10. bölüm / 45

10. Bölüm

Bölümler 45Şu an: 10. Bölüm

Gürültülü şehre taşınmayı ona yazmaya başlamak için telefonumu aldığımda elim titriyordu. Yazacağım kelimeler ellerimde düğümleniyordu sanki. Wind'e yazmak istemiştim, gerçekten istemiştim ama... Olmadı. Beceremedim. Bir yabancıydım onun için, bir satır arasında kaybolup gidecek bir isimden başka bir şey değildim.
Ama yazmaya ihtiyacım vardı. Kendim için, içimde biriken o karmaşayı susturmak için yazmalıydım. En azından kelimelerimde biraz nefes bulabilirdim. Wind’e değil, onun beni görmeyeceği bir yere yazacaktım. Profilimde, herkesin görebileceği ama kimsenin tam anlamayacağı bir hikaye...
Başladım yazmaya "Gürültülü şehir. Tüm karmaşası ve kaosu içinde seni içine çekiyor. Her şey birbirine karışıyor; insanlar, binalar, sesler… Ama sen, o karmaşanın içinde kaybolmaktan korkmuyorsun. Çünkü o şehirde bir gölge var. Shadow. O gölge, uzaktan izleyenlerin dikkatini çekmek için çaba sarf etmiyor. O sadece orada, sessizce duruyor ve kendi varlığıyla dünyayı renklendiriyor. Darkness ise uzakta, gölgenin parladığı yerden çok daha uzakta bir köşede."
Bir süre durup yazdıklarımı inceledim. Darkness... O bendim. Ve Shadow... Wind’di. Onun dünyasına yakından bakmak istiyordum, ama o dünyaya asla dahil olamayacak kadar uzaktaydım.
"Darkness, gölgenin dünyasına bir adım bile atmıyordu. Çünkü orası ona ait değildi. Ama uzaktan izlemek bile büyüleyiciydi. Gölgenin karanlıkla dans edişini izlemek, kendi karanlığını biraz daha anlamlandırıyordu. Şehir her zamanki gibi gürültülüydü, ama Darkness yalnızca gölgeye bakıyordu. Sessiz, dikkatlice."
Yazarken içimden geçen her şey parmaklarımdan akıyordu. Wind’i, yani Shadow’u, olduğu haliyle resmetmek istedim. O, kim olduğunu asla anlatmak zorunda kalmayan, kelimeleriyle herkesi büyüleyen biriydi. Ben ise... Karanlıktım. Onun parlak dünyasında bir nokta kadar bile yerim yoktu.
Yazımı bitirip paylaştım. Kalbim hızla çarpıyordu. Bu yazdıklarımı okuyup okumayacağını bilmiyordum, ama belki bir şekilde dikkatini çekerdi. Onu bir kez daha görmek, onun kelimelerine dokunmak istiyordum. Paylaşımı yaptıktan sonra telefonu bir kenara bıraktım. İçimde hafif bir boşluk hissi vardı. Artık her şey yazılmıştı, kelimeler benim olmaktan çıkmış ve onun dünyasına gönderilmişti. Ama belki de asla fark edilmeyecekti

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

6okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.