BÖLÜM 24

‘Eslem, Erdem’le gelen bayan, buraya geldiğimizden beri sana bakıyor’
‘Kız, yoksa annesi seni değil de beni mi beğendi’ dedi Eslem, dalga geçerek.
‘Dalga geçmenin sırası değil’ dedi Fatma ‘Hem bu öyle bakış değil, sanki seni tanımış gibi bakıyor’
‘Hani neredeler?’ dedi Eslem, Fatma’nın ikazı üzerine.
‘Sağ tarafına bak’
Eslem, işaret edilen yere baktı ve Ecrin Hanım’la göz göze geldi. Görür görmez elindeki kaşık yere düştü.
‘Abla, niye öyle durgunlaştın?’ dedi Fatma.
Eslem, adeta donup kalmıştı, hiçbir şeye tepki veremiyordu. Elleri ayakları uyuşmuştu. Hiçbir sese tepki veremez hale gelmişti.
‘Korkutma beni abla’ dedi Fatma Eslem’in omzundan tutup onu sarsarak. Aynı şekilde Ecrin Hanım’da donup kalmış, tepki veremez olmuştu.
‘Eslem, kendine gel’ dedi Fatma, ona hızlı bir tokat atarak.
Eslem, yediğin tokadın etkisiyle kendine geldi. Gelir gelmez:
‘Annem, annem burada’ dedi burada.
‘Ne annesi abla, hem annen seni terk etmemiş miydi?’
‘Evet, beni yalnız başıma bırakarak terk etmişti. O zaman anneme öyle kızmıştım ki bu yüzden tüm annelerden nefret eder olmuştum. Fakat babamı ve beni sattığı adamı gördükçe anneme hak verdim. Terk etmeseydi daha kötü durumda olabilirdi. Onu affettim yalnız yinede içimde bir burukluk var. Bu burukluk da kolay kolay geçecek gibi değil’
‘Annen kim o zaman’
‘Erdem’in yanındaki kadın’
‘Erdem’le ne alakası var’ dedi Fatma.
‘Bilemiyorum ki Fatma’
‘Aranızda ne fısıldanıyorsunuz’ dedi Ensar, o sırada yanlarına gelmekteydi ve ister istemez konuşmalarına kulak misafiri olmuştu.
‘Ensar, annemi buldum, annemi’ dedi Eslem, yerinde duramayarak.
‘Kim, annen mi dedin?’
‘Evet, annem annem burada’ dedi Eslem, yıllar sonra annesini görmenin verdiği heyecanla.
‘Hani nerede?’ dedi Ensar
‘Erdem’le gelen kadınmış’ dedi Fatma.
‘O zaman Erdem de senin kardeşin oluyor’
‘Kardeşim mi?’ dedi Eslem şaşkınlıkla ‘ama o ölmüştü’
‘Evet, Erdem Ecrin Hanımın oğlu’ dedi Ensar.
‘Ecrin ha, Ecrin onun adı Hacer’ dedi Eslem ‘Demek ki babamdan ayrıldıktan sonra hem evlenmiş hem de ismini değiştirmiş’
‘Bildiğim kadarıyla Ecrin Hanım hiç evlenmemiş’ dedi Ensar.
‘Allah Allah, yoksa kardeşim ölmedi mi?’
‘Kafanda tilkiler dolandıracağına gidip sorsana’ dedi Fatma.
Bölüm 36
‘Anne, ablam bu tarafa doğru geliyor’ dedi Erdem, ardından da ‘ablam geldiğinde ne olur sakin, biliyorsun kalbinden rahatsızsın’
‘Gördüm oğlum’ dedi annesi kalbini tutarak.
‘Sana sakin ol demiştim anne’ dedi Erdem ‘Bak, şimdiden kalbini tutuyorsun.
Eslem, yıllar sonra annesini görmenin heyecanını yaşıyordu. Fakat susuyordu, annesinden kendisini neden terk ettiğini öğrenmeden de konuşmaya niyetli değildi.
‘Kızım, konuşmayacak mısın?’ dedi Ecrin Hanım.
Eslem, bir taraftan annesine olan özlemini yaşıyor bir taraftan da ona karşı kızgınlığı yaşıyordu. Ona karşı dik dik bakıp gözleriyle niçin beni terk ettin diye bakıyordu.
‘Kızım’ dedi annesi daha sonra bir şey demeden sustu. Söz söyleyemedi çünkü kızı haklıydı. Fakat kızını terk etmesinin de bir sebebi vardı.
‘Kızım, deme bana’ dedi kızgınlıkla ‘Senin yüzünden babamdan çok dayak yedim. İçki ve kumar parası için hırsızlığa zorlandım. Bu yüzden kaç kere hapse girip çıktım bilemiyorum. En son para için sapık yaşlı bir adama sattı beni. Şimdi soruyorum sana babamın yüzünden zorlu hayat yaşarken sen nerelerdeydin veyahut kiminle gönül eğlendiriyordun’
‘Abla sakin ol’ dedi Erdem ‘Önce annemi dinle sonra kararını ver’
‘Sen sus Erdem’ dedi Eslem ‘Sen yaşarken öldü dedi bana, oysaki sen yaşıyor muşsun. Veyahut annem babamdan ayrıldıktan sonra bir başkasıyla evlendi ve sen ondan doğdun’
‘Kızım, babandan sonra hayatıma kimseyi sokmadım. Sokamazdım da zaten babandan onca zulüm görmüşken bir başkasından da zulüm göremezdim’
‘Başkasıyla evlenmediysen neden kardeşin öldü dedin?’
‘Buna mecburdum kızım. öldü demeseydim baban Erdem’i bakamayız deyip sokağa atacaktı. Bende çareyi öldü demekte buldum’