With You

Senle

Uyandığımda Minho'nun yatağındaydım. Hızlı bir şekilde yataktan çıktım. Minho'nun evinde uyuya kalmıştım. Anneme nasıl açıklıycam ki?
Neyseki okula yetişme derdim yoktu. Hafta sonuydu. Kalkıp evde Minho'yu aradım. Salonda yatmıştı. Uykulu bir şekilde yanına geldim

"Minho..."

"Mhhhmmmm" uyanmaya çalışıyordu.

"Ben anneme ne diycem?"

"Sabah sabah kalkıp bunu mu düşünüyorsun şimdi?"

"Evet. Söz verdim erken gelicem diye."

"Telefonunu açıp yazdım annene haberi var"

Ne ara aramıştı. Neyse bari açıklamak zorunda kalmıycaktım.

"Ben çıkıyım o zaman"

"Dur daha yeni kalktın bari kahvalti yapıp çık"

"Tamam. Ama hazırlamana yardım edicem itiraz yok"

İstemesede kıramadı "tamam o zaman gel mutfağa"

Mutfakta ne yapacağımızı uzun süre tartıştık. En sonunda pankek yapmaya karar verdik. Hem değişiklik olurdu. Tek sorun ikimizde nasıl yapıldığını bilmiyorduk.

"Unu koyucaz. HAN UN NERDE"

"AZ ÖNCD KOYDUN YA BENDE GEREK KALMADI DİYE GERİ YERİNE KOYDUN"

"GETİR ŞUNU AZ KOYMUŞUM"

"Tamam be bağırma. Altı üstü bir pankek yapıcaz. Bu kadar zor olmamalıydı" Söylenirken unu tekrar yerinden almaya gittin. Unu aldığım yerde kabartma tozu da vardı. Aldığım dolaba bakarak yürüryüp Minho'nun yanına geldim

"Kabartma tozu lazım mıydı bile-" tam sözümü bitirecektim ki Minho ile çok yakın olduğumu fark etmedim ve o da kafasını çevirince dudaklarımız birbirine değidi. İkimizde birbirinize öylece baktık. Unu koyup internetteki tariften kabartma tozu varmı diye kontrol ettim ve olduğunu görünce tekrar gidip onu da aldım.

"Han az önce ne oldu...."

"Kapat şu konuyu işte yakın olduğumuzu fark etmedim sen dönünce de değdi işte."

Tarifin geri kalanını yaparken çok sessiz bir ortam vardı.

Pişirip yemeğe başladık. Hemen bir tanesini tabağıma koyup tadını test ettim. Gözlerim parladı. O kadar güzel olmuştu ki bütün bağırışlarımıza değmişti. Minho'ya baktığımda da onun yüzünde de aynı ifade vardı.

"Aşşırı güzel olmuşşşş"

Bir kaç tanesini ağızım dolana kadar tıkıştırdım.

"Hannie Şuan sincap gibi gözüküyorsun. Dur bir dakika fotoğraf çekicem."

Daha ben ne olduğunu anlamadan çekmişti bile.

Yemeğimi bitirince masadan kalktım.

"Minho artık eve gitmem gerekiyor herşey için teşekkürler."

"Yine beklerim"

Kapıdan çıkana kadar bana eşlik etti. Kapıdan çıkınca da her normal insanın yapacağı gibi kapıyı kapattı.

Minho'nun anlatımı ile

Han gittiğinde çektiğim resime bir daha baktım. Canım resim çizmek istiyordu. Neden Han'ı çizmiyim ki. Hemen küçük bir kaput çıkarıp çizmeye başladım. Çok tatlı olmuştu. Bundan bir tane daha çizip Han'a vermek istiyorum. Kendimi tutamayıp bir tane daha çizdim. İkiside çok tatlı oldu yarın bunu ona kesinlikle vermeliydim...