67 — SAKLI MAÇ

Bölümler 84Şu an: 67

Kamp ateşinin etrafındaki onlarca kişi soluğunu tutmuş, taş kesilmiş gibiydi. Pars’ın avucunda parıldayan gümüş parçası, alevlerin kızıl ışığında adeta bir kor gibi parlıyordu.
Selin’in dudakları aralanmış, gözleri dehşetle Pars’ın uzattığı ele çakılmıştı. Takım arkadaşlarının kafası karışmıştı; iki düşman kaptanın arasında dönen bu garip güç gösterisini kimse tam olarak çözemiyordu ama havadaki gerilimin sıradan bir oyun sınırını çoktan aştığı apaçıktı.
Poyraz kütüğün üzerinde bir saniye bile tereddüt etmedi.
Gözlerini Pars’ın koyu kahve, alev alev yanan irislerine dikti. Yüzünde ne bir korku ne de bir kaçış emaresi vardı; aksine, Pars’ın attığı bu açık zara aynı gözü karalıkla karşılık vermek için ayağa kalktı. Siyah gömleğinin etekleri gecenin serin rüzgârıyla hafifçe savruldu.
Adımları ağır, kendinden emin ve çıt çıkarmadan tahtaların, taşların üzerinden aktı.
Ateşin etrafını yarım daire çizerek dolaşırken herkesin bakışları onun üzerindeydi. Barış elindeki bardağı biraz daha sıktı, Derin ise nefesini tutmuş, dudaklarını birbirine bastırarak izliyordu.
Poyraz, Pars’ın oturduğu kütüğün tam önüne geldiğinde durdu.
Aralarında sadece santimler vardı. Pars başını hafifçe yukarı kaldırıp Poyraz’a baktı; dudaklarının kenarındaki o tehlikeli, meydan okuyan sırıtış hâlâ oradaydı ama gözlerinin en derininde gizleyemediği yoğun bir açlık ve teslimiyet parıldıyordu.
Poyraz eğildi.
Sol dizini Pars’ın bacaklarının hemen yanına, toprağa dayadı. Aralarındaki mesafe öyle bir anda buharlaştı ki, Pars’ın ciğerlerine çektiği nefes tamamen Poyraz’ın ten kokusuyla, gölün ayazıyla ve gecenin yangınıyla doldu.
Poyraz, Pars’ın açık duran avucuna uzandı. Parmak uçları Pars’ın sıcak tenine değdiğinde ikisinin de sırtından aşağı bir elektrik akımı boşaldı. Soğuk gümüşü ve siyah deri ipi Pars’ın parmaklarının arasından yavaşça çekip aldı.
"Korktuğumu mu sandın Karaca?" diye fısıldadı Poyraz. Sesi sadece ikisinin duyabileceği kadar boğuk ve fısıltılıydı ama çemberdeki herkes bu fısıltının ağırlığını iliklerine kadar hissetti.
Poyraz iki elini birden kaldırdı. Kolyenin deri ipini iki yana gererek Pars’ın boynuna doğru uzattı. Bu hareketle birlikte göğsü Pars’ın yüzüne daha da yaklaştı; siyah gömleğinin açık yakasından sarkan kendi yarım halkası, tam Pars’ın gözlerinin önünde salındı.
Pars kımıldamadı, nefes bile almadı. Poyraz’ın çıplak, narin parmakları siyah saçlarının arasına daldığında, tırnakları ensesindeki hassas tene hafifçe sürtündüğünde Pars’ın çenesindeki kaslar seğirdi. Poyraz kolyenin klipsini bağlamak için biraz daha eğilmek zorunda kaldı; dudakları neredeyse Pars’ın şakağına, oradaki atan damara değecek kadar yakındı.
Poyraz’ın parmakları kolyeyi tam yerine kilitlediğinde, elini hemen geri çekmedi.
Aksine, avucu Pars’ın boynunun kenarında, teninin o yakıcı sıcaklığında bir saniye fazladan asılı kaldı. Başparmağı, yeni taktığı gümüş halkayı usulca okşayıp Pars’ın köprücük kemiğine doğru bastırdı.
Gözleri Pars’ın gözleriyle öyle bir kilitlendi ki, etraflarındaki Selin, takım, kamp ateşi ve koca dağ tamamen silindi.
"Geriye hiçbir şey kalmadı," dedi Poyraz, dudaklarında nefes kesen, vahşi bir tebessümle. "Artık tamamen bana aitsin."
Poyraz yavaşça doğrulup geri adım attığında, Pars’ın boynundaki yarım halka, Poyraz’ın boynundaki kolyeyle aynı hizada, aynı ritimle parıldıyordu. İki parça, dört yıl sonra ve bütün bir kampın gözü önünde, ait oldukları yerlere nihayet mühürlenmişti.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

2okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

67

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 139