136. bölüm · MİLANLI
Kanlı Veda ve Kırılan Yemin
📖 3. Sezon 74. Bölüm: "Kanlı Veda ve Kırılan Yemin"
(Anlatıcı)
Gizli geçidin o dar ve karanlık dehlizinde zaman, akan kanla birlikte yavaşlıyordu. Aden, avcundaki derin yarıktan sızan sıcak kanı durduramıyordu; eli uyuşmaya başlamıştı. Karan, yarasının acısıyla zar zor nefes alırken, Aden’i o halde görmek onu bir ölüden daha beter kılıyordu.
⛓️ "Kilitli Kapılar, Açık Yaralar"
Aden, Karan’ı geçidin içindeki küçük, korunaklı bir bölmeye getirdi. Onu yere değil, o gizli bölmenin içindeki eski yatağa yatırdı. "Buradan çıkmayacaksın," dedi Aden, sesi buz gibi ama titriyordu. "Bu kapı dışarıdan kilitlenebiliyor. Seni korumamın tek yolu bu."
"Aden, hayır! O elin..." diye inledi Karan, Aden’in kanlı avucuna uzanmaya çalışarak.
Aden onu dinlemedi. Dışarıdan gelen ayak seslerini duyuyordu. Geçidin kapağını Karan’ın üzerine kilitlediği an, Karan’ın içeriden yumruklarıyla kapıya vurduğunu ve isyan dolu haykırışlarını duydu. Aden, arkasına bakmadan geçidin diğer ucuna, yani suikastçıların daldığı odaya geri döndü.
⚔️ "Acı ve İhanet"
Suikastçılar, geçidin yerini bulmuştu. Aden, geçidin ağzında onlarla yüzleştiğinde karşısında beş kişi vardı. Yaralı eliyle silahını tutmaya çalıştı ama acı, koluna bir yıldırım gibi saplanıyordu. Bir suikastçının hamlesiyle duvara savruldu.
"Karan!" diye haykırdı Aden, acıdan ve çaresizlikten sesi çatırdarken. Gözlerinden akan yaşlar, kanla karışıp yüzünden süzülüyordu. "Özür dilerim Karan! Seni koruyamadım! Seni bu cehennemin içinde tek başına bıraktığım için, sana o acıyı yaşattığım için beni affet! Seni koruyamadım!"
Haykırışları, sarayın taş duvarlarında değil, Karan’ın kilitli olduğu o kapıda yankılanıyordu. Karan, içeriden yumruklarıyla kapıyı kırmaya çalışıyor, Aden’in sesini duydukça deliriyordu.
O sırada, suikastçıların lideri, Aden’in dalgınlığından faydalandı. Aden tam bir başkasını etkisiz hale getirmeye çalışırken, lider elindeki ince, zehirli bıçağı Aden’in doğrudan kaburgalarının arasına, ciğerine yakın bir noktaya sapladı.
🩸 "Sessizlik"
Aden’in nefesi kesildi. Hançerin vücuduna girdiği o an, dünya bir süreliğine sessizliğe gömüldü. Ağzından koyu bir kan sızdı. Yere yığılırken, Karan’ın kilitli kapının ardındaki çaresiz çığlıklarını son kez duydu.
Aden, yere düşerken gözleri o kapıya odaklanmıştı. Yaralı elindeki kan, bıçaklandığı yerdeki kanla birleşip yerdeki halıyı dev bir gül bahçesine çeviriyordu. Suikastçılar onu orada bırakıp Karan’ı bulmak için kapıya yöneldiklerinde, Aden son bir gayretle elini o kapıya doğru uzattı.
"Karan..." diye fısıldadı, sesi artık bir soluk kadardı.
İçeride Karan, Aden’in o son fısıltısını duymuş gibi, kapıya vurduğu yumruklarını durdurdu. Geçidin içinden gelen o ağır sessizlik, sarayın altındaki cehennemi bile bastıran bir korkuyla doldu. Aden, o kilitli kapının önünde, sevdiğine ulaşamadan karanlığa teslim oluyordu.
