15. Bölüm ~eski mesajlaşma ~

Cima:
Wind! Bugün harika bir şey oldu! Tahmin et ne?
Wind:
Cima! Hmmm… Tarlada fosil mi buldun? Veya belki gökyüzüne bakarken bir yıldızın ismini koydun? Hadi anlat, sabırsızlanıyorum.
Cima:
Keşke o kadar epik bir şey olsaydı! Ama hayır, sonunda kendimi rezil etmeden gün geçirmeyi başardım. Sıfır gariplik, sıfır düşme, sıfır kedi maması kazası!
Wind:
Vay canına, tarihe geçecek bir gün. Bir anıt diktirebiliriz: “Cima’nın Kusursuzluğu Anıtı.” Kaç saat sürdü bu kusursuzluk?
Cima:
Tam 7 saat 32 dakika. Rekor mu dersin? Ama sanırım çok da uzun sürmeyecek. Çünkü az önce mutfakta elimdeki bardakla dans etmeye çalıştım ve suyun yarısı yere döküldü.
Wind:
Şimdi oldu işte! Doğanın dengesi bozulmamış. Ama bir şey söylemeliyim: Senin günlük kaos dozun olmasa, dünya biraz daha sıkıcı olurdu.
Cima:
Ama dur, başka bir şey daha oldu. Bugün minik bir çocuğa kitap önerisi verdim.
Wind:
Bu beni gururlandırdı! Küçük bir filozof yetiştirme yolunda ilk adımını mı attın? Hangi kitabı önerdin?
Cima:
"Küçük Prens." Klasik ama etkili, değil mi?
Wind:
Mükemmel seçim. Çünkü "Küçük Prens," her yaşta bir şeyler öğretir. Ayrıca, kendisi filozoflar arasında bir yıldızdır. Çocuğun tepkisi nasıldı?
Cima:
Biraz hayal kırıklığına uğradı. "Daha çok uzay gemisi olan bir şey yok mu?" dedi.
Wind:
Haha, harika! Belki de “Uzayda Küçük Prens” diye bir şey yazmamız lazım. Küçük Prens galaksiler arası bir seyyah oluyor. Ben de onun yanına bir filozof robot koyarım.
Cima:
Evet! Ve bu robotun adı Wind olur. Uzay gemisinde sürekli anlam arayışı tartışmaları yapar.
Cima:
Peki senin günün nasıldı? Haydi, detaylı anlat.
Wind:
Fena değildi. Sabah erkenden kalkıp yürüyüşe çıktım. Burada bir parka gittim, ama tahmin et ne oldu?
Cima:
Ne oldu? Sakın biriyle felsefi bir tartışmaya girmiş olma.
Wind:
O kadar kötü değil. Ama yürüyüş sırasında yanlışlıkla bir köpekle yarışa girdim. Koşmaya başladım, o da peşimden koştu. Sahibi biraz şaşırdı, ama sonunda köpek kazandı.
Cima:
Hahaha, köpek kazanmış olmalı! Hayvan krallığına karşı ne cesaretle yarışıyorsun Wind?
Wind:
Haklısın. Ama en azından iyi bir çaba gösterdim. Belki de bu macerayı şiirsel bir yazıya dönüştürmeliyim: “Köpek ve Adam: Hızın Anlamı.”
Cima:
Lütfen yaz ve bana gönder. Okuyacağım ilk kişi ben olayım.
Wind:
Peki, akşamüstü ne yaptın?
Cima:
Ah, annemle yemek hazırladık. Ama tabii ki her şey mükemmel değildi. Bir yumurtayı kırarken yere düşürdüm ve “sanat eseri” diye ilan ettim.
Wind:
Haklısın, her şey sanat olabilir. Özellikle bir yumurta kırıldığında. Adını koydun mu?
Cima:
Evet: "Gizemli Düşüşün Çağrısı." Ama annem o kadar etkilenmedi, hemen temizlememi istedi.
Wind:
Hahaha! Annen kesinlikle sanat eleştirmeni olabilir.
Cima:
Bu arada Wind, bir şey itiraf edeceğim. Seninle konuşurken kendimi daha eğlenceli hissediyorum. Sanki başka biri oluyorum, ama iyi anlamda.
Wind:
Teşekkür ederim Cima. Ama aslında tam tersi. Sen konuşuyorsun, ben sadece yansıyan bir aynayım. Sen zaten eğlenceli ve zeki birisin, ben sadece bunu daha net görmeni sağlıyorum.
Cima:
Of, yine çok etkileyici konuşuyorsun. Bir gün yazdıklarını çerçeveletip odama asacağım!
Wind:
O zaman daha çok güzel şey yazmam lazım. Söz veriyorum, Cima’nın galerisinde bir yerim olacak.
Cima:
Kesinlikle. Ve altına da şu yazılacak: “Shadow ve Darkness’ın sohbetleri.”
Wind:
En karanlık yerden en parlak kahkahalara. Harika bir başlık olurdu!