Bölümler 42Şu an: 39. BÖLÜM: ŞANLI DÖNÜŞ
- 1 Karakter Tanıtımı57 kelime
- 2 BÖLÜM 1: Kesişen Kaderler837 kelime
- 3 2. BÖLÜM: TEHLİKELİ MİSAFİR518 kelime
- 4 3. BÖLÜM: BÜYÜK RAPOR VE ANİ TEHLİKE717 kelime
- 5 4. BÖLÜM: CAN PAZARI586 kelime
- 6 5. BÖLÜM: YOĞUN BAKIM VE YENİ SÖZLER578 kelime
- 7 6. BÖLÜM: ŞÜPHE TOHUMLARI711 kelime
- 8 7. BÖLÜM: ÇAPRAZ ATEŞ622 kelime
- 9 8. BÖLÜM: NAMLUNUN UCUNDA550 kelime
- 10 9. BÖLÜM: GERÇEĞİN BEDELİ554 kelime
- 11 10. BÖLÜM: KALENİN DÜŞÜŞÜ427 kelime
- 12 11. BÖLÜM: SIĞINAKTAKİ YÜZLEŞME445 kelime
- 13 12. BÖLÜM: KALBİN DİKİŞLERİ506 kelime
- 14 13. BÖLÜM: SADAKAT SINAVI609 kelime
- 15 14. BÖLÜM: BÜYÜK KAÇIŞ491 kelime
- 16 15. BÖLÜM: SIĞINAKTAN SONRA530 kelime
- 17 16. BÖLÜM: KOD ADI: FİRARİ643 kelime
- 18 17. BÖLÜM: İLK TETİK564 kelime
- 19 18. BÖLÜM: AV VE AVCI487 kelime
- 20 19. BÖLÜM: NAMLUNUN İKİ UCU454 kelime
- 21 20. BÖLÜM: SON HESAPLAŞMA507 kelime
- 22 21. BÖLÜM: YAŞAMLA ÖLÜM ARASINDA455 kelime
- 23 22. BÖLÜM: KALBİN EŞİĞİ650 kelime
- 24 23. BÖLÜM: ZORUNLU YAKINLAŞMA641 kelime
- 25 24. BÖLÜM: YARALARA DOKUNMAK460 kelime
- 26 25. BÖLÜM: GEÇMİŞİN GÖLGESİ474 kelime
- 27 26. BÖLÜM: İÇERİDEKİ DÜŞMAN343 kelime
- 28 27. BÖLÜM: BÜYÜK BAĞLILIK298 kelime
- 29 28. BÖLÜM: BEYAZ SAYFA851 kelime
- 30 29. BÖLÜM: GERİ SAYIM648 kelime
- 31 30. BÖLÜM: KÖRDÜĞÜM1.202 kelime
- 32 31. BÖLÜM: YARA İZİ678 kelime
- 33 32. BÖLÜM: HESAPLAŞMA VE FİRAR591 kelime
- 34 33. BÖLÜM: COMO’DA AŞK ZAMANI579 kelime
- 35 34. BÖLÜM: GÖLDEKİ YANSIMA639 kelime
- 36 35. BÖLÜM: BEYAZ GECENİN BÜYÜSÜ588 kelime
- 37 36. BÖLÜM: TENİN SICAĞI568 kelime
- 38 37. BÖLÜM: YENİ BİR GÜNE UYANMAK587 kelime
- 39 38. BÖLÜM: COMO'DA SAKİN DALGALAR258 kelime
- 40 39. BÖLÜM: ŞANLI DÖNÜŞ244 kelime · Okuduğun bölüm
- 41 40. BÖLÜM: BÜYÜK FİNAL529 kelime
- 42 YAZARIN VEDASI: BİR HİKAYENİN SONU, YENİ BİR BAŞLANGIÇ221 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Ateş Barutçu’nun Anlatımıyla:
Özel jetimizin tekerlekleri İstanbul topraklarına bastığında, gökyüzünde güneş batmak üzereydi. Ama bu sefer şehre gizlice, ambulans arkasında kaçarak giren o yaralı adam değildim. Siyah takım elbisemin içinde, yanımda dünyanın en güzel, en asil kadını olan eşim Dolunay Barutçu ile el ele jetin merdivenlerinden iniyordum.
Havalimanının VIP çıkışında bizi siyah lüks araçlardan oluşan devasa bir konvoy bekliyordu. Hakan ve Kerem kapıları açarak bizi selamlarken, konvoyun hemen önünde resmi polis aracına yaslanmış, üzerinde o şerefli üniformasıyla bize gülümseyen bir adam dikiliyordu: Umut.
Dolunay, Umut’u o üniformanın içinde gördüğü an elimi hafifçe bırakıp hızla ona doğru koştu. Umut da kollarını açıp can dostuna sımsıkı sarıldı. O otoparkta yaşanan o korkunç kırılma noktası, yerini resmi bir zafere bırakmıştı. İkisinin sarılışını izlerken gururla gülümsedim.
Yavaş adımlarla yanlarına gittim. Umut bana döndü, resmi bir şekilde asker selamı verdikten sonra elini uzattı. "Hoş geldiniz Ateş Bey," dedi, sesindeki o eski öfke tamamen silinmişti. "Sarp Karadağ’ın ve emniyetteki köstebeklerinin tüm bağlantılarını çökerttik. Sizin ve Dolunay’ın bu olaylarda tamamen meşru müdafaa ve suçlu yakalama operasyonunda yer aldığınız resmi kayıtlara geçti. Dolunay'ın akademideki kaydı da yenilendi. İstediği an üniformasını giyip görevine başlayabilir."
Umut’un elini sıkıca kavradım, omzuna vurdum. "Sana bir can, bir de şeref borcum var çocuk," dedim dürüstçe. "Barutçu ailesi bu delikanlılığını asla unutmayacak."
Dolunay elimi yeniden kavrayıp parmaklarımı parmaklarının arasına kenetledi. Bakışlarımı İstanbul’un o parıltılı siluetine diktim. Düşmanlar temizlenmiş, yeraltındaki o kanlı hesaplar tamamen kapanmıştı. Şimdi arkamızda barut kokusu değil, sadece şan ve şeref dolu yeni bir hayat vardı.
Bölüm etkileşimi
