44. bölüm / 52
Abimin arkadaşı43. Bölüm
Bölümler 52Şu an: 43. Bölüm
- 1 1. Bölüm1.458 kelime
- 2 2. Bölüm1.301 kelime
- 3 3. Bölüm905 kelime
- 4 4. Bölüm1.015 kelime
- 5 5. Bölüm1.033 kelime
- 6 6. Bölüm1.187 kelime
- 7 7. Bölüm1.436 kelime
- 8 8. Bölüm1.489 kelime
- 9 9. Bölüm1.190 kelime
- 10 10. Bölüm770 kelime
- 11 11. Bölüm1.173 kelime
- 12 12. Bölüm1.076 kelime
- 13 13. Bölüm1.156 kelime
- 14 14. Bölüm1.416 kelime
- 15 15. Bölüm1.325 kelime
- 16 16. Bölüm1.101 kelime
- 17 17. Bölüm1.080 kelime
- 18 18. Bölüm1.195 kelime
- 19 19. Bölüm1.380 kelime
- 20 20. Bölüm1.349 kelime
- 21 21. Bölüm1.702 kelime
- 22 22. Bölüm1.227 kelime
- 23 23. Bölüm1.493 kelime
- 24 24. Bölüm1.395 kelime
- 25 25. Bölüm1.369 kelime
- 26 26. Bölüm1.066 kelime
- 27 27. Bölüm914 kelime
- 28 28. Bölüm1.105 kelime
- 29 29. Bölüm1.180 kelime
- 30 Önemli not58 kelime
- 31 30. Bölüm596 kelime
- 32 31. Bölüm1.177 kelime
- 33 32. Bölüm1.064 kelime
- 34 33. Bölüm914 kelime
- 35 34. Bölüm1.137 kelime
- 36 35. Bölüm1.675 kelime
- 37 36. Bölüm913 kelime
- 38 37. Bölüm799 kelime
- 39 38. Bölüm1.035 kelime
- 40 39. Bölüm919 kelime
- 41 40. Bölüm881 kelime
- 42 41. Bölüm949 kelime
- 43 42. Bölüm1.127 kelime
- 44 43. Bölüm928 kelime · Okuduğun bölüm
- 45 44. Bölüm913 kelime
- 46 45. Bölüm1.376 kelime
- 47 46. Bölüm657 kelime
- 48 47. Bölüm864 kelime
- 49 48. Bölüm1.100 kelime
- 50 49. Bölüm922 kelime
- 51 50. Bölüm936 kelime
- 52 51. Bölüm (final)2.854 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Hafta sonu dışarılarda bir şeyler yaparız diye plan yapmıştık ama kapımızda hiç beklemediğimiz misafirlerimizi görünce biraz şaşırdık. Evet hiç beklemediğim diyorum çünkü kapımıza gelen kişiler abim ve atılın bir zamanki sevgilileri ve ayrlmamıza neden olan o kızlar.
Çıkmamıza 5 dakika kala kapının zili çalması ile çantamızı bırakıp kapıyı açtık tabii ikisini karşımızda görünce çok şaşırdık Ceren kapıyı kapatıp hiçbir şekilde konuşmak istemedi ama çok ısrar ettikleri için mecburen içeriye davet etmek zorunda kaldık.
Çok önemli bir konu hakkında konuşmalıyız deyince dışarı çıkmaktan vazgeçtik salondaki koltuklarda karşılıklı oturup ne söyleyeceklerini bir an önce söylemeleri gerektiğini söyledim.
"Evet sizi dinliyorum buraya kadar geldiyseniz söyleyecekleriniz gerçekten önemli"
"Evet gerçekten çok önemli ve bizi kabul ettiğiniz için teşekkür ederiz"
"Tamam geç bunları söyleyin hadi fazla zamanmız yok"
"Uzatmadan konuya gireyim o zaman sandığınız gibi Tuncay veya Atılla hiçbir şekilde sevgili olmadık gerçek anlamda"
Ne ne demek istiyor bu gerçekten bizimle dalga mı geçiyor ceren'le birbirimize bakıp dediklerine bir türlü anlam veremedik.
"Sen bizimle dalga mı geçiyorsun?"
"Hayır doğruları söylüyorum onlarla proje ödevi yaptığımız dönemde gerçekten hoşlanıyorduk sevgili olmayı sizden ayrılmalarını çok istedik ama ne tuncay'ın gözü ceren'den başkasını ne de atılın gözü senden başkasını görüyordu"
Bunu duyunca içimde tuhaf bir mutluluk oldu çünkü o bana hiç ihanet etmemişti.
"Ama sevgili oldunuz"
"Biz bunu çok istedik ama ikisi hiçbir şekilde yanaşmadı sonra zaten siz tartışmaya kıskançlıktır üzerine girmeye başlayınca olaylar biraz değişti en son Ceren öfkeyle tuncay'dan ayrılınca böyle bir plan yaptılar"
Gerçekten duyduklarım karşısında Şok olmuştum sadece gururuna dokunduğu için böyle bir plan yapmıştı ikisi.
"Hadi o ikisini geçtim siz nasıl kendinize bunu layık görüp birilerinin sahte sevgilisi olmayı kabul ettiniz"
"Belki zamanla bizi severler sizi unuturlar diye düşündük ama hiç de öyle olmadı zaten doğru düzgün bir ilişki bir şey de yaşamadık"
"Ben sizi biraz tanıdıysam buraya gelip kendi ağzınızla bunları söylemeyecektiniz tehdit falan mı ettiler sizi"
"Sayılır neyse bizim buradaki işimiz bitti birazdan gelirler zaten biz üzerimize düşeni yaptık gerisi onlarda"
Diyerek evden ayrıldılar cerenle bir birimize baktık resmen mal yerine konmuştuk. Kızlar gittikten 20 dakika sonra kapının zili tekrar çaldı bu sefer kapı açıldığında karşımızda abim ve atıl vardı.
Gidin desek de gitmeyeceklerini biliyordum ikisini de yapması gereken bir konuşma ve söylemeleri gereken şeyler vardı. Salona tekrar geçtiğimizde ikimizin de ağzından tek kelime çıkmadı onlar da konuşmadı tam 10 dakika boyunca hiç kimse tek kelime etmedi. Sadece gözlerimizi birbirimizden kaçırarak zaman öldürmeye çalıştık en son sessizliği Bozan abim oldu.
"Ceren biraz yalnız konuşabilir miyiz?"
Ceren tam da tahmin ettiğim gibi sert bir cevap verdi.
"Konuşacak bir şeyimiz kaldı mı ki?"
"Lütfen birazcık hatırım varsa"
Ceren önce bana sonra tuncay'a baktı ben hiçbir şey demedim bu onun kararı. En son derin bir nefes alıp balkona gitti ağabeyim de arkasından gidip kapıyı kapattı. Ben ve Atıl salonda tek kalmıştık.
Abimlerin gitmesi fırsat bilerek hemen yanıma gelip oturdu ben biraz uzaklaştım o daha da yakınlaştı en son kanepenin köşesine geldiğimde gidecek yerim kalmamıştı.
"Artık bir şeyleri konuşup çözüm bulmamız gerekiyor"
"Ben sana zaten daha önce de anlattım"
"Ben onları bir cevap olarak almadım tamam mı ben buraya Bir şeyleri düzeltmeye geldim"
Cevap vermedim sadece aynı ortamda bulunan sessizliği paylaşmaya devam ettim geriye doğru yaslanıp derin bir nefes aldım.
"Küçükken hep herkese ben Atıl ile evleneceğim diyordum hatta anneme bile. Ama annem bana hep Atıl da burada değil onu bir daha göremeyebilirsin diyordu ben de hep kader bizi bir araya getirecek diyordum"
"Getirdi işte bak yan yanayız"
"Böyle olacağını bilseydim eğer kaderin bizi bir daha yüz yüze getirmemesini isterdim"
"Böyle söyleme lütfen bak inanıyorum ki biz bir şeyleri aşabiliriz"
"Biz bir şeyleri aşamayız atıl biz ancak bir şeyleri bozabiliriz"
"Bak beni en iyi sen tanıdın ben istediğimi elde etmeden asla vazgeçmem"
"Sen sırf gururun zedelendi diye bana oyun oynadın ne kadar acı çektiğimi farkında mıydın?"
"Yaptığım hatanın farkına çok geç vardım biliyorum ama senden vazgeçmedim hiçbir zaman yokluğuna bile ihanet etmedim"
"Ettin veya etmedin şu an konumuz o değil"
"Biliyorum ama baksana aldatma olmadığı sürece biz bir şeyleri çözebiliriz"
"Çözemeyiz atıl kendi kafanda kurmayı bırak artık"
"Ben de atılsma sana yemin ediyorum ki senden asla vazgeçmeyeceğim beni affedene kadar gerekirse kapında yatar sabahlarım ama senden vazgeçmem"
"Ya hayatımda başka biri varsa?"
Sırttı sanki çok büyük bir zafer kazanmış gibi.
"Günlerdir seni uzaktan izliyorum hayatında biri olsa bilirdim evet yanındaki çocuğu her gördüğümde gelip kafa göz dalmamak için kendimi zor tuttum ama ona hiçbir zaman bana baktığın gibi bakmadın o yüzden içim rahattı"
Derin bir şekilde yutkundum günlerce beni uzaktan izlemesine mi uçurayım yoksa ona olan bakışlarımı bu kadar dikkatli hatırladığına mı?
"Belki dil yalan söyler ama gözler yalan söylemez Hilal sen de benden vazgeçmedin biliyorum sadece canın acıyor ama merak etme kendimi affettireceğim"
İkimizin konuşması bittiğinde abim de balkondan geldi Ceren de hemen arkasındaydı abimin yüzündeki ifadeden anladığım kadarıyla Ceren de onu affetmemişti ağabeyim ve Atıl birbirine baktı ikisinin bir şeyler planladığını yüzündeki ifadeden anlamıştım zaten.
Pes etmek gibi bir niyetleri yok ikisini de çok iyi tanıyorum bakalım bizi önümüzdeki günlerde ne bekleyecek.
Onlar gittikten sonra ceren'le oturup başımıza gelen bütün her şeyin saniye saniye kritiğini yaptık.
"Demin ne oldu öyle ya"
"Ay hiç sorma neye şaşıracağımı şaşırdım resmen"
"Bir de günlerdir uzaktan izliyorlarmış bizi"
"Ay sorma sorma normal de olsa sapık mısınız derim ama içimden resmen sarılmak geldi"
"Umarım hemen yelkenleri suya indirmemişsindir?"
"Yapar mıyım öyle bir şey burunları sürtsün bakalım"
"Peki bundan sonra ne olacak"
"Bundan sonrasında da bundan sonra bakarız şu an tek düşündüğüm şey kazanılmış bir zaferin zevki ile oturmak"
Sanırım ikimiz de büyük bir zafer kazanmıştık ve bundan sonra ne olacağını az çok tahmin edebiliyorum bizi çok eğlenceli günler bekliyor.
(Lütfen okuyan herkes beğenebilir mi beğeniler çok düştü)
Bölüm etkileşimi
