Epilog

2013, Yunanistan

Elimde Andreas’ın mektuplarını ve babamın annemi çektiği ilk fotoğrafı tutarken başımı kaldırıp sınıfımdaki şaşkın yüzlere baktım.
‘’Uzun lafın kısası, savaşın ortasında o gün Andreas Peyker’i görmeseydi, ben bugün burada olmayacaktım.’’

Bir süre durup sınıfın tepkisini ölçtüm. Her birinin yüzlerinden hikâyemle ilgili farklı yorumları olduğunu anlayabiliyordum. Bu yorumları önümüzdeki günlerde çokça
dinleyecektim ancak umurumda değildi. Ben kendi hikâyeme bayılıyordum. Omuzlarımı dikleştirip konuşmaya devam ettim.

‘’Yani benim Türkiye’ye seyahatlerim sizler gibi tatil yapmaktan öte bana özel bir hikâyenin izini sürmek için oluyor. Ailem ile her seyahatimizde farklı bir şehre gidiyoruz. Antalya’ya gittiğimde babamın annemi ilk kez gördüğü kafede oturmayı çok seviyorum. Muğla’nın harika tatil köylerine tatile gittiğimizde mutlaka Levent amcayı ve ismini aldığım Mila ablayı görüyorum.’’

Zihnim çocukluğumun neşe dolu hatıraları ile dolarken ister istemez bu yaz için planladığımız tatilin heyecanı ile dolsam da artık hikâyemi bitirme vakti gelmişti.

‘’Yine de bana sorarsanız Türkiye’nin en güzel şehri İzmir’dir. Konak’ta durup denizi izlerken bir zamanlar yanan bir şehirden kaçmak zorunda kalan Andreas’ı, denizin diğer ucunda ondan habersiz bir yaşam süren Peyker’i ve benim doğumuma uzanan büyüleyici hikâyeyi düşünmek milyonda bir yaşanacak bir deneyim.’’

İç geçirip devam ettim.

‘’Anlayacağınız aşk dillerin, milletlerin ve asırların içinden geçer. Anne ve babamın aşkına birebir tanık olmuş biri olarak Andreas ve Peyker’in aşklarını yaşama fırsatı bulamamasına
üzülsem de ben yaşadıkça onların hikâyesinin de benimle birlikte yaşayacağını bilmek harika bir his. Dinlediğiniz için teşekkür ederim.’’

Sınıf arkadaşlarımın alkışları eşliğinde sırama dönerken adrenalinden ellerim titriyordu. Sırama kendimi bıraktığımda etrafımdaki sıralardan fısıltı ile duyduğum övgüler ile iyi bir iş çıkardığımı anlamıştım. Rahatlayarak sınıfın penceresinden gökyüzüne baktım.

Daha önce pek çok kez zor zamanlarımda ve en iyi anlarımda yaptığım gibi tekrar koruyucu meleklerim olduklarına inandığım Andreas ve Peyker’in ruhuna teşekkür ettim.

Huzurla uyuyun, aşkınız benim yüreğimde güvende…