1.Bölüm

Vera, otelin cam kapılarından içeri girdiğinde saat akşamüstünü çoktan geçmişti. Gün boyu süren toplantıların yorgunluğu omuzlarına çökmüş, tek istediği şey sessiz bir oda ve sıcak bir duştu. Resepsiyona doğru ilerlerken lobiyi dolduran hafif caz müziği ve loş ışıklar ona kısa bir huzur verdi. İş için gelmişti buraya; planlı, düzenli ve kontrol altındaydı her şey… en azından o öyle sanıyordu.
Aynı dakikalarda Yaman da otelin önünde durdu. Ceketini düzeltti, derin bir nefes aldı. Şirketi adına katılacağı önemli toplantı, onun için sıradan bir iş değildi; kariyerinde yeni bir kapı aralayabilirdi. Yorgundu ama kendinden emindi. Resepsiyona yaklaştığında, görevlinin yüzündeki tereddütü fark etti.
“Maalesef yoğunluktan dolayı boş odamız kalmadı,” dedi görevli, bilgisayara tekrar tekrar bakarak. Ardından kısa bir duraksama… “Sadece bir odamız var. Çift kişilik.”
Vera ve Yaman’ın bakışları o an ilk kez kesişti. İkisi de aynı anda konuşacak gibi oldu, sonra sustular. Bu sadece geçici bir durumdu, mantıklıydı, abartılacak bir şey yoktu… en azından kağıt üzerinde. Ama o an, ikisinin de içinde tarif edemediği bir şey kıpırdadı.
Bir odanın kapısı kapanırken, iki yabancının hikâyesi sessizce başlamıştı. Tesadüf müydü, yoksa hayatın ince bir oyunu mu… bunu zaman gösterecekti.
Vera kabul ettiğini belirten bi kafa salladı tamamda ona uydu vera anahtarı aldı ve asansöre doğru ilerledi asansör geldiğimde ikiside bindi ve yaman konuşmaya başladı “işe sadece 1 oda ilk defa böyle bişi yaşıyorum toplantım olmasa kalmazdım senin için sakıncası olmadığına Eminmisin “vera hemen devam etti”evet sadece 1 oda ne olabilirki “ Yaman sırıtır”evet ne olacak “ asansör 12 kata ulaşmıştı ve indiler vera”sanırım 404 nolu odaydı Heh evet “kartı okutup içeri girerler yaman “bi saniye çift kişilik oda dedikleri bumu tek yatak var “vera gözleri kocaman bi şekilde yatağa bakıyordu vera”eeee ben yerde yatarım ya “yaman “saçmala buna izin veremem “ vera”nolucak ya boşver “ yerleşmeye başlarlar yaman “ben bi duşa giricem “vera”bende aşağı inerim oteli gezerim belki” yamam “tamamdır ozaman “ yaman üstünü çıkarmış sıcak suyun altında saatlerce duruyodu “bunu gibisi yok gerçekten neyse çıkıyım artık “havluyu sadece altına saran yaman yarı çıplaktır ve giyinmeye giricekken vera gözlerini açar “aaa o-pardon pardon ben çıkıyorum bi saniye “diyip hızlıca odadan çıkar yaman sırıtır “çok değişik bi kız ama sevdim fenamı baklavalarım ya “ vera kapıda soluklanır “o neydi öyle kasları falan aşırı iyiydi ya ne diyorum ben kendine gel ya “ veranın telefonu mesaj geldi

İzmir reklam şubesi
Sayın Vera Karahan yarın sabah 10 olan toplantınız bu akşam saat 21.30 ertelenmiştir toplantıda olmanız önem ve rica olunur başarılar

“Ne nası ya hemen hazırlanmam lazım “
Vera kapıyı çalar “pardon benim hazırlanmam lazımda girebilirmiyim” Yaman kapıyı açarak “tabi buyrun “vera içeri girer ve kırmızı elbisesini aramaya başlar”Heh buldum” diyip lavaboya koşar
Ama unuttuğu bişey var bu fermuarı nasıl kapatacak başka çağre kalmayınca artık yamanı çağırmayı düşünüyor “pardon sizden bişi istesem yapma sansiniz varmı ben yapamıyorumda”yaman ayağı kalkıp lavaboya gittiğimde kırmızı dizinin baya üstünde ipli ve göğüs dekoltesiyle karşilaştı “oow “diye bi ses çıktı yamandan “pardon nasıl yardımcı olabilirim”dedi vera elbisemin fermuarını kapatamıyorum yardımcı olursanız çok makbule geçer “Yaman tabi yardımcı olim “vera arkasını döndüğümde zarif sırtıyla karşılaştı elbise o kadar dekolteliydiki yamanı cez betmişti fermuarını kapatırken boynuna sıktığı o parfümü içine çekmişti “oldu sanırım “ dedi tamam vera”çok teşekkür ederim “dedi yaman”belki sormam doğru değil ama nereye gidiyorsunuz “dedi vera “ben İzmir’de reklam şirketinde çalışıyorum onları temsil etmek için Ankara’ya geldim toplantı yarındı bugüne almışlar “dedi yaman içinden “bu kız benim şirketimde çalışıyo nası ya “ anladım anladım iyi toplantılar ozaman size vera odadan çıkar