77 — SAKLI MAÇ

Bölümler 84Şu an: 77

"Geçmişten kalan bir hesap mı?"
Poyraz’ın dudaklarından dökülen kelimeler bir fısıltıdan farksızdı ama içindeki şüphe göğüs kafesini yırtacak kadar ağırdı. Pars’ın ellerini tutan parmaklarını hırsla geriye çekti; temasın getirdiği o yatıştırıcı sıcaklığın zihnini bulandırmasına izin vermeyecekti.
Bir adım geri çekildi, gözlerini kısıp Pars’ı baştan aşağı süzdü.
Pars’ın saçları dağ ayazından dağılmıştı; nefesi hâlâ hızlıydı ve en önemlisi, o ceketinin yakasından dışarı fırlamış duran gümüş yarım halka... Pars o kolyeyi saklamazdı ama böyle aceleyle, sanki birinin gözüne sokmak ister gibi göğsünün ortasına savuracak kadar da pervasız değildi.
Poyraz’ın bakışları hızla Pars’ın arkasında, kafeteryanın kapısında süklüm püklüm dikilen Barış ve Derin’e kaydı. Barış suçüstü yakalanmış bir çocuk gibi gözlerini tavana dikmişti; Derin ise tırnaklarını avucuna bastırıp dudaklarını ısırıyordu.
"Bana yalan söyleme Karaca!" dedi Poyraz, sesi bu kez kafeteryanın bahçe duvarlarında yankılandı. Çenesini dikleştirdi, yeşil gözlerinde o sahadaki yırtıcı kıvılcımlar çaktı. "Beni salak yerine koymayı hemen şimdi bırak! Koç Demir federasyon evrakları için seni çağırsa, bu ikisi beni burada tutmak için kırk takla atmazdı. Derin masada tir tir titriyor, Barış az kalsın kapıyı kollarını açıp siper edecekti!"
Pars derin bir nefes alıp omuzlarını düşürdü, sakinleşmesi için Poyraz’a doğru yarım adım attı: "Poyraz, bak—"
"Bana 'bak' deme!" Poyraz öne atılıp işaret parmağını Pars’ın göğsüne, tam o gümüş kolyenin üzerine bastırdı. Metalin soğukluğu parmak ucundan tenine işledi. "O kolyeyi niye çıkardın ceketinden? Kime gösterdin onu? Kapıya kim geldi Pars?!"
Havadaki gerilim bir anda kurşun gibi ağırlaştı. Poyraz’ın aklındaki o korkunç ihtimal, saniyeler içinde bütün mantığını ele geçirdi. Gözleri şokla ve aniden gelen o soğuk dehşetle büyüdü.
"O..." dedi Poyraz, sesi çatallandı. Boğazındaki düğüm nefes almasını engelliyordu. "Baban... Baban buradaydı, değil mi?"
Pars’ın yüzündeki o sakin kalmaya çalışan ifade bir anlığına çatladı; gözlerindeki o koyu kahve karanlık derinleşti ama tek bir kelime bile çıkmadı dudaklarından. Bu inkar etmeyen sessizlik, Poyraz için dünyadaki en net cevaptı.
Poyraz iki elini birden saçlarının arasına daldırıp geriye doğru sendeleyerek bir adım attı. Yüzündeki kan tamamen çekilmişti; dört yıl önce parkta, o demir parmaklıkların ardında hissettiği o çaresizlik, o hayatını altüst eden korku bir karabasan gibi üzerine çöktü.
"Buraya geldi..." diye fısıldadı Poyraz, elleri titriyordu. "Bizi buldu. Dün gece o ateşte kolyeyi boynuna taktığımı... bu sabahı... her şeyi öğrendi, değil mi? Tanrım, nasıl bu kadar aptal olabildim? Nasıl hiçbir şey olmayacakmış gibi davranabildim?!"
Poyraz tekrar Pars’a döndü; gözlerinde hem deli gibi bir öfke hem de Pars’ı kaybetme korkusunun getirdiği o çıplak panik vardı.
"Sana ne dedi Pars? Ne tehdidi savurdu bu kez? Beni yine senin üzerinden mi vurdu, yoksa seni tamamen silmekle mi tehdit etti?! Konuşsana! Neden tek başına karşına alıyorsun o adamı?!"
Poyraz’ın göğsü öyle sert inip kalkıyordu ki siyah gömleğinin yakasındaki kendi gümüş halkası tenini acıtıyordu. Pars’ın kendisini korumak için arkasında bir fırtınayı tek başına göğüslemiş olması onu rahatlatmıyordu; aksine, dört yıl önceki o yıkımın bu kez Pars’ı paramparça etmesinden deliler gibi korkuyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

2okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

77

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138