68 — SAKLI MAÇ

Bölümler 84Şu an: 68

Ateşin çıtırtısı dışında çıt çıkmayan alanda, Poyraz’ın parmakları Pars’ın boynundan usulca ayrıldığında havadaki elektrik neredeyse elle tutulur hale gelmişti.
İki yarım gümüş halka; biri Poyraz’ın açık gömlek yakasında, diğeri Pars’ın siyah kazağının üzerinde, aynı alevin kızıllığını yansıtarak parlıyordu. Takımdaki çocukların birkaçı şaşkınlıkla birbirine bakıyor, aralarındaki bu akıl almaz çekimi ve meydan okumayı çözmeye çalışıyordu.
Fakat o sessizlik saniyeler içinde paramparça oldu.
"Yetti be!"
Selin oturduğu kütükten öyle bir hışımla fırladı ki, ayak ucundaki boş içecek kutusu yuvarlanıp közlerin içine düştü ve cızırdayarak erimeye başladı. Yanakları öfkeden, aşağılanmaktan ve katıksız bir kıskançlıktan mosmor kesilmişti. Tırnaklarını avuçlarına geçirmiş, titreyen parmaklarıyla önce Poyraz’ı, ardından Pars’ı işaret etti.
"Siz... siz dalga mı geçiyorsunuz?!" dedi Selin, sesi gecenin ayazını yırtarcasına tiz ve histerik çıktı. "Ne bu saçmalık? Ne bu birbirinize taktığınız kolyeler, bakışmalar, imalar?! Hepiniz kafayı mı yediniz?!"
Poyraz geri çekildiği yerde kollarını göğsünde kavuşturdu. Yüzünde tek bir suçluluk ya da pişmanlık kırıntısı yoktu; aksine, dudaklarının kenarındaki o umursamaz, hafif alaycı tebessüm Selin’in üzerine benzin dökülmüş gibi bir etki yarattı.
Selin bakışlarını Pars’a çevirdi; gözleri dolmuştu ama içindeki öfke gözyaşlarını bile yakıp kül ediyordu. "Pars! Bir şey söylesene! Bu hadsizin seninle böyle oynamasına, herkesin önünde beni küçük düşürmesine gerçekten izin mi veriyorsun?!"
Pars kütüğün üzerinden ağır ağır doğruldu. Boynundaki yeni kolyenin soğuk metali göğsüne değerken tek bir elini cebine soktu. Bakışları Selin’in histerisine değdiğinde en ufak bir duygu kırıntısı bile barındırmıyordu; gözleri kapkara bir uçurum kadar donuktu.
"Seni küçük düşüren kimse yok Selin," dedi Pars. Sesi alçak, pürüzsüz ama kamp alanındaki herkesin omurgasını titretecek kadar buz gibiydi. "Kendin geldin, kendin oturdun. Bu oyunu başlatan da sendin."
"Beni rezil ediyorsun!" diye haykırdı Selin, ellerini saçlarının arasından geçirerek. Gözleri çemberdeki diğer sporcuların üzerindeki acıyan ve fısıldaşan bakışlara kaydığında daha fazla dayanamadı. "Yazıklar olsun sana... İkinize de yazıklar olsun!"
Beyaz elbisesinin eteklerini hırsla savurarak, ayağını yere vura vura ana binaya giden patikaya doğru koşar adım uzaklaştı. Ağaçların arasında kaybolurken arkasında sadece topuk seslerinin yankısı ve öfkeli hıçkırıkları kaldı.
Eren elindeki şişeyle öylece kalakalmış, ne diyeceğini bilemeyerek boğazını temizlemişti. "Şey... sanırım oyun bitti beyler."
Takımdakiler durumun ciddiyetini anlayıp fısıldaşarak yavaş yavaş toparlanmaya, kütüklerden kalkıp dağılmaya başladı. Barış ve Derin birbirlerine manidar bir bakış attılar; Derin, Poyraz’a "Yürüttün operasyonu" der gibi göz kırparak Barış’ı da peşine takıp uzaklaştı.
Ateşin başında sadece ikisi kaldı.
Közlerin çıtırtısı aralarındaki boşluğu doldururken Pars, aralarındaki son iki adımı da attı. Poyraz’ın tam önünde durdu; boyları neredeyse eşitlenmişti ama Pars’ın yaydığı o baskın aura havayı yine nefes alınmaz kılıyordu.
Pars elini yavaşça kaldırdı; parmakları Poyraz’ın boynundaki kolyenin halkasına takıldı, onu kendine doğru milim milim çekti. Gözleri alevlerin kızıllığında parıldıyordu.
"Demek tamamen sana aidim, öyle mi sarı fırtına?" diye fısıldadı Pars. Sesi öyle tehlikeli, öyle yakıcıydı ki Poyraz’ın ensesindeki tüyler diken diken oldu. "O kolyeyi boynuma takarken ne başlattığının farkında mısın sen?"
Poyraz geri çekilmedi; Pars’ın gözlerinin en derinine baktı, dudakları Pars’ın dudaklarına teğet geçecek kadar yaklaştı.
"Farkındayım Karaca..." dedi Poyraz, nefesi Pars’ın çenesini yakarak. "Zaten asıl yangını ben istemedim mi?"

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

3okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

68

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138