31. bölüm · Abimin arkadaşı

30. Bölüm

🌞 Teomanım 🌞

Bütün o sesler beynimin içinde yankılanırken ter içinde uyanıyorum gözlerimi kırpıştırıp gerçeklik ve rüya arasında gidip gelirken göğsümden her an fırlayacak olan kalbimin üzerine götürüyorum elimi. Gece lambasını açıp komidinin üzerinde duran bir bardak suyu içip biraz olsun rahatlıyorum. Demin gördüklerim.

Allahım kabus resmen kabus.

Abim bir dakika abim iyi mi?

Yataktan kalkıp abimin odasına gidiyorum kapıyı bir hışımla açarken bir yandan da bas bas bağırıyorum. Işığı açtıktan sonra yarı uyanık bir şekilde bana bakan abimi görüp rahatlıyorum.

"Hilal ne oluyor ya"

Bir şey demeden hemen koşup sarıldım tabi bu sırada gördüğüm o kabusun etkisiyle heryerim titriyordu ve ağlıyordum.

Boğazımdan çıkan hıçırıkların ağlamama karışmasını duymuş olucak ki o da kendine gelemeden bana sarıldı saçlarımı okşarken bir yandan da ne olduğunu anlamaya çalışıyordu.

"Abisinin gülü ne oldu ağlama anlat bir"

Cümleler boğazımda düğümlenirken bir bardak su içiriyor bana ancak o zaman sakinleş biliyorum.

"Tamam bir şey yok anlat bakim ne oldu"

"Kaza yaptık her yer kandı çok kötüydü"

"Hilal hiç bir şey anlamıyorum ne kazası ne kanı"

"Ceren ben sen atıl kaza korkunçtu"

"Hilal bana bak"

Yüzümü avuçlarının arasına alıp saçlarımı geriye doğru hafifçe ittirip anlımdan öpüyor.

"Geçti güzelim sadece bir kâbus kimseye bir şey olmadı bak ben iyiyim sen iyisin"

Aklıma ceren ve atıl geliyor.

"Telefon telefon nerede cereni ara atılı ara"

Etrafta deli gibi telefonu aramaya koyuldum akli meleklerimin yerinde olduğundan şüpheliyim.

"Hilal saate bak sabahın dördü şimdi arayıp tealş ettirme insanları yarın görüceksin zaten"

"Ama ya bir şey olduysa "

"Abicim eminim ki ikiside sıcak yatağında rahat bir şekilde uyuyordur söz yarın sabah arayıp buraya gelmelerini söylicem sen de rahat edersin tamam mı?"

"Şimdi arasak olmaz mı?"

"Bak boşuna korkutmayalım insanları"

Abim beni zar zor ikna ediyor ama gördüğüm her şey gerçek gibiydi bütün o kan vahşet hatta kanın ağzımdan çıkarken verdiği o metalik tat ve o ağır koku.

Abim beni odama göndermiyor başımı göğsüne yaslayıp saçlarımı okşuyor bir yandan da beni sakinleştirmeye çalışıyor. Göğsüm ine çıka sabaha kadar derin derin nefes alarak biraz olsun sakinleşip uyumaya çalışıyorum.

Sabah güneşi pencereden süzülürken gözlerimi açıyorum ve gerçekten bütün bunlar bir rüya diye geçiriyorum içimden ve çok şükür diyorum bir kez daha. Abimde yavaştan açıyor gözlerini.

"Günaydın kâbus görüp etrafı ayağa kaldıran ruh hastası "

Şu durumda bile espiri yapabiliyor ya inanılmaz gerçekten.

"Dalga geçme ya sen görsen o rüyayı üzüntüden geberiridin"

"Anlat bakalım nasıl bir rüyaydı"

Biraz düşünüp kafamdan canlandırıyorum.

"Senin arabanla gidiyorduk hepimiz çok mutluyduk annemler dönücekti İstanbul a hem de artık gitmiceklerdi onlar dönene kadar tatil yapıckatık iki günlük"

Ciddi bakışlarla beni dinliyordu.

"Eee"

Dedi sabırsız bir şekilde.

"Her şey çok güzeldi sen çok mutluydun ceren in elinden tutmuştun "

"Sonra peki?"

"Sonra frenler tutmadı bağrışlarımız cığlıklar ve o korkunç kaza gerçek gibiydi"

Anlatırken bile tüylerim diken diken oldu.

"Rüya hepsi geçti bitti korkmana gerek yok artık"

"Ara atılı gelsinler"

"Tamam bak arıyorum "

Komidinin üzerinden telefonu alıp numarayı çıkartıp arıyor bir yandan da benim dağılan saçlarımı topluyordu.

"Atıl günaydın kardeşim. Ne dicem sana cereni de al gel bize kahvaltı yapalım hep birlikte... Tamam tamam kardeşim bekliyoruz"

Derin bir nefes alıp sakinleşmeye çalışıyorum.

"Bak geliyorlar onlar da"

"Dikkatli gelsinler"

"Gelirler dikkatli de gelirler hadi kalk bakalım kahvaltı hazırlamamız gerekiyor"

Elimden tutup beni yataktan kaldırıyor banyo ya götürüyor.

"Elini yüzünü yıka hatta duş al berbat haldesin"

Tamam der gibi başımı sallıyorum abim banyodan çıktıktan sonra aynada kendime bakıyorum . Gözlerim şişmiş ve kızarmış ağlamaktan dudaklarımın rengi gitmiş biraz da soyulmuş yüzüm desen zaten tanınmayacak durumda resmen. Derin bir nefes alıp önce yüzümü yıkıyorum sonra da üzerindekilerden kurtulup bir güzel yıkanıyorum.

( Kısa oldu biraz ama uykum var devamı yarın gelicek iyi geceler iyi okumalar)