48. Bölüm

Sabah okul için hazırlanırken hem doruğa hem de atıla yapacağım konuşmayı düşünüyordum işin sonunda biri çok mutlu bir çok mutsuz olucak ama bu benim suçum olmicak çünkü ben de artık diğer mutlu insanlar gibi biraz bencillik edip kendimi düşünmek istiyorum.

Son bir kez aynada kendime baktığımda utku nun cereni almak için geldiğini gördüm sanırım onlar artık resmen sevgili abim ile bir gelecekleri olmadı ama ikisi adına mutluyum abimle olmaya devam etseydi her gün biraz daha kendinden eksilecekti.

Cerene siz gidin benim halletmem gereken şeyler var dedim ne olduğunu az çok tahmin etmiş sanırım. O yüzden gülümseyerek mutlu olduğun yeri seç çünkü ben öyle yaptım ve çok huzurluyum dedi umarım huzurlu olmaya devam edersin cerencim.

Ben çıkarken Utku ve ceren'le karşılaştım ikisi de o kadar mutlu görünüyordu ki benim de sanırım bu mutluluğa yaklaşmam çok uzun sürmedi.

Ceren sonunda çantasını almayı unuttuğu için tekrar yukarı çıktı biz de Utku ile biraz konuştuk O da Atıl ile aramda olanları az çok biliyordu.

Ve bana söylediği tek şey şu oldu.

"Sevgisini özlersen saygısızlığını hatırla"

Söylediği söz belki de lafları söylenmiş bir cümleydi ama o kadar çok anlam taşıyordu ki benim için derin anlamlar içeren bir şarkı sözü gibidir bazı cümleler işte utku'nun söyledikleri de tam o yöndeydi.

Gerçekten bu iki kardeşe hayran kalmamak elde değil hem kibar hem samimi hem Çalışkan hem de çok bilgili insanlar doğum gününde ikisinin hayatına girecek kızlar çok şanslı dediğimde o kızların biz olacağımızı düşünmemiştim ve o zaman bile söylediğinde o kızları içten içe kıskanarak aslında kendimi kıskanmışım.

İkisi araba ile gözden kaybolduktan sonra ben de doruk'un yanına gittim. Yüzündeki gülümseme biraz kırıktı çünkü dün ona söylediklerimden dolayı aslında ben bir şey söylememiştim o Kendi kafasında cevapları az çok tahmin etmişti ama bugün onunla konuşmak istediğimi duyunca şaşırmış ve mutlu olmuştu.

"Günaydın"

"Günaydın konuşmak istiyorum deyince açıkçası şaşırdım beklemiyordum"

"Biliyorum ama içimden geçenleri sana söylemek istedim"

"Anlıyorum içine atmak veya içinde yaşamak bazen ağır geliyor insana"

"Evet aynen öyle hadi gidelim o zaman çok zamana ihtiyacımız olacak"

Hiçbir şey demeden bana eşlik etti. Bakışlarında her ne kadar kötü bir şey olacakmış hissi verse de bugün çok güzel şeyler olacak. Kahvaltı yapacağımız yere gittiğimizde kahvaltımız hazırlanana kadar ben söyleyeceklerimi bitireceğimi düşünüyordum. Ama Doruk sanırım kötü şeyler söyleyeceğimi düşünerekten bu konuşmayı elimden geldiğince ertelemeye çalışıyordu en son dayanamadım ve ona korkması gereken bir şey olmadığını söyledim.

"Bak şimdi açık ve dürüst konuşacağım düşüncelerimde veya davranışlarında ne kadar samimiyet ararsın bilmiyorum ama gerçekten bütün samimiyetim ve içtenliğini söylüyorum"

"Biliyorum ama bu masadan kalktıktan sonra seni tamamen kaybetmek var"

"Beni kaybetmeyeceksin çünkü duygularına karşılık veriyorum"

Birkaç dakika boyunca hiçbir şey anlamadan yüzüme baktı çünkü bunları duymayı beklemiyordu.

"Sen ciddi misin ama nasıl o çocukla"

"Atıl ile aramda artık hiçbir şey yok evet güzel zaman geçirdik güzel anılarımız oldu ama hepsi bitti ben şunu fark ettim biliyor musun Atıl beni hep değiştirerek sevmeye çalıştı ama sen öyle yapmadın"

"Seni değiştirerek sevmeye çalışsaydım zaten değiştirmek istediğin kişiyi seçerdim ama ben seni sen olduğun için seviyorum"

"İşte bu yüzden bugün elini tutacağım kişi akıl değil sensin ve inan bana senin gözlerine bakarken aklımda o olmayacak çünkü bu herkesten önce sana haksızlık olur"

Söylediklerimde ne kadar samimiyet aradı bilmiyorum ama şu an ondan mutlusu yok gibi görünüyor o kadar mutlu olmuştu ki elimi tutarken bile yüzü alev alev yanıyor gibiydi.

Onu böyle görünce gerçekten çok mutlu oldum ve bana gösterdiği büyük sevgi ve saygıdan dolayı ben de kendimi hiç olmadığım kadar mutlu hissediyordum bugün bu masadan başka birinin elini tutarak kalkıyordum ama konuşmam gereken bir kişi daha vardı çünkü her ne kadar aramız kötü olsa da kötü şeyler yaşamış olsak da o da bir açıklamayı hak edecek kadar değerliydi benim için.

Üniversitenin bahçesine doğru el ele yürürken karşı sokakta arabasının önünde duran atılı gördüm. Ellerini cebine koymuş gözleriyle dik dik bizi baştan aşağıya süzüyordu ve gerçekten sinirli görünüyordu.

Doruğa bu işe karışmaması gerektiğini kendim halledeceğimi söyledim. Biz yanına gitmeden o hızlı adımlarla yanımıza geldi ve tam da tahmin ettiğim gibi ilk işi ikimizin de kolundan tutup bizi birbirimizden ayırmak oldu.

"Bu çocuk seni rahatsız mı ediyor Hilal"

"Düzgün konuş ne rahatsız etmesi"

"Sana sormadım zaten Çek ellerini"

"Lütfen ikiniz de durur musunuz"

Diyerek araya girdim de ikisini birbirinden ayırdım.

"Doruk lütfen beni içeride bekler misin ben halledip geleceğim"

"Seni bu herifle yalnız bırakamam Hilal"

"Sana mı kaldı lan"

"Evet bana kaldı sevgilimin kiminle görüşüp görüşmeyeceğine ben karar veririm"

Son sözlerini duyunca Atıl resmen deliye döndü tam doruğa saldıracaktı ki yine engel oldum Allah'tan Doruk çok anlayışlı biliyorum bu durumda kim olsa bu kadar büyük anlayış göstermez hatta doruğa gavat mısın sen derler ama şu an olaylar çok başka. Doruk gittikten sonra Atıl büyük bir öfkeyle bana bakıyordu.

"Ne demek oluyor bu ya sen bana dün ne söyledin bugün kiminle el elesin"

"Benim sana söylediğim şeyleri sen tam olarak dinlemedin sanırım"

"Dinledim ve ben bugün bir şeyleri düzeltiriz tekrar eskisi gibi oldunuz diye geldim buraya"

"Sana üzülerek bildiriyorum ki bizden artık olmayacak bunu kabul etmen gerekiyor dün sana söylediklerim tam olarak anladığın yönde değildi"

"Hilal sen benimle dalga mı geçiyorsun ne yapmak amacın sen de benim gibi intikam mı almak istiyorsun"

"Ben intikam almak istesem bile başkalarının duygularıyla oynayıp onları kullanmam bu çok vicdansızca ve ben gerçekten doruğu seviyorum "

"Madem seviyorsun bana niye Ümit verdin ya sen manyak mısın"

"Konuşmalarına dikkat et ben sana ümit falan vermedim tamam mı ayrıca benim senin duygularını oynamak gibi bir niyetim yok sadece bu konuşmayı hak ettiğini düşündüğüm için seninle konuşmaya karar verdim konuşmamız da bittiğine göre izninle ben gidiyorum"

"Var ya hayatımda tanıdığım en gaddar insan sensin"

"Birincisi sensin ikincisi de benim tamam mı en azından ben senin gibi intikam almak uğruna başkalarının duygularıyla oynamadım Ha bu arada abime de söyle ceren'in peşini bıraksın Utku Doruk kadar sakin bir çocuk değil bu sefer dayak yiyen taraf siz olursunuz"

Hiçbir şekilde cevap vermediği için ben de direkt üniversiteye girmeye karar verdim kapıdan içeriye adımımı atar atmaz büyük bir huzurun içinde buldum kendimi çünkü artık neyin doğru neyin yanlış olduğuna karar vermiş ve başkaları üzülmesin diye yanlışın içine sürüklenmemiştim.

Biraz da bencillik edip Kendi hayatıma odaklanmalı ve kendi mutluluğum için çabalamam gerektiğini öğrenmiştim. Zor olmuştu ama bütün doğruları ve yanlışları ile artık doğru bildiğim yolda beni asla terk etmeyecek ve ellerimi sımsıkı tutacak o doğru insanla birlikte yürümeye hazırdım.

Aldığım kararın rahatlaması ile birlikte sevgilimin yanına gidiyor ona kocaman sarılarak bütün sıcaklığımı ona hissettirmeye çalışıyorum.

(Arkadaşlar yeni bölüm geldi beğenip yorum yaparsanız çok mutlu olurum ve ayrıca bu kitabın final etmesine de çok az kaldı çünkü daha fazla yazacak bir şey bulamıyorum birkaç bölüm sonra final ederim maksimum ama merak etmeyin yeni kitabın ilk bölümünü yazdım bu biter bitmez onu yayınlayacağım)