Mührüm 26

Bu akşamki yemek için oldukça tedirgin hissediyordum. Dün gece Gökhan beni Emir ve arkadaşlarımızın yanından aldırıp kendi evine getirtmişti. Ve evinde karşılaştığım bir kız vardı. Vita. Deltanın dünya üstündeki ruh eşi, ruhunun diğer yarısı olarak simgelenen tek kurt türü. Aysimayla tanışmamız çok garipti. Kız deltadan korkup benim arkama sığınmış olsa dahi, delta odadan çıkınca benim yanımdan hemen uzaklaşmış ve yatağın üstüne oturmuştu. "Sen Ulaşı tanıyor musun?" Demişti az önce Gökhanın Aysima olarak tanıttığı kız. "Hayır." Demiş ve onun ince, kırılacakmış gibi duran zayıf bedenine ve asık yüzüne bakmıştım. Bu kızı daha önce görmüş müydüm? Çok tanıdık gelmişti. "Beni.. Beni burada zorla tutuyor o kaçık adam! Lütfen bana yardım et, gitmem lazım.." Demişti Aysima gözlerini gözlerime dikerken. "Delta seni zorla mı yanında tutuyor?" Demiştim anlamayarak. "Delta mı? Hayır.. Az önceki adam işte! Adı şeydi, şey.. Neyse işte o adam beni zorla eşimin yanından aldı buraya getirip hapsetti. Lütfen bana yardım et!" Demişti ayağa kalkıp yanıma yaklaşırken. "Sen vitasın. Yani Gökhan senin vita olduğunu söylüyor ve bir delta bu konuda asla yanılmaz. Eşinin yanından kaçmış olamazsın. Vitaysan eşin seni yanına almış demektir. Şu an pek bir şey anlamıyorum ama polise haber vereyim ister misin?" Demiştim karışık bir yüz ifadesiyle. Polise haber veremeyeceğimi biliyordum. Delta olarak ileride bu ülkeyi yönetecek kişiye karşı hiçbir ihbarımı kabul etmezlerdi. Ama kızı rahatlatmam gerektiği için böyle bir öneri sunmuştum. Beklentim, Evet lütfen polise ya da aileme haber ver. demediydi. Oysa o gözlerini büyültüp aramızda az önce kapattığı mesafeleri, geri geri yürüyerek açmış ve duvara kadar giderken başını olumsuz anlamda hızlı hızlı sallayıp, "Hayır, hayır, hayır. Polis yok! Polis olmaz.." Demişti. Kızın bazı hareketleri çok normal gelmiyordu bu odaya girdiğimden beri ama bu sürekli tekrarlayan ve histerik hali oldukça garipti. Vitayı böyle biri olarak hiç hayal etmemiştim. Delta binde bir rastlanan bir türdü ve delta doğduysa vita da doğardı. Bir ruhu iki ayrı yarımını temsil ederlerdi. Delta kurdu; güç ve hakimiyet sağlardı tüm kurtlar üstünde. Feromonlarını istediği şekilde tüm insanların kurtlarına etki ettirir, tek bir parmağını oynatmadan dahi zehirleyerek öldürebilirdi. Onu dizginleyebilecek tek kişi, diğer yarısı olan vitaydı. Çünkü vita şifa demekti. Deltanın zehirli feromonları yalnızca ona etki etmez, onun zehrini dizginleyebilecek feromonları yalnızca vita sağlayabilirdi. Deltaya yalnızca vita söz geçirebilirdi. Bizim biyoloji dersinde öğrendiğimiz şeyler bunlarken, vita oldukça korkak, tedirgin ve garip bir kişilik yapısındaydı. Feromonu yok gibiydi. Kurdu ise zerre hissedilmiyordu. "Aysima, sen vita mısın?" Dediğimde tedirgince sayıklayan hali yavaşça bana dönmüş ve gözleri dolarken susmuştu. Hemen ardından sanki yasaklı bir soruyu sormuşum gibi gözyaşları akarken, yatağa gidip yatmış ve dizlerini kendine çekmişti. O dakikadan sonra benimle iletişim kurmayı reddetmişti. Ben iletişimimizi eksiksiz deltaya anlatmıştım. Gökhan düşünceli bir şekilde beni dinlemiş sonra da ailesini aramıştı yanımda. Akşam beraber yemeğe geleceğimizi, önemli bir konu konuşacağını söylemişti. Yemekte anne, babası ve biz vardık. Emir de biz oturduktan hemen sonra eve gelmiş ve masaya oturup bakışlarını bize dikmişti. Bu aralar çok garip davranıyordu. Neden böyle davrandığını çözemiyordum. Kafamın birazında Emir varken, birazında mühürlenmiş çiçeklerimin nasıl bozulacağı, diğer yanında ise vita vardı. Çok karışıktım. Havadan sudan konuşulurken, Gökhan bir anda çatalı bırakmış, "Size bir kararımızdan bahsedeceğim. Anne, baba; biz Balınla aynı evde yaşamaya karar verdik." Demişti net bir sesle konuşulurken. Şokla ağzım açık kalmış ve Gökhana bakmıştım. Niye sürekli emrivaki yapıyordu bana? Aynı şeyi beni kameralar önünde eşi ilan ederken de yapmıştı. Deli ediyordu beni! Ayrıca vitayı bulmuş, artık üstümüzde olan mühürü kırabilecek duruma gelmişken, neden böyle ileriye giden bir hamle yapıyordu ki! Hepsini geçiyordum, aileme karşı çok mahçup hissetmeye başlamıştım. Her şeyi en son onlar öğreniyorlar ve git gide onlardan uzaklaştığımı düşünüyorlardı. Ben içine kapanık bir kız olabilirdim ama hayatımdaki önemli kararları genellikle hep onlara ilk başlarda haber verirdim. Şimdi her şey değişmişti ve bu durumdan hiç mutlu değildim. Tam konuşup, henüz netleştirmediğimizi söyleyip Gökhanı yalancı çıkartacağım noktada bir hırlama duymuştum masanın diğer ucundan. Emirin içindeki alfa kurt hırıldarken, "Seni öldürürüm, delta." Demişti. Abi dememişti. Emirin baskın alfa kurdu, abisinin delta kurduna meydan okumuştu. Ve o an şaşkınlığım daha büyüyemez diye düşünürken, Emir kalkmış ve çaprazında olan abisinin üstüne atılarak, kafasını Gökhanın burnuna gömmüştü.