59 — SAKLI MAÇ

Bölümler 84Şu an: 59

Göl kıyısındaki loş karanlıktan çıkıp kamp ateşinin aydınlattığı geniş açıklığa adım attıklarında, çam odunlarının çıtırtısı ve hoparlörden yükselen bas sesleri yeniden kulaklarını doldurdu.
Ateşe varmadan birkaç metre önce Pars, Poyraz’ın elini istemeye istemeye bıraktı; parmaklarının uçları son bir kez birbirine sürtünerek ayrıldı. Derin ile Barış sanki aralarında hiçbir şey konuşulmamış gibi son derece doğal bir havayla içecek masasına doğru yönelirken, Poyraz gömleğinin yakasını hafifçe düzeltip ateşin kızıl alevlerinin vurduğu kütüklere doğru adımladı.
Fakat Pars daha iki adım bile atamamıştı ki, kalabalığın arasından hışımla sıyrılan beyaz elbiseli bir silüet yolunu kesti.
"Neredesin sen Pars?!"
Selin’in sesi hem sitem dolu hem de kampın gürültüsünü delecek kadar tizdi. İnce kollarını göğsünde kavuşturmuş, gözlerini kısarak Pars’ın yüzünü tarıyordu. "İçecek almaya gidiyorum dedin, yirmi dakikadır ortada yoksun! Ormanın içinde kayboldun sandım."
Pars ellerini siyah ceketinin ceplerine soktu. Yüzüne saniyeler içinde o bildik, duygusuz ve mesafeli maskesini geçirdi. Başını hafifçe iki yana sallarken sesi dağ ayazı kadar serindi: "Hava aldım Selin. Orman falan yok."
"Benimle kalman gerekiyordu," dedi Selin, ses tonuna yapışkan bir kapris yerleştirip Pars’ın koluna yapışarak. Onu kütüklerin olduğu tarafa, ateşin tam merkezine doğru çekiştirdi. "Müzik de harika çalıyor zaten, bak herkes burada..."
Pars kızı tersleyip dikkat çekmemek için kolunu kurtarmadı ama Selin’in temasını tamamen yok sayarak adımlarını kütüklerin diğer tarafına yöneltti.
Tam o sırada başını kaldırdı.
Ateşin diğer tarafında, alevlerin kızıl kıvılcımlarının ardında Poyraz duruyordu. Elinde tuttuğu karton bardağı yavaşça dudaklarına götürmüştü ama gözleri bardağa değil, dosdoğru Pars’a kilitlenmişti.
Aralarında çatırdayarak göğe yükselen devasa bir ateş vardı; çıtırdayan kütükler, rüzgârda savrulan kül parçaları ve etraflarında dans edip kahkaha atan onlarca takım arkadaşı... Ama ikisi için de zaman bir anda dondu.
Poyraz’ın yeşil gözleri, ateşin turuncu yansımalarıyla adeta erimiş zümrüt gibi parıldıyordu. Selin’in Pars’ın koluna dolanan ellerine tek bir saniye baktı; dudaklarının kenarında öyle alaycı, öyle meydan okuyan ve "O kolların kime ait olduğunu ikimiz de biliyoruz" diyen hınzır bir tebessüm belirdi ki, Pars’ın göğüs kafesinde bir yangın daha patlak verdi. Poyraz başını hafifçe yana eğdi, siyah gömleğinin açık yakasından parlayan o gümüş zinciri tek parmağıyla usulca yakasının içine doğru itti. Hareket o kadar cüretkâr, o kadar bilinçli bir kışkırtmaydı ki, sadece ateşi ve Pars’ı hedef alıyordu.
Pars’ın koyu kahve gözleri kısıldı, bakışları tehlikeli bir tona büründü. Selin’in kulağının dibinde anlattığı hiçbir kelimeyi duymuyordu. Dudaklarının kenarı hafifçe seğirdi; gözleriyle Poyraz’ın dudaklarını, oradan da boynundaki o görünmez izi santim santim süzdü. Bakışları öyle yoğundu, Poyraz’ı oracıkta, herkesin gözü önünde alevlerin arasına çekip yakacak kadar öyle sabırsız bir arzuyla doluydu ki, Poyraz’ın boğazından aşağı inen içecek bile o ateşi söndürmeye yetmedi.
Ateşin iki ucundaydılar; herkes onları sıradan iki takım kaptanı sanıyordu. Fakat aralarından geçen o görünmez elektrik akımı, kamp ateşinin alevlerinden bile daha parlak, daha yıkıcı bir şekilde ikisini de baştan ayağa sarıyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

3okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

59

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138