44. Bölüm

CEREN İN AĞZINDAN...

20 dakika boyunca balkondan görünen binları izliyordum. Ne ben konuştum ne de Tuncay. Bütün bunlardan sonra konuşacak bir şeyimiz kaldı mı bilmiyorum ona göre kalmış demek ki.

Sanırım hayatımda ilk defa Tuncay ı mahçup bir şekilde görüyordum 40 yılda yaşanan doğa olayı gibi. Daha fazla bu sessizliği paylaşmak istemediğim için boğazımı temizleyerek konuşmaya başladım.

"Evet seni dinliyorum buraya kadar geldiysen söyleyeceklerin vardır"

"Evet var "

Dedi bana santim santim yaklaşırken.

"Seni dinliyorum"

"Biliyorum çok kızgınsın çok kırgınsın belki nefret ediyorsun haklısın da ama ben sensiz yapamıyorum"

"Yaptın işte kaç aydır da yapıyorsun"

"Ceren bildiğin o kadar çok şey var ki"

"Seninde bilmediklerin vardı neden öyle davrandığım konusunda mesela"

"Sonradan öğrendim yemin ederim annenle babanın durumunu senin arada kaldığın için ne kadar yıprandığını tek teselliyi bende ararken o manzaraya şahit olduğunu"

"Buraya geçmişi konuşmak için mi geldin?"

"Hayır tabikide geçmişin ikimize de faydası yok biliyorum önümüze geleceğe odaklanmamız gerekiyor ve ben sensiz bir gelecek düşünüyorum"

"Düşünmek zorundasın çünkü bundan sonraki hayatında ben olmicam"

"Öyle bir şey yok tamam mı ben senden vazgeçmicem ha bu arada o çocuğu da bir daha yanında görürsem"

"Görürsen ne ha ne yaparsın?"

"Gebertirim o çocuğu haberin olsun sen benimsin Tuncay ın cerenisin sana benden başkası dokunamaz benden başkası da bakamaz"

"Allah Allah sana bakıyordu ama"

"Bakmıyordu tamam mı ben onu hiç sevmedim sadece intikam almak için yapılan aptalca bir hataydı o "

"En azından aptal olduğunu kabul ediyorsun"

"Dediğim gibi ben yaşadığım sürece başkasının sana sahip olmasına izin vermem. Ben ne zaman ölürsem o zaman başkası sana sahip olabilir "

"Sanırım söyleyeceklerin bitti "

"Şimdilik bitti ama beni affedene Kadar vazgeçmicem"

"Görürüz"

"Göreceğiz "

Dedi balkondan ayrılıp salona geçerken şu an sevinçten deliye dönmüş durumdayım ama asla belli edemem bu kadar basit değil sürünün biraz da aklınız başınıza gelsin.

Atıl da kapıdan çıkarken yüzü az çok neler olduğunu anlatıyordu afferin hilal affetmemiş hemen. İkisi evden ayrıldıktan sonra neler konuştuk diye tek tek bir birimize rapor verdik vay be ikisinin kapımıza gelip de af dileyeceği aklıma bile gelmezdi.

Büyük bir zafer kazanmış gibi mutluyum bu mutlulukla geçtim yatağıma bu eve taşındığımızdan beridir ilk defa bu kadar huzurlu uyudum sanırım. Sabah kulakları çınlatan alarm sesi ile uyandık hemen arkasından da bas bas öten bir korna sesi.

"Ne oluyor ya manyak mı bu insanlar "

Diyerek yataktan çıktım hilal de uyanmış salondaki pencereden aşağıya bakıyordu.

"Bunu görmen lazım ceren"

"Ne oldu kim var aşağıda "

"Kendin bak"

Hilalin yanına geçip aşağıya baktım e yuh ama ya Sabahın köründe kalkıp kapımızın önüne kadar gelip bas bas kornaya basmazsınız herhalde ya.

"Bunlar ne yapıyor ya"

"Bir anlasam"

Seslendim daha fazla insanları rahatsız etmemeleri için ama sesim gitmedi sinirlenmeye başlamıştım bu kadar da fazla ama ben kendi kendime söylenirken kapının zili çalmaya başladı hadi buyur bu sefer kim geldi.

Gidip kapıyı açtığımda önümde iki tane kurye şirketi çalışanı vardı ve ellerinde de bir sürü çiçek hem de benim en sevdiğim manolyalardan.

" iyi günler ceren hanıma bakmıştık"

" buyurun benim"

" bu çiçekler size"

Ben daha cevap vermeden adam elindeki çiçekleri salona bırakmaya başladı tabii yanındaki diğer eleman da.

"Bir dakikaya bir yanlışlık olmasın bunlar benim değil ben sipariş vermedim"

" sipariş tuncay bey adına"

Yok artık ya gerçekten kendini çiçeklerle mi affettireceksin. Ben getirdikleri 2-3 buket sanmıştım ama onlar bir kamyon dolusu çiçek göndermiş yuh yuh salonda olup taştı resmen. Bir ara getirdikleri manolyalar hiç bitmeyecek sandım neyse ki bitirdiler yok bu böyle olmayacak üzerimdeki pijamaları aldırış etmeden hemen aşağıya indim 32 diş birden sırıtarak bakıyordu ikisi de benim suratıma hemen ardından hilal de geldi.

" sen kafayı mı yedin sabah sabah bu ne ya bir kamyon dolusu manolya göndermek de ne oluyor"

" sen bana hep demiyor muydun ben manolyaları çok severim keşke evimin her köşesinden manolyalar olsa al işte o hayalini gerçekleştirdim"

" sen kendini çok mu zeki mi zannediyorsun iki tane çiçekle mi benim kalbimi tekrar geri kazanacaksın o iş olmayacak unut"

" görürüz görürüz birkaç gün sonra sevinçten boynuma atladığında o zaman konuşuruz bunları"

" kendi hayal dünyanda yaşamaya devam et tamam mı yürü hilal gidiyoruz"

Hilal atıl ile konuşamasın diye kolundan tuttuğum gibi merdivenlerden yukarı çıkardım tamam her ne kadar manolyaları çok sevsem ve salonun manolya dolu olmasından hiçbir şekilde rahatsız olmasam da ona bunları söylemeden içim rahat etmezdi kapıyı kapattığım gibi salondaki bir yığın Manolya nın arasına oturup koklamaya başladım.

" sana da gerçekten çok şaşırıyorum ceren daha demin manolyaları niye gönderdin diye abime kızıyordun"

" ne yapsaydım hilal ay bu benim çocukluk hayalim teşekkür ederim hemen seni affettim deyip boynuna mı sarılsaydım?"

" sen de haklısın vallahi tavrını koyacaksın iyi yaptın iyi ama bütün bu çiçekleri ne yapacağız"

" şu an bir şey yapamayız derse geç kalacağız çünkü okuldan döndükten sonra ben halledeceğim"

" ay ev buram buram manolya kokuyor bu arada senin abime bunu ne zaman anlattığını bilmiyorum ama abim normalde çok dinlemediği için detaylara çok takılmaz bu da sana değer verdiği anlamına geliyor"

Evet tuncay'ın çoğu zaman anlattıklarımı dinlemediğinin ben de farkındayım ama demek ki yanılmışım demek ki gerçekten beni çok dikkatli dinliyormuş.

Biz evden çıkana kadar onlar hala araba ile apartmanın önünde bekliyorlardı evden çıkarken görmezden gelip hemen sokağın başında bizi bekleyen utku ve doruğun yanına gittik. Evet biliyorum bizi yan yana gördüklerinde delireceklerini biliyorum ve o yüzden bu kadar yakın davranıyorum bu çocuğa umarım utku yaptıklarımı yanlış anlamıyordur ümit vermek veya başka bir şey yapmak değil amacım kullanmak hiç değil sadece biraz tuncay sinir olsun istiyorum ki zaten yeterince sinir oluyor yüzünden de belli utanmasa gelip kafa göz dalacak çocuğa.