28. bölüm / 42

27. BÖLÜM: BÜYÜK BAĞLILIK

Bölümler 42Şu an: 27. BÖLÜM: BÜYÜK BAĞLILIK

Dolunay’ın Anlatımıyla:
Gece yarısını çoktan geçmişti ama Ateş’ten hâlâ bir haber yoktu. Evin içinde bir sağa bir sola volta atıyordum. Tam o sırada garaj kapısının açılma sesini duydum. Hızla kapıya koştum.
Kapı açıldığında Ateş içeri girdi. Ceketini eline almıştı, beyaz gömleğinin manşetlerinde hafif kan lekeleri vardı ama yüzünde o muzaffer, gururlu mafya ifadesi geri gelmişti. Beni görür görmez elindeki ceketi koltuğa fırlatıp büyük adımlarla yanıma geldi. Hiçiyi bir şey söylemeden beni belimden kavrayıp göğsüme çekti.
"Ateş... İyi misin? Bir şey oldu mu?" diye sordum panikle.
"İyiyim güzelim, çok iyiyim... Masayı dağıttım, Sarp’ın sesini kestim. Bu şehirde Barutçu’nun sözünün üstüne söz söylenemeyeceğini anladılar," dedi, sesi zaferin verdiği o erkeksi tonla gururlu çıkıyordu.
Beni kendinden hafifçe uzaklaştırıp yüzümü ellerinin arasına aldı. Koyu gözlerinde ilk kez bu kadar net, bu kadar saf bir aşk ve tutku görüyordum. "Ama oradayken, o adamların karşısındayken aklımda sadece sen vardın Dolunay," diye fısıldadı. "Bu zamana kadar güç için, para için savaşırdım. Ama bu gece ilk kez eve, senin yanına dönebilmek için savaştım."
Duyduğum şeyle içimdeki tüm bentler yıkıldı. Daha fazla kendimi tutamadım. Parmak uçlarımda yükselip kollarımı onun boynuna doladım ve dudaklarımı dudaklarına bastırdım.
Ateş Barutçu’nun Anlatımıyla:
Dolunay’ın beni ilk kez kendi isteğiyle öpüşü, göğsümdeki o kurşun yarasını da, sırtımdaki sızıyı da tamamen yok etti. Hayatımda girdiğim hiçbir savaşı bu kadar büyük bir zaferle taçlandırmamıştım. Belini sımsıkı kavrayıp onu kendime daha çok bastırdım. Dudaklarının tadı, o hırçın polis kızının tamamen bana ait oluşu ruhumdaki tüm karanlığı aydınlattı.
Öpücüğü derinleştirirken onu yavaşça kucağıma aldım. Bacağının alçısı çıkmıştı, karnı iyileşiyordu. Onu incitmekten korkarak, büyük bir narinlikle yatak odasına doğru taşıdım.
Aramızdaki o didişmeler, kaçışlar ve tehlikeler bizi bu yatağın kenarına kadar getirmişti. Dolunay’ı yavaşça yatağa bıraktığımda, gözlerimi dolduran o saf sevgi bağımızı tamamen mühürledi. Artık biz sadece iki kaçak değildik; birbirinin yaralarında iyileşen, birbirine körkütük aşık iki insandık.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

40okunma 2beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.