmak için kuzenlerimi geçmem gerek. Pastanın bulunduğu masa bir tür "kraliyet sınırı" gibi korunuyor. Büyük bir pasta yedikleri kadar büyük görünüyor ama içinden ne çıkacak bilmiyorum.
Wind:
Umarım içinden küçük bir ejderha falan çıkmaz. Ama aklımda bir fikir var: İnsanların dikkatini başka yöne çekip pastayı çalmayı dene.
Cima:
O kadar cesur değilim, Wind. Hem pastayı çalsam da ne yapacağım? Saklanıp kaşıkla mı yiyeceğim?
Wind:
Tabii ki. O esnada ben de sana eşlik ederim. Sana destek olmam için sanal bir kaşık alırım.
Cima:
Bu konuşma beni biraz daha neşelendirdi. Teşekkür ederim. Ama hâlâ buradayım ve düğün bir türlü bitmiyor.
Wind:
Belki de düğün bir tiyatrodur. Gözlerini kapat ve onları bir oyun sahnesi gibi izle. Bu senin hikayene bir parça katabilir.
Cima:
Fena fikir değil. Belki sonra buna "Kasabada Bir Düğün" adında bir bölüm eklerim.
Wind:
Evet, hikayenin dram kısmına iyi gider. Ama şimdi dramatik değil komik kısmına odaklan. Kuzenlerden biri pastaya kafasını gömerse, beni mutlaka bilgilendir.
Cima:
Anlaşıldı, Wind. Eğer bir trajedi ya da komedi olursa ilk sana haber vereceğim.
Wind:
Bu arada, hâlâ o masanın köşesinde misin? Yoksa cesaretini toplayıp ortalığa karıştın mı?
Cima:
Hâlâ köşedeyim. Ama bu konuşma sayesinde burada olduğumu unutuyorum. Gerçekten, iyi ki yazmışım sana.
Wind:
Her zaman, Cima. Eğlenebilirsen eğlen, sıkılırsan bana yaz. Düğünden haberleri bekliyorum.
Cima:
Anlaştık. Ama önce şu halamın bakışlarından kaçmam gerekiyor. Eğer kurtulabilirsem, yazarım tekrar.
Wind:
Dikkatli ol, dans ettirirlerse bana da yazmayı unutma. Belki bir kaçış planı buluruz.
Cima:
Tamamdır, General. Raporlarımı aktaracağım.