Bölüm 38-İş yemeği

Sabah güneşi perdelerin arasından odaya süzülüyordu.

Gece uzun olmuştu.

Ama ilk kez Fadime biraz olsun rahat uyuyabilmişti.

Gözlerini açtığında birkaç saniye nerede olduğunu anlamaya çalıştı.

Sonra başını çevirdi.

Yatağın yanındaki sandalye boştu.

İsmail görünmüyordu.

Bir an içi sıkıştı.

Ama tam o sırada banyodan su sesi geldi.

Fadime derin bir nefes aldı.

Birkaç dakika sonra İsmail çıktı.

Saçları hâlâ hafif ıslaktı.

Fadime'nin uyandığını görünce durdu.

"Günaydın."

Fadime de hafifçe gülümsedi.

"Günaydın."

İsmail onu dikkatlice süzdü.

"Daha iyi misin?"

Fadime düşündü.

Dün gibi değildi.

Korku tamamen geçmiş değildi ama biraz hafiflemişti.

"Biraz."

İsmail başını salladı.

"O da yeter."

Hazırlanıp odadan çıktılar.

Koridorda yürürken aşağıdan sesler geliyordu.

Belli ki herkes uyanmıştı.

Merdivenlerden indiklerinde kahvaltı çoktan hazırlanmıştı.

Masada Şerif, Esme, Oruç ve Aleyna vardı.

Aleyna onları görür görmez ayağa fırladı.

"Yengem!"

Fadime daha tepki veremeden gelip sarıldı.

"İyi uyudun mu?"

Fadime gülümseyerek başını salladı.

"Biraz."

Aleyna hemen yanına oturdu.

"Ben hiç uyuyamadım."

Şerif çayını içerken kaş kaldırdı.

"Sabaha kadar üç kere odama geldin."

Aleyna bozuldu.

"İki kere."

"Dört kere."

"İki buçuk."

Oruç kahkaha attı.

"Doktor hanım pazarlık yapıyo."

Masadaki hava ilk kez normale dönmeye başlamıştı.

Fadime de bunu hissediyordu.

İsmail yerine otururken Aleyna hemen ona döndü.

"Abi."

"Hı?"

"Dün beni kurtardın ya."

İsmail çayını aldı.

"Ee?"

Aleyna gülümsedi.

"Seni seviyorum."

Masadakiler istemsizce gülümsedi.

İsmail ise her zamanki gibi davranmaya çalıştı.

"Ben de."

Aleyna zafer kazanmış gibi arkasına yaslandı.

"Tamam."

Şerif başını salladı.

"Şımardı yine."

Tam o sırada Esme konuştu.

"Bugün kimse dışarı çıkmıyor."

Aleyna'nın yüzü düştü.

"Ama neden?"

Esme ciddi görünüyordu.

"Dünkü olaydan sonra biraz dinleneceksiniz."

Bu kez Fadime de itiraz etmedi.

Aslında dışarı çıkacak hâli yoktu.

İsmail sessizce kahvaltısını yapıyordu.

Ama arada bir gözleri Fadime'ye kayıyordu.

Fadime'nin tabağına pek dokunmadığını görünce ekmeği ona doğru uzattı.

"Ye."

Fadime ona baktı.

"İştahım yok."

"Olur."

"İsmail..."

"Ye."

Oruç kahkahayı bastı.

"Ula kardeş, emir vermeden konuşamıyon mu?"

İsmail hiç istifini bozmadı.

"Hayır."

Bu kez Aleyna da güldü.

Fadime istemeden de olsa bir lokma aldı.

İsmail bunu görünce çayından bir yudum içti.

Sanki görevini tamamlamış gibiydi.

Masadaki gerginlik yavaş yavaş kaybolurken...

Kimse fark etmese de dışarıda yeni sorunlar birikmeye başlamıştı.

Çünkü Eyüphan yakalanmıştı.

Ama İsmail Fırtına'nın dünyasında...

Bir düşman gidince yerini yenisi alırdı.

Ve fırtına henüz tamamen dinmemişti.

Gün sakin geçmişti.

Dünkü olayların ardından herkes biraz dinlenmişti.

Aleyna çoğu zaman Fadime'nin yanından ayrılmamıştı.

Oruç şirket işleriyle ilgilenmişti.

Şerif ve Esme de köyden gelen bazı meselelerle uğraşıyordu.

İsmail ise gün boyunca birkaç kez telefon görüşmesi yapmıştı.

Her zamanki gibi.

Akşamüstüne doğru...

Salonda otururken telefonu çaldı.

Ekrana baktı.

Arayanlardan biri iş ortaklarından biriydi.

İsmail telefonu açtı.

"Konuş."

Karşı taraftan uzun bir konuşma geldi.

İsmail'in yüzü yavaş yavaş ciddileşti.

"Bu akşam mı?"

Bir süre daha dinledi.

Sonra kısa bir cevap verdi.

"Tamam."

Telefon kapandı.

Oruç hemen baktı.

"Ne oldu?"

İsmail telefonu cebine koydu.

"İş yemeği."

"Git işte."

İsmail başını salladı.

"Bu sefer farklı."

Şerif de meraklandı.

"Nesi farklı?"

İsmail kısa bir nefes verdi.

"Eşlerle katılım zorunlu."

Salonda birkaç saniye sessizlik oldu.

Sonra ilk gülen Aleyna oldu.

Hem de kahkahalarla.

"YENGEM DE GİDİYOOO!"

Fadime'nin gözleri büyüdü.

"Nereye?"

"İş yemeğine."

Fadime bir anda gerildi.

"Ben mi?"

İsmail ona baktı.

"Evet."

"Ben gitmem."

Aleyna hemen itiraz etti.

"Gidersin."

"Gitmem."

"Gidersin."

"Gitmem."

"Gitceksin."

Oruç kahkahayı bastı.

Şerif çayını içerken gülümsüyordu.

İsmail ise sakin şekilde konuştu.

"Fadime."

"Hı?"

"Gitmek zorundayız."

Fadime dudaklarını büktü.

"Ben öyle yerlere alışık değilim."

İsmail omuz silkti.

"Ben de değilim."

Bu cevapla salondakiler güldü.

Oruç hemen araya girdi.

"Ula sen mafyasın."

İsmail dönüp baktı.

"İş adamıyım."

"Tabii."

Şerif kahkaha attı.

Aleyna ise çoktan ayağa kalkmıştı.

"Tamam."

Fadime korkuyla baktı.

"Tamam ne?"

"Hazırlanıyoz."

Fadime daha itiraz edemeden Aleyna kolundan tuttu.

"Gel."

"Aleyna dur."

"Yok."

Fadime resmen sürüklenerek yukarı çıkarıldı.

Oruç bunu izlerken gülüyordu.

"Allah yardımcın olsun kardeş."

İsmail çayından son yudumu aldı.

"Benim mi?"

"Yok."

Oruç sırıtıyordu.

"Fadime'nin."

Üst katta...

Aleyna çoktan gardırobun önüne geçmişti.

Bir sürü kıyafet çıkarmıştı.

Fadime ise yatağın kenarında oturuyordu.

Başına gelecekleri kabullenmeye çalışıyordu.

"Aleyna."

"Hı?"

"Bu kadar uğraşmaya gerek yok."

"Var."

"Yok."

"Var."

Fadime iç çekti.

Yarım saat sonra odanın her tarafı kıyafetlerle dolmuştu.

Aleyna sonunda istediğini buldu.

İki elini havaya kaldırdı.

"İşte bu!"

Fadime çaresizce gülmeye başladı.

"Aleyna sen gerçekten yorucusun."

"Teşekkür ederim."

"Ama bu iltifat değildi."

"Biliyorum."

Aşağı katta ise İsmail hazırlanmıştı.

Siyah takım elbisesini giymişti.

Saatine baktı.

Tam o sırada merdivenlerden ayak sesleri geldi.

İsmail başını kaldırdı.

Fadime ve Aleyna aşağı iniyordu.

Aleyna'nın yüzünde zafer ifadesi vardı.

Sanki bütün işi kendi yapmış gibi.

İsmail ise birkaç saniye konuşamadı.

Çünkü Fadime gerçekten çok şık görünüyordu.

Fadime onun baktığını fark edince rahatsız oldu.

"Ne var?"

İsmail gözlerini kaçırdı.

"Bir şey yok."

Ama Oruç kahkahayı patlattı.

"Ula kardeş, bir şey yoksa niye öyle bakıyon?"

Bu kez Fadime'nin yanakları kızardı.

Aleyna ise mutluluktan yerinde duramıyordu.

"Tamam."

"Eşimizi de hazırladık."

"Şimdi gidip herkesi kıskandırabilirsiniz."

İsmail başını iki yana salladı.

Ama yüzündeki hafif gülümsemeyi de saklayamadı.

Ve kısa süre sonra...

İkisi birlikte iş yemeğine gitmek için konağın kapısından çıktılar.

Fadikimin elbisesi nasıl sizcee