37. Bölüm

Aylin ablanın bize gaz vermesi ile birlikte ani bir kararla eşyalarını toplayıp onlara yerleşiyorum Zaten annesi ile babasının boşanma davası görüldü velayetleri babalarında kalacak ama ceren'in babası çok meşgul bir adam olduğu için genel şehir dışında olacak o yüzden Aylin abla bir süre bizimle kalacak. İkisinin bu Mutlu kardeş tablosunu görünce içten içe kıskanıyorum abimle neden böyle olamadık diye ben evden ayrılırken nereye gidiyorsun diye sormadı bile ama az çok nereye gittiğini tahmin ediyordur.

Ayrıldığımız günden beridir Atılla ne görüştük ne konuştuk ne o aradı ne de ben aradım demek ki her şeyi bitirmek bu kadar kolaymış benim istemeyeni ben ne yapayım gebersin gitsin umurumda değil. Sanırım bu eve alışmam biraz zor olacak çünkü kendi evimden başka bir yerde kaldığında biraz yerimi yadır diyorum neyse ki yabancı kimse yok buraya gelmemizdeki amaç tamamen ders çalışıp sınava odaklanmak daha bir kişi kimseyle hiçbir şey iyi dikkatinizi dağıtmasına izin veremeyiz korumaya çalıştığımız şey bizim geleceğimiz bir hiç uğruna onu kaybetmemize gerek yok önümüze daha iyi insanlar daha iyi fırsatlar çıkabilir ama konu okumak veya gelecek olunca pek de bir seçme şansımız kalmıyor çalışmaktan başka.
O yüzden hiç risk almadan bugünden çalışmaya başlıyorum hem de hiç ara vermeden Aylin abla ikimiz için de ayrı ayrı ders programı yapmış ve saatlerde çalışacağımızı hangi derslere çalışacağımızı ne konulara çalışacağımızı kendi elleriyle tek tek yazmış.

Ceren'in kötü olduğu dersler ayrı benim kötü olduğum dersler ayrı hepsini tek tek bulup bizim için çok güzel bir ders programı hazırladı gerçekten bu kadarını beklemiyordum sanırım bizden çok ümitli keşke ben de kendimden o kadar ümitli olabilsem.

Bize dinlenmek için çok az zaman ayırıyor neredeyse uyku yemek ve birazcık mola hepsi iç içe giriyor bunu sıkı kurallarının dışına çıkamıyoruz ama böylesi daha iyi başka birisi bizi yönetince en azından daha verimli ders çalışmış oluyoruz kendimiz bir şeyler yapmaya çalışsak sürekli mola verir ders falan çalışamazdık.

Bir hafta boyunca yoğun bir ders çalışma temposu bizi bekliyordu sabahları okula gidiyor öğleden sonra Aylin abla bize okuldan alıyor kütüphaneye götürüyor orada da başımızda bekleyip verimli bir şekilde ders çalışmamızı sağlıyor ama iş bununla da bitmiyor kütüphaneden döndükten sonra yemek ve dinlenme molasın ardından yine sıkı bir şekilde çalışıyoruz uyku düzenimiz bile artık belirli saatlerde bu düzene alışmaya başladım gerçekten düzenli bir insan olmak bana çok farklı şeyler kazandırdı bunu keşke önceden de bilseydim.

Ayrılığımızın 10. günü Atıl karşıma çıkıp konuşma yapacak zamanı buluyor. Derse gideceğim sırada bahçe kapısının önünde beni yakalayıp konuşmak istediğini söyledi derse gitmem gerekiyor dedim çok ısrar edince kaldım.

"Çok zamanım yok Bir an önce söyleme söyleyeceksen gitmem gerekiyor"

"Anlıyorum kızgınsın ama biraz zaman geçmesini bekledim en azından ikimizin de öfkesi dinleyene kadar"

"Hiçbir şey anlamıyorum bu ne söylemek için geldin"

"Gerçekten ayrılabileceğimizi düşünmedin değil mi Hilal yani O bir anlık öfkeyle söylenilmiş bir şeydi"

Konuşurken gözlerimin içine bakıyor bir yandan da elimi tutmak için bir hamle yapmaya çalışıyordu fakat ben ona hiç izin vermedim elimi tutmasını da bana yaklaşmasını da istemiyorum.

"Bana bu kadar soğuk davranma"

"Gerçekten 10 gün sonra mı aklına geldim"

"Biliyorum biraz geç oldu ama olayların soğumasını bekledim"

"Olayların soğumasını falan beklemedin atıl sen sadece beni cepte tutmak istedin O yüzden geldim yoksa benimle barışmak gibi bir niyetin yoktu"

'gerçekten böyle düşündüğüne inanamıyorum bak benim hakkımda gerçekten çok yanlış düşünüyorsun ben öyle biri miyim"

"Beni ilgilendirmiyor biz ayrıldık artık kendi yollarımıza bakmamız gerekiyor sen de kendi yoluna bak lütfen bir daha karşıma çıkma çünkü ben artık sınavıma derslerimi okuluma odaklanmak istiyorum hiçbir şeyin dikkatimi dağıtmasını istemiyorum"

Hazmetmesi biraz zaman aldı birkaç saniye öylece suratıma baktı ve sessiz kaldı.

"Şu an benden intikam almak için böyle yapıyorsun yoksa aslında hiç böyle bir şey istemiyorsun".

"İntikam falan yok anla artık ben Kendi hayatıma bakmak istiyorum tamam mı yeterince işimi zorlaştırdınız Zaten ben daha fazla acı çekmek istemiyorum buraya kadar gelip bu konuşmayı yaptığım için teşekkür ederim ama dediğim gibi ben artık okuluma derslerime odaklanmak istiyorum sana da aynısını tavsiye ederim görüşmek üzere"

Daha fazla bir şey demesine fırsat vermeden okula girdim umarım yaptığım şeyin ne demek olduğunu anlamıştır kimse kusura bakmasın ben yedekte tutulacak ya da ikinci kadın olacak bir kız değilim bunu anlaması gerekiyor üzülür mü umurumda değil çünkü ben de üzüldüm bana kalbim yokmuş gibi davranan herkese bundan sonra aynı muamele kırdığınız yerden değil de umarım en çok güvendiğiniz yerden kırılırsınız.

Sınıfa gittiğimde ceren'e olan bir tane her şeyi anlattım siz gene iyisiniz en azından atıl seninle konuşmaya gelmiş dedi abim bir kere olsun konuşmak istememiş ceren'le aramamış hatta her yerden engellemiş gerçekten inanamıyorum bu kadar basit mi her şeyim bir çırpı da bitmesi abimin bu kadar vicdansız biri olabileceğini düşünmemiştim ama sanırım o bir kere vazgeçtim mi tamamen vazgeçiyor.

(Evet arkadaşlar yeni bölüm geldi kusura bakmayın biraz geç geldi beğenip yorum yapmayı unutmayın düşüncelerinizi merak ediyorum bir sonraki bölümde görüşmek üzere kendinize iyi bakın iyi okumalar)

Yorum yanlışları olabilir onun için de kusura bakmayın.