32. bölüm / 45
Shadow & Darkness32. Bölüm
Bölümler 45Şu an: 32. Bölüm
- 1 1. Bölüm782 kelime
- 2 2. Bölüm430 kelime
- 3 3. Bölüm388 kelime
- 4 4. Bölüm480 kelime
- 5 5. Bölüm249 kelime
- 6 6. Bölüm102 kelime
- 7 7. Bölüm1.133 kelime
- 8 8. Bölüm296 kelime
- 9 9. Bölüm295 kelime
- 10 10. Bölüm296 kelime
- 11 11. Bölüm999 kelime
- 12 12. Bölüm244 kelime
- 13 13. Bölüm246 kelime
- 14 14. Bölüm ~eski mesajlaşma~474 kelime
- 15 15. Bölüm ~eski mesajlaşma ~504 kelime
- 16 16. Bölüm ~eski mesajlaşma ~341 kelime
- 17 17. Bölüm ~eski mesajlaşma ~241 kelime
- 18 18. Bölüm ~eski mesajlaşma ~374 kelime
- 19 19. Bölüm ~eski mesajlaşma ~232 kelime
- 20 20. Bölüm ~eski mesajlaşma ~144 kelime
- 21 21. Bölüm ~eski mesajlaşma ~486 kelime
- 22 22. Bölüm ~eski mesajlaşma ~435 kelime
- 23 23. Bölüm ~eski mesajlaşma ~400 kelime
- 24 24. Bölüm285 kelime
- 25 25. Bölüm211 kelime
- 26 26. Bölüm452 kelime
- 27 27. Bölüm280 kelime
- 28 28. Bölüm232 kelime
- 29 29. Bölüm197 kelime
- 30 30. Bölüm255 kelime
- 31 31. Bölüm288 kelime
- 32 32. Bölüm314 kelime · Okuduğun bölüm
- 33 33. Bölüm ~mesajlaşma ~1.804 kelime
- 34 34. Bölüm940 kelime
- 35 35. Bölüm ~mesajlaşma ~522 kelime
- 36 36. Bölüm682 kelime
- 37 37. Bölüm658 kelime
- 38 38. Bölüm1.163 kelime
- 39 39. Bölüm657 kelime
- 40 40. Bölüm1.156 kelime
- 41 41. Bölüm802 kelime
- 42 42. Bölüm729 kelime
- 43 43. Bölüm ~mesajlaşma ~253 kelime
- 44 44. Bölüm884 kelime
- 45 45. Bölüm ~mesajlaşma ~373 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Akşam boyunca onunla konuşmak, belki de yıllardır hissetmediğim kadar huzur vericiydi. Zihnimde dönen düşünceleri toparlamaya çalıştım, ama kelimeler o kadar eksikti ki. Her şeyin birden doğru gitmeye başlaması garipti; o kadar özlemiştim ki, onun sesini duymak her şeyin yolunda olduğunu hissettirdi.
Wind’in sesini duymak, yazışmalarından daha fazla şey ifade ediyordu. Zihnimdeki her soru kaybolmuş, yerine ona dair her şeyin gerçek olduğu bir his yerleşmişti. O kadar kusursuzdu ki, sanki uzun zamandır beklediğimiz an nihayet gelmişti. Konuştuğumuz her konu, bir mühendislik projesinin detayları gibi kusursuzdu. Her cümlesi, her açıklaması bir sanat gibi akıyordu.
Bugün, Wind’in sesini duymak sadece bir ses değil, bir güven hissiydi. Zihnimdeki karmaşa yerini, o sessiz huzura bırakmıştı. Her şeyden önce, ona bir daha yazabileceğim ve konuşabileceğim için şükrediyordum o kadar kusursuz ses diksiyon, yazışmaladaki gibi mükemmel bir sohbet. Gece boyunca huzurlu bir uyku uyudum ve bir kez daha içimde büyük bir rahatlama hissettim. O kadar çok şeyin anlam kazandığı bir gündü ki, bu kadar yoğun bir mutluluk daha önce hiç yaşamadım. Artık onu kaybetme korkusu yoktu, çünkü o hala vardı, konuşabilecektim. Bu düşünce, beni sabahın ilk ışıklarıyla bile mutlu ediyordu.
Sabah biraz geç uyandım annem kahvaltıyı hazırlamıştı uyanır uyanmaz telefonu alıp winde yazmak istedim ama benden önce davranmıştı mesajını okuduğumda yüzümde sersem bir tebessümle ekrana kilitlendim
Wind:
Günaydın cima dün seninle konuşmak hayatımda ki en güzel şeylerden biri oldu hem rahatladım hemde sesini bu kadar spontane bir anda duymak çok güzel oldu ve sana bir resim gönderdim gönderdiği resimde şehrinin manzarasıydı ve elinde küçük bir not tutuyordu üzerinde günaydın şehir hala karanlık ama senin günün aydı yazıyordu ve saat farkımız olduğunu biraz daha idrak ettim saat farkı olsada hislerimiz paraleldi bu çok hoşuma gitmişti gülümserken buldum kendimi gönderdiği resimin ekran görüntüsünü aldım bunu sonsuza kadar saklamak istemiştim bu anı kaybetmek istemiyordum her şey o kadar doğal o kadar içtendi ki her cümlesi başka bir anlam barındırıyordu her şeyin yolunda gittiğini hissediyordum
Bölüm etkileşimi
