Bölümler 34Şu an: Elhamra’yı Ziyaret Edenler
- 1 Elhamra88 kelime
- 2 Sunuş2.111 kelime
- 3 Yolculuk7.175 kelime
- 4 Elhamra Sarayı2.755 kelime
- 5 Önemli Görüşmeler.—yazar, Boabdıl’in Tahtına Geçiyor1.574 kelime
- 6 Elhamra’nın Sakinleri1.016 kelime
- 7 Elçiler Salonu1.139 kelime
- 8 Gizemli Odalar1.932 kelime
- 9 Comares Kulesi’nden Panorama1.457 kelime
- 10 Balkon1.378 kelime
- 11 Duvarcının Macerası784 kelime
- 12 Aslanlı Avlu1.465 kelime
- 13 Boabdil’den Kalan İzler912 kelime
- 14 Rüzgârgülü Evi475 kelime
- 15 Arap Müneccimin Efsanesi4.178 kelime
- 16 Elhamra’yı Ziyaret Edenler878 kelime · Okuduğun bölüm
- 17 Generalife376 kelime
- 18 Prens Ahmed Al Kamel Efsanesi; — Ya da — Aşkın Hacısı7.123 kelime
- 19 Tepelerde Bir Gezinti1.984 kelime
- 20 Mağribi’nin Mirası Efsanesi4.924 kelime
- 21 İnfantalar Kulesi329 kelime
- 22 Üç Güzel Prensesin Efsanesi5.106 kelime
- 23 Elhamra’nın Gülü Efsanesi3.533 kelime
- 24 Gazi441 kelime
- 25 Vali ve Noter1.435 kelime
- 26 Vali Manco ve Asker3.755 kelime
- 27 Elhamra’da Bir Şenlik1.076 kelime
- 28 İki Sağduyulu Heykelin Efsanesi4.107 kelime
- 29 Alcántara Büyük Üstadı’nın Haçlı Seferi1.739 kelime
- 30 Diploma Peşinde Bir Sefer726 kelime
- 31 Büyülenmiş Asker Efsanesi2.682 kelime
- 32 Yazarın Granada’ya Vedası678 kelime
- 33 Dipnotlar137 kelime
- 34 Macmıllan’ın — Popüler Yazarların — Eserlerinden Oluşan — Üç Şilin Altı Pens’lik — Kitaplığı4.515 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
ELHAMRA’YI ZİYARET EDENLER
Elhamra’da hükümdarlık düşümün tadını neredeyse üç aydır huzur içinde çıkarıyordum; bu, benden önceki birçok kişinin erişebildiğinden daha uzun bir sükûnet dönemiydi. Bu süre içinde mevsim ilerlemiş, her zamanki değişimi getirmişti. Geldiğimde her şey mayısın tazeliğini taşıyordu; ağaçların yaprakları hâlâ körpe ve yarı saydamdı; nar parlak kızıl çiçeklerini henüz dökmemişti; Xenil ve Darro’nun meyve bahçeleri çiçek içindeydi; kayalar kır çiçekleriyle kaplanmıştı ve Granada’yı adeta uçsuz bucaksız bir gül bahçesi çevreliyordu. Sayısız bülbül yalnız geceleri değil, bütün gün boyunca ötüyordu.
Şimdiyse yaz ilerlemiş, gülleri soldurup bülbülleri susturmuştu; uzaktaki kırlar kavrulmuş, güneşten yanmış görünmeye başlamıştı. Buna karşılık, kentin hemen çevresinde ve karla kaplı dağların eteğindeki derin, dar vadilerde yemyeşil bitki örtüsü hüküm sürüyordu.
En Gizli Bölüm
Elhamra’da havanın sıcaklığına göre seçilebilecek türlü serin sığınaklar vardır. Bunların en sıra dışı olanı hamamların neredeyse yeraltında kalan dairesidir. Gerilemenin dokunaklı izlerini taşısa da eski Doğu havasını hâlâ korur. Eskiden çiçeklerle süslü küçük bir avluya açılan girişte, orta büyüklükte, mimarisi hafif ve zarif bir salon bulunur. Mermer sütunlarla ve Mağribi kemerlerle desteklenmiş küçük bir galeri salona yukarıdan bakar. Döşemenin ortasındaki kaymaktaşı fıskiye hâlâ serinletici bir su sütunu yükseltir. İki yanda, yıkananların arınma sonrasında minderler üzerinde uzandığı derin girintiler ve yükseltilmiş sekiler vardır; esanslı havanın kokusu ve galeriden yükselen hafif müzik onları tatlı bir rehavete bırakırdı. Bu salonun ötesinde, daha kuytu iç odalar yer alır; kadın mahremiyetinin en gizli bölümü. Harem güzelleri hamamların zevkini burada çıkarırdı. Kubbenin küçük açıklıklarından (lumbreras) süzülen yumuşak, esrarlı bir ışık mekâna yayılır. Eski zarafetin izleri hâlâ görülebilir; sultanların bir zamanlar uzandığı kaymaktaşı hamam tekneleri de öyle. Bu tonozlu mekânların hüküm süren loşluğu ve sessizliği, yarasaları buraya çekmiştir. Gündüzleri karanlık girintilerde ve köşelerde tünedikleri yerlerinden rahatsız edilince alacakaranlık odalarda esrarengizce uçuşur; terk edilmişlik ve çürüme havasını anlatılamaz ölçüde artırırlar.
Küçük Avlu
Yaz ilerlerken günün kavurucu saatlerini, mağara serinliğine ve kuytuluğuna sahip bu zarif ama harap sığınakta geçirirdim. Gün batımına doğru dışarı çıkar, geceleri de büyük avludaki geniş havuzda yıkanır, daha doğrusu yüzerdim. Böylece iklimin gevşetici ve güçten düşürücü etkisini bir ölçüde dengeleyebiliyordum.
Ne var ki mutlak hâkimiyet düşüm sonunda sona erdi. Bir sabah, kaleye baskın yapılmışçasına kulelerde yankılanan ateşli silah sesleriyle uyandım. Dışarı çıktığımda Elçiler Salonu’nda hizmetkârlarıyla birlikte bulunan yaşlı bir beyefendi gördüm. Granada’daki sarayından daha temiz hava almak için Elhamra’ya kısa süreliğine gelmiş yaşlı bir konttu. Tecrübeli ve tutkulu bir avcıydı; balkonlardan kırlangıçlara ateş ederek kahvaltısı için iştahını açmaya çalışıyordu. Zararsız bir eğlenceydi; hizmetkârları silahlarını çevikçe doldurduğu için kesintisiz ateş edebiliyordu ama tek bir kırlangıcı bile öldürdüğünü söyleyemezdim. Hatta kuşlar da bu eğlenceden hoşlanıyor, balkonların dibinde daireler çizip yanından hızla geçerken cıvıldayarak onun nişancılığındaki beceriksizliğiyle alay ediyorlardı.
Büyük Havuz
Elçiler Salonu’na Giriş
Bu yaşlı beyefendinin gelişi ortamın havasını bütünüyle değiştirdi, ama ne kıskançlığa ne de çatışmaya yol açtı. Son Granada kralları gibi imparatorluğu aramızda sessizce paylaştık; tek fark, aramızdaki ittifakın son derece dostça olmasıydı. Aslanlı Avlu’da ve bitişiğindeki salonlarda mutlak hâkimiyet ondaydı; ben de hamamların bulunduğu bölgeyle Lindaraxa’nın küçük bahçesini huzur içinde kullanıyordum. Avlunun kemerli geçitlerinin altında birlikte yemek yer, fıskiyelerin havayı serinletmesini ve mermer döşemenin kanallarında şırıldayan suları dinlerdik.
Lindaraxa Bahçesi
Akşamları kontun çevresinde aileden kişiler toplanırdı. İkinci evliliğini yaptığı kontes, kentten üvey kızı Carmen’le birlikte gelirdi; Carmen tek çocuktu, sevimli bir küçük kızdı ve henüz genç kızlık çağındaydı. Kontun resmî maiyetinden bazı kişiler de hep orada olurdu: papazı, avukatı, kâtibi, kahyası ve geniş mülklerinin öteki görevlileriyle temsilcileri. Kente dair haberleri, dedikoduları getirir ve akşamları tresillo ya da ombre oyununda ona eşlik ederlerdi. Böylece bir tür aile meclisi kurulur, herkes ona saygı gösterip eğlendirmeye çalışırdı; ama kimse kulluk ediyor gibi görünmez, özsaygısından da ödün vermezdi. Aslında kontun tavrı kimseye böyle bir şeyi dayatmıyordu. İspanyolların gururu hakkında ne söylenirse söylensin, bu gurur toplumsal ve aile yaşamındaki ilişkileri nadiren soğutur ya da kısıtlar.
Hiçbir halkta akrabalar arasındaki ilişkiler böylesine açık ve içten, üstlerle onlara bağlı olanlar arasındaki ilişkiler de bir tarafın kibirinden, ötekinin yaltaklanmasından bu kadar uzak değildir. Bu bakımlardan, özellikle taşra yaşamında, İspanyol hayatı eski zamanların övülen sadeliğinden hâlâ çok şey taşır.
Bu aile topluluğunun benim gözümde en ilgi çekici üyesi, kontun kızı, güzel küçük Carmen’di. Henüz on altı yaşlarındaydı ve ailenin gözdesi olmasına rağmen herkes onu çocuk sayıyor, genellikle çocuksu ama sevecen “la Niña” (küçük kız) diye çağırıyordu. Bedeni henüz tam olgunluğuna ve gelişimine erişmemişti; yine de bu ülkede sıkça rastlanan o kusursuz biçimli, esnek zarafete şimdiden sahipti. Endülüs’te pek alışılmadık mavi gözleri, açık teni ve sarı saçları ona İspanyol güzellerinin alışılmış ateşliliğinden farklı, yumuşak ve nazik bir hava veriyordu; bu görünüm, davranışlarındaki saf ve güven dolu masumiyetle de uyumluydu. Büyüleyici hemşehrilerinde doğuştan bulunan beceri ve yetenek çeşitliliğine de sahipti. Giriştiği her işi kolaylıkla, zahmetsizmiş gibi başarıyordu. Şarkı söyler, gitar ve başka çalgılar çalar, ülkesinin göz alıcı danslarını hayranlık uyandıracak şekilde ederdi; ama hayranlık toplamaya çalışıyor gibi görünmezdi. Her şey içtenlikle, kendi neşeli ruhundan ve mutlu yaradılışından kaynaklanırdı.
Bu büyüleyici küçük kızın varlığı Elhamra’ya yeni bir çekicilik katıyor, mekânla uyum içinde görünüyordu. Kont ve kontes, papaz ya da kâtip ile birlikte Aslanlı Avlu’nun girişinde tresillo oynarken Carmen, nedimesi Dolores’in eşliğinde fıskiyelerden birinin yanına oturur, gitarıyla kendine eşlik ederek İspanya’da çokça bilinen halk romanslarından ya da benim daha da sevdiğim, Mağribiler hakkında geleneksel bir balad söylerdi.
Elhamra’yı ne zaman düşünsem, mermer salonlarında mutlu ve masum çocukluğunun neşesiyle oynayan, Mağribi kastanyetlerinin sesine dans eden ya da gümüş gibi şakıyan sesiyle fıskiyelerin musikisine karışan bu sevimli küçük kızı mutlaka hatırlayacağım.
Bölüm etkileşimi
