Bölümler 34Şu an: Diploma Peşinde Bir Sefer
- 1 Elhamra88 kelime
- 2 Sunuş2.111 kelime
- 3 Yolculuk7.175 kelime
- 4 Elhamra Sarayı2.755 kelime
- 5 Önemli Görüşmeler.—yazar, Boabdıl’in Tahtına Geçiyor1.574 kelime
- 6 Elhamra’nın Sakinleri1.016 kelime
- 7 Elçiler Salonu1.139 kelime
- 8 Gizemli Odalar1.932 kelime
- 9 Comares Kulesi’nden Panorama1.457 kelime
- 10 Balkon1.378 kelime
- 11 Duvarcının Macerası784 kelime
- 12 Aslanlı Avlu1.465 kelime
- 13 Boabdil’den Kalan İzler912 kelime
- 14 Rüzgârgülü Evi475 kelime
- 15 Arap Müneccimin Efsanesi4.178 kelime
- 16 Elhamra’yı Ziyaret Edenler878 kelime
- 17 Generalife376 kelime
- 18 Prens Ahmed Al Kamel Efsanesi; — Ya da — Aşkın Hacısı7.123 kelime
- 19 Tepelerde Bir Gezinti1.984 kelime
- 20 Mağribi’nin Mirası Efsanesi4.924 kelime
- 21 İnfantalar Kulesi329 kelime
- 22 Üç Güzel Prensesin Efsanesi5.106 kelime
- 23 Elhamra’nın Gülü Efsanesi3.533 kelime
- 24 Gazi441 kelime
- 25 Vali ve Noter1.435 kelime
- 26 Vali Manco ve Asker3.755 kelime
- 27 Elhamra’da Bir Şenlik1.076 kelime
- 28 İki Sağduyulu Heykelin Efsanesi4.107 kelime
- 29 Alcántara Büyük Üstadı’nın Haçlı Seferi1.739 kelime
- 30 Diploma Peşinde Bir Sefer726 kelime · Okuduğun bölüm
- 31 Büyülenmiş Asker Efsanesi2.682 kelime
- 32 Yazarın Granada’ya Vedası678 kelime
- 33 Dipnotlar137 kelime
- 34 Macmıllan’ın — Popüler Yazarların — Eserlerinden Oluşan — Üç Şilin Altı Pens’lik — Kitaplığı4.515 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
DİPLOMA PEŞİNDE BİR SEFER
Elhamra’nın gündelik yaşamındaki en önemli olaylardan biri, Doña Antonia’nın yeğeni Manuel’in doktorluk sınavına girmek üzere Málaga’ya gidişiydi. Okura daha önce, diploma almayı başarabilmesinin Manuel ile kuzeni Dolores’in birlikteliğini ve geleceklerini büyük ölçüde belirleyeceğini anlatmıştım; en azından Mateo Ximenes bana bunu gizlice söylemişti ve çeşitli olaylar da söylediklerini doğrulamıştı. Ne var ki aşkları öylesine sessiz ve temkinli yaşanıyordu ki her şeyi dikkatle gözleyen Mateo beni uyarmasaydı, sanırım bu ilişkiyi fark etmezdim.
Bu kez Dolores o kadar çekingen davranmıyordu; birkaç gündür dürüst Manuel’i yolculuğa hazırlamakla uğraşıyordu. Bütün giysilerini özenle katlayıp toplamış, en çok da kendi elleriyle ona şık bir Endülüs seyahat ceketi dikmişti. Gidiş için belirlenen sabah, yolculukta bineceği iri bir katır Elhamra’nın girişinde hazır bekliyordu; eski bir malul asker olan Amca Polo da katırı donatmaya koyulmuştu. Bu gazi, buranın görülmeye değer kişilerindendi. Tropiklerde yanıp kavrulmuş, deriyi andıran bir yüzü; uzun, Roma tipi bir burnu ve siyah, böcek gözünü andıran bir gözü vardı. Eski, parşömen kaplı bir kitabı, görünüşe bakılırsa büyük bir ilgiyle okuduğunu sık sık görmüştüm. Bazen çevresinde, kimi duvar setlerine oturmuş, kimi çimlere uzanmış, dikkatle onu dinleyen bir grup malul asker olurdu. En sevdiği eseri ağır ağır, tane tane okur; ara sıra daha az bilgili dinleyicileri için durup açıklamalar yapardı.
Bir gün, elinden düşürmediği bu eski kitap hakkında bilgi edinmek için fırsat kolladım. Kitabın Padre Benito Geronymo Feyjoo’nun eserlerinden tek bir cilt olduğunu öğrendim. İspanya’nın büyüsünden, Salamanca ve Toledo’nun gizemli mağaralarından, Aziz Patricius’un Araf’ından ve benzeri başka esrarlı konulardan söz eden kitaptı. O günden sonra gaziyi göz hapsine aldım.
Bu kez Manuel’in katırını donatırken onu eski bir sefer görmüş asker titizliğiyle izleyip eğlendim. Önce katırın sırtına, önü ve arkası yüksek, kürek biçimli Mağribi üzengileri olan hantal, eski tarz bir eyer yerleştirmek için epey uğraştı; bütün takım Elhamra’nın eski cephaneliğinden kalmış bir eşya gibiydi. Sonra eyerin derin oturağına yumuşacık bir koyun postu serdi. Dolores’in özenle hazırladığı bir yol çantası, ardından eyerin arkasına bağlandı. Üzerine pelerin ya da yatak olarak kullanılabilecek bir manta örtüldü. Sonra erzakla dikkatle doldurulmuş, çok önemli bir başka heybe öne asıldı; yanına şarap ya da su koymak için deri tulum, en son da yaşlı askerin arkasına astığı tüfek geldi. Yaşlı asker tüfeğe hayır duasını da verdi. Bütün bunlar, eski günlerde bir Mağribi süvarisinin Vivarrambla’da akına ya da mızrak dövüşüne hazırlanışını andırıyordu. Kaleden bir sürü lazzaroni, birkaç malul askerle birlikte çevreye toplanmıştı. Hepsi seyrediyor, yardım öneriyor, akıl veriyor; Amca Polo’yu da çileden çıkarıyordu.
Her şey hazır olunca Manuel ev halkıyla vedalaştı. Amca Polo, Manuel katıra binerken üzengiyi tuttu; kolanları ve eyeri düzeltti, ardından asker selamıyla onu uğurladı. Sonra, katını tırısa kaldırıp uzaklaşan beyefendisini ayakta durup hayranlıkla seyreden Dolores’e dönüp göz kırparak başını salladı: “Ah, Dolorocita, Manuelito ceketiyle pek yakışıklı olmuş!” Küçük hanım kızarıp güldü, sonra eve koştu.
Manuel mektup yazacağına söz vermişti, ama günler geçtiği hâlde ondan haber çıkmadı. Dolores’in içine kurt düşmeye başladı. Yolda başına bir şey mi gelmişti? Sınavda başarısız mı olmuştu? Küçük ev halkının başına gelen bir olay, kaygısını artırıp içini kötü bir şey olacakmış gibi doldurdu. Olay, güvercininin kaçıp gitmesinden aşağı kalır değildi. Kaplumbağa kabuklu kedisi geceleyin kaçıp Elhamra’nın kiremitli çatısına tırmanmıştı. Gecenin köründe korkunç bir kedi kavgası koptu; bir tekir ona iyi davranmadı, ardından bir boğuşma, pençe darbeleri geldi. Sonra ikisi de çatıdan yuvarlanıp yamaçtaki ağaçların arasına, epey yüksekten düştü. Kaçak kediden bir daha ne görüldü ne de ses duyuldu. Zavallı Dolores bunu daha büyük felaketlerin habercisi saydı.
Ama on günün sonunda Manuel, öldürmeye ya da iyileştirmeye resmen yetkili olarak zaferle döndü; Dolores’in bütün kaygıları sona erdi. Akşamleyin Antonia Hanım’ın mütevazı dostları ve çevresindeki asalaklar toplandı; onu kutlayıp ileride belki hayatlarını elinde tutacak olan Doktor Bey’e saygılarını sunacaklardı. Konukların en önemlilerinden biri yaşlı Amca Polo’ydu. Onunla daha yakından tanışma fırsatını sevinçle değerlendirdim. Dolores, “Ah, Señor,” dedi, “Elhamra’nın eski hikâyelerini öğrenmeye böyle hevesli olduğunuza göre, Amca Polo’nun buradaki herkesten çok hikâye bildiğini söylemeliyim. Mateo Ximenes’le ailesinin hepsinden bile fazla. Haydi, haydi Amca Polo, bir akşam bize anlattığın şu hikâyeleri Señor’a da anlat: büyülenmiş Mağribileri, Darro üzerindeki hayaletli köprüyü, Kral Chico’nun zamanından beri orada duran eski taş narları.”
Yaşlı malul askeri anlatacak havaya sokmak biraz zaman aldı. Başını salladı; bunların hepsi boş hikâyelermiş, benim gibi bir beyefendiye anlatılmaya değmezmiş. Sonunda onu konuşturabilmem, ancak ben de benzer hikâyeler anlatınca mümkün oldu. Ortaya, bir bölümü Elhamra’da duyduklarından, bir bölümü Padre Feyjoo’da okuduklarından oluşan tuhaf bir derleme çıktı. Okura bunun özünü aktarmaya çalışacağım, ama Amca Polo’nun sözlerini aynen vereceğimi vaat etmiyorum.
Bölüm etkileşimi
