63 — SAKLI MAÇ

Bölümler 84Şu an: 63

Ateşin çıtırtısı bir anda ölümcül bir sessizliğin içinde yankılanmaya başladı. Kütüklerin üzerinde oturan onlarca kişi, Selin’in zehirli sorusunun ardından gözlerini Poyraz’a dikmişti.
Poyraz bir an bile duraksamadı; gözlerini Selin’in zaferle parıldayan yüzünden usulca ayırdı. Bakışları, alevlerin kızıl kıvılcımlarını delip tam karşısındaki kütükte kaskatı kesilmiş halde oturan Pars’a kilitlendi.
Pars’ın koyu kahve gözleri kısılmış, göğüs kafesi ağır ağır inip kalkıyordu; sanki vereceği cevaba göre bütün kampı yakmaya hazır bir barut fıçısı gibiydi.
Poyraz sağ elini ağır ağır göğsüne götürdü. Uzun parmakları, açık yakasından taşan o ince gümüş zincire ve ucundaki halkaya dolandı. Metali tenine bastırırken dudaklarının kenarında öyle baş döndürücü, öyle meydan okuyan ve çift anlamlı bir tebessüm belirdi ki, gecenin tüm ayazı o kıvrımda buharlaştı.
"Terk edilmek mi?" dedi Poyraz, sesi alçak ama kamp ateşinin etrafındaki herkesin içine işleyecek kadar berrak ve pürüzsüz çıktı. Bir saniye bile gözlerini Pars’tan ayırmıyordu.
"Ben de öyle sanıyordum Selin. Yıllarca bu kolyeyi bana takan kişinin arkasına bakmadan gittiğine, aramızdaki her şeyi bir anda sildiğine inandım. O yüzden boynumda bir öfke gibi taşıdım onu."
Takımdakiler nefeslerini tutmuş dinliyordu; Barış dudaklarını birbirine bastırmış, Derin ise elindeki bardağı sıkarken gözlerini bir Poyraz’a bir Pars’a çeviriyordu.
Poyraz parmaklarını kolyenin üzerinde bir kez daha gezdirdi; gözbebeklerindeki yeşil ateş alevlerin ışığında tehlikeli bir ışıltıyla parladı. Çenesini hafifçe kaldırıp doğrudan Pars’ın ruhuna fısıldar gibi devam etti:
"Ama bazen hayat sana yanıldığını gösterir. Gitmek zorunda kalan birinin aslında hiç vazgeçmediğini... Sadece seni korumak için susup en başa dönmeyi beklediğini anlarsın. Mesaj kime gidiyor diye sordun ya..."
Poyraz başını hafifçe yana eğdi, dudaklarındaki o kışkırtıcı sırıtış derinleşti:
"...o kişi bu kolyenin ne anlama geldiğini çok iyi biliyor. Ve emin ol, geçmişte kalan hiçbir şey yok. Asıl oyun, asıl yangın daha yeni başlıyor."
Ateşin etrafındaki hava sanki bir anda alev aldı. Takımdan birkaç kişinin boğazından istemsiz bir "Vay be..." nidası kaçtı; kimse Poyraz’ın bu kadar derin, bu kadar romantik ve aynı zamanda gözü kara bir cevap vereceğini beklemiyordu. Selin’in yüzündeki o sinsi zafer tebessümü saniyeler içinde donakaldı, dudakları aralandı ama verecek tek bir kelime bile bulamadı.
Pars’ın oturduğu kütükte ise zaman tamamen durmuştu.
Poyraz’ın gözlerinin içine baka baka sarf ettiği "Hiç vazgeçmediğini anlarsın... Asıl yangın daha yeni başlıyor" sözleri, Pars’ın damarlarındaki kanı adeta kaynattı. Ceketinin cebindeki yumruğu çözüldü; dudaklarının kenarında öyle karanlık, öyle sınır tanımaz ve büyülenmiş bir tebessüm kıvrıldı ki, göğsündeki o dört yıllık buz dağı tek bir saniyede eriyip kül oldu.
Gözleriyle Poyraz’ı oracıkta, herkesin önünde yutacak gibi baktı; aralarındaki ateş artık sadece kütüklerde değil, ruhlarında yanıyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

3okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

63

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 136