Elhamra kitap kapağı

17. bölüm / 34

Generalife

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 34Şu an: Generalife

GENERALİFE
Elhamra’nın çok yukarısında, dağın yamacında, ağaçlarla çevrili bahçelerin ve görkemli terasların ortasında Generalife’ın yüksek kuleleriyle beyaz duvarları yükselir; geçmişten hikâyeler taşıyan bir peri sarayı. Burada, Mağribilerin zamanında yetişmiş ve geleneklerin Boabdil ile sultanının efsanevi hikâyesine bağladığı ünlü, devasa selviler hâlâ görülebilir.

Portreler Salonu.

Burada, Granada’nın Fethi’nin romantik sahnesinde rol almış birçok kişinin portreleri korunuyor: Ferdinand ile Isabella, Ponce de Leon, yiğit Cadiz Markisi ve Herkül’ü andıran güce sahip Mağribi Tarfe’yi çetin bir çarpışmada öldüren Garcilaso de la Vega. Burada ayrıca uzun zamandır talihsiz Boabdil’e ait sanılan, ama aslında Almeria prenslerinin soyundan geldiği Aben Hud adlı Mağribi kralı tasvir ettiği söylenen bir portre asılı. Fethin sonlarına doğru Ferdinand ile Isabella’nın sancağı altına katılan ve Don Pedro de Granada Venegas adıyla Hristiyan olan bu prenslerden birinin soyundan, sarayın bugünkü sahibi Campotejar Markisi geliyordu. Ne var ki sarayın sahibi yabancı bir ülkede yaşıyor ve sarayda artık bir prens oturmuyor.

Generalife’ın Dış Avlusu.

Elhamra’dan Generalife.

Yine de burada güneyin zevk düşkünü bir insanını mest edecek her şey var: meyveler, çiçekler, güzel kokular, yeşil çardaklar ve mersin çitleri, yumuşacık bir hava ve çağlayan sular. Ressamların güney saraylarıyla bahçelerini betimlerken sevdiği sahnelere tanık olma fırsatını burada buldum. Kontun kızının isim günüydü; Granada’dan genç arkadaşlarından birkaçını yanına alıp Mağribi saraylarının havadar salonlarıyla kameriyelerinde uzun bir yaz gününü neşeyle geçirmek için gelmişti. Sabahın eğlencesi Generalife’ı gezmekti. Neşeli topluluğun bir kısmı yeşil yürüyüş yollarına, ışıl ışıl fıskiyelerin çevresine, İtalyan merdivenlerine, görkemli teraslara ve mermer korkuluklara dağılmıştı. Benim de aralarında bulunduğum diğerleri, uçsuz bucaksız bir manzaraya bakan açık bir galeride ya da revakta oturuyordu: çok aşağıda Elhamra, kent ve Vega; uzakta da dağların ufku… Yaz güneşinde göz alabildiğine parıldayan düşsel bir dünya. Otururken gitarın her yere yayılan tıngırtısı ve kastanyetlerin şıkırtısı Darro Vadisi’nden kulağımıza ulaştı. Dağın yarı yamacında, ağaçların altında, Endülüs usulünce eğlenen şenlikli bir topluluk gördük; kimi çimenlere uzanmış, kimi müziğe dans ediyordu.

Generalife’dan Elhamra.

Kızıl Saray.

Bütün bu görüntüler ve sesler; mekânın soylulara yaraşır ıssızlığı, çevresine çöken tatlı sessizlik ve havanın enfes dinginliğiyle birleşince zihinde büyülü bir etki bıraktı. Yerel hikâyeleri bilen topluluktan bazıları, bu eski Mağribi sarayıyla ilgili halk arasında anlatılan kimi hayalleri ve gelenekleri dile getirdi. Bunlar “düşlerin yapıldığı malzemeden” şeylerdi; yine de içlerinden, umarım okurun hoşuna gider, diye umduğum şu efsaneyi şekillendirdim.

Su Kemeri Avlusu.

Generalife’ın Selvi Yolu, 1896’da yıkıldı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…