1.Bölüm(2.Sezon)

Bir Yaş, Bir Umut

Salon gün ışığıyla doluydu. Renkli balonlar tavana kadar yükselmiş, duvara asılan “Karan 1 Yaşında” yazısı evin havasını tamamen değiştirmişti. Uzun zamandır ilk kez bu evde bu kadar kahkaha vardı.
Vera, elinde küçük mavi bir tabakla salona girerken gözleri doldu.Bir yıl…Sadece bir yıl önce kucağına aldığı o minicik bebek şimdi ayakta durmaya çalışıyordu.
Karan, sehpaya tutunmuştu. Tombul bacakları titriyor, ayakları yere kararsızca basıyordu. Bir adım atıyor, sonra olduğu yere çöküyordu. Düşmüyor ama vazgeçmiyordu da. Gözleri Yaman’ı arıyordu.
Yaman dizlerinin üzerine çöktü, kollarını açtı.“Gel oğlum… hadi babaya gel.”
Karan, önce güldü. Sonra bir adım… bir adım daha…Ve tam düşecekken Yaman’ın kollarına bırakıldı.
Alkış koptu.
Vera elini ağzına götürdü, gözyaşlarını tutamadı.“Yürüyor…” dedi fısıltıyla.“Benim oğlum yürüyor.”
Yaman, Karan’ı havaya kaldırdı.“Benim güçlü oğlum.”

Koltukta Elif oturuyordu. Kucağında Ada vardı.Ada dokuz aylıktı; etrafı merakla izliyor, eline geçen her şeyi ağzına götürmeye çalışıyordu. Arada “ba-ba”ya benzeyen sesler çıkarıyor, alkışlayanlara kahkahalar atıyordu.
Engin, Ada’nın önünde diz çökmüş, elindeki oyuncağı sallıyordu.“Bak Ada, bak bana.”
Ada, oyuncağı bırakıp Engin’in sakalına uzandı.Elif güldü.“Baba sakalı favorisi.”
Ada artık desteksiz oturabiliyor, emekleyerek her yere yetişebiliyordu. Karan’a doğru sürünerek geldi, onun bacağına tutundu. Karan dengesini kaybetti ama düşmedi. İkisi birlikte gülmeye başladılar.

Yaman’ın annesi Karan’ı kucağına aldı, yanaklarından öptü.“Maşallah… tıpkı babası.”
Vera’nın annesi hemen atladı.“Gözleri annesinin aynısı.”
Karan, herkesin kucağında dolaşıyor, tanıdık yüzlere gülücükler saçıyordu. Artık ismini duyunca dönüyor, “anne” demese bile Vera’yı görünce seslenir gibi mırıldanıyordu.
Pastanın mumları yakıldı.Karan, mumlara şaşkın şaşkın baktı. Vera elini tuttu.
“Hadi oğlum… dilek.”
Yaman, Vera’ya baktı.Bu bir yıl onları yormuştu, kırmıştı, susturmuştu…Ama ayakta kalmışlardı.
Mumlar üflendi.
Alkışlar arasında Vera, Yaman’ın elini tuttu.Yaman sıkıca karşılık verdi.
Bu sadece bir doğum günü değildi.Bu, yeniden başlama cesaretiydi.
Kamera, Karan’ın dengesiz ama kararlı adımlarına odaklanırken sahne yavaşça karardı.
2. Sezon başlıyordu.
KARAKTERLER

VERA KARAHAN

YAMAN KARAHAN

ELİF ALKAN

ENGİN ALKAN

KARAN KARAHAN

ADA ALKAN