New World

Yeni dünya

Minho'nun sözleri hala aklımda soru işareti olarak kaldı. Neden bu kadar umursuyorum ki?
Stresli değilim. Kendimi o soruları düşünmekten durduramıyorum....

Okulun başlamasından iki ay geçmişti. Bu süreçte Chan ile çok yakın arkadaş olduk. Hatta bazen bize geldiği de oluyordu. Bu süreçte Minho ile hiç konuşmadık. Bazen bana bakarken görüyorum ve aklıma yine sorular takılıyordu.

Yine okula gitmek için aynı hazırlıkları yaptım ve evden çıktım. Bu arada size söylemeyi unuttum Seungmin ile de yakın arkadaşız tek farkımız o benden bir alt sınıftaydı. Hem komşumuz olduğu için çoğu zaman da görüşebiliyoruz. Seungmin ile aynı anda evden çıktığımızı fark edince hemen yanına gittim.

"Naber Seung?"

"İyi. Han bu arada akşam boş musun?"

"Evet?"

"Yarın tarih sınavım var konuyu anlamadım bana yardım eder misin diye sorucaktımda."

"Tabikide ederim"

Okula gelene kadar böyle sohbetlerimiz oluyordu.

Yine her gün yaptığım gibi sınıfa girdim. Çantamı çıkarıp her zaman yaptığım gibi sıramın yanına asıyordum ki yere bir not parçası düştü. Biri oraya özenle koymuş gibiydi. Yerden alıp açtım..

"Benimle resim odasında buluş
~Lee Minho "

Neden benimle resim odasında buluşmak ister ki.

Ders bitince direkt resim odasına gittim. Minho oradaydı. Nedenini bilmediğim bir şekilde korkuyordum.

"Geliceğini sanmıyordum ama gelmişsin"

"E-evet"

"Sana göstermek istediğim bişey var"

Arkasında kare şeklinde bir tuval olduğunu yeni fark ettim. Tuvalin önünden çekildiğinde gözlerime inanamadım.

"Sana çoğu zaman baktığımı bazen sende fark etmişsindir" derin bir nefes aldı. "İşte bu resimi yapmak için sürekli sana bakıyordum"

"Ama neden ben?" O kadar güzel çizmişti ki sanki aynaya bakıyor gibi hissettim. Hala şaşkındım.

Gülümsedi ve bir adım yaklaştı. Aramızda az bir mesafe vardı "okuka ilk geldiğin günden beri seni görünce tanıyamadığım bir his oluşuyor. Bana çarptığın günden beri birşeyler değişti. Güzel bir his. Bu his yüzünden hayatım güzelleşti. Bunu sana teşekkür etmek için çizdim. Hediye olarak.

Bir an şok yaşadım. O da benim hislerime benzer birşeyler yaşıyordu ve o da ne olduğunu bilmiyordu. Resime bir daha baktım. Çok güzeldi. Elimi tuvalin üstünde gezdirdim. Altında Minho'nun imzası vardı. Hayatımda aldığım en güzel hediye olabilirdi.

"Teşekkür ederim." Dayanamayıp sarıldım.
Gülümsediğini fark ettim ve onunda bana sarıldığını hissettim....