Yadigar

Gece yarısı pencere altı operasyonunun ve evdeki çifte ikiz kaosunun ardından haftanın ilk okul günü gelip çatmıştı. Bahçedeki banklardan birine oturmuş, ders zili çalmadan önce çaylarımızı yudumluyorduk.

Ancak bu sabah küçük ama devasa bir fark vardı: Berk ve İdil, elleri birbirine geçmiş vaziyette yan yana oturuyordu! Evet, yanlış duymadınız. O uykucu çocuk ile benim hırçın ikizim nihayet o gece yarısı mesajlarından sonra kartları açık oynamış ve resmi olarak sevgili olmuşlardı. İdil’in yüzünde güller açıyordu, Berk ise hayatında ilk defa uykusunu tamamen almış gibi dipçik gibi duruyordu.

Benim yanımda ise her zamanki ukala tavrıyla, sırtını banka yaslamış Kaan oturuyordu. Bir de ekibin neşesi, sürekli ağzı dolu gezen Ozan vardı. Ozan masadaki simidinden koca bir ısırık alırken gözleri berk ve İdil'in kenetlenmiş ellerine kaydı.

Aralarında en masumu Ozandı ya

"Valla helal olsun Berk," dedi Ozan, kırıntıları dökerek. "Uykunda sevgili yaptın çocukla. Ben uyurken sadece rüyamda adana kebap görüyorum, millet manita yapıyor. Haksızlık bu!"

Tam Ozan’ın bu haline gülecekken, bahçenin diğer ucundan felaket habercisi iki silüet belirdi: Sıla ve ekürisi Ekin.

Sıla, okulun kendini beğenmişlikte Kaan’la yarışmaya çalışan ama yanına bile yaklaşamayan kızıydı. Ekin ise öteden beri Berk’in peşinde dolanan tipti. İkisinin de gözleri doğrudan bizim banka kilitlenmişti.

Geldiler ve tam karşımızda dikildiler. Ekin’in gözleri doğrudan Berk ile İdil’in kenetlenmiş ellerine kaydı. Yüzü anında sirke satmaya başladı.

"Aaa..." dedi Sıla, yapmacık ve sinsi bir gülüşle. "Bakıyorum da okulun bütün 'garip' tipleri aynı bankta meeting yapıyor. İdil, kafandaki o morluk da ne öyle? Berk’le gezerken uykusuzluktan kafanı direğe falan mı çarptın?"

Yok anam vurdu

İdil gözlerini kısıp tam lafı yapıştıracaktı ki Ekin öne atıldı. Sesi sitem dolu ve acayip iğneleyiciydi:

"Berk? Ciddi misin sen?" dedi Ekin, ellerini kollarını sallayarak. "Gide gide bu kızla mı sevgili oldun? Çocuk gibi kafasında şişlikle gezen bir kızla mı? Sana hiç yakıştıramadım valla. Hani senin standartların vardı?"

Şuna bak Berk İdil gibisini nerden bulacak

Berk’in kaşları aniden çatıldı yağa kalkmaya yeltendi ama Kaan ondan önce davrandı.

Kaan oturduğu yerden yavaşça doğruldu. Ellerini ceplerine sokup o soğuk, karizmatik bakışlarından birini Sıla ile Ekin’e dikti.

"Standartlardan bahsedecek son kişi sensin sanırım Ekin," dedi Kaan, buz gibi bir sesle. "Berk’in peşinde aylardır uykusuz nöbet tutan sensin ama çocuk senin yüzüne bile bakmadı. Şimdi gelmiş burada milletin ilişkisine seviye biçiyorsun."

Aferin lan girdin gözüme

Ozan da ağzındaki simidi hızlıca yutup araya girdi: "Yani Ekin abla, çocuk uykusunda bile seni seçmedi, sal artık insanları. Bak simidimin tadı kaçtı senin yüzünden!"

Çok haklısın Ozancım yemeye devam et

Sıla araya girmeye çalışarak çenesini dikleştirdi. "Sana ne oluyor Kaan? Sen niye bu kızların avukatlığını yapıyorsun? Yoksa bu fırtına kız seni de mi kendi garip dünyasına çekti?"

Kaan hafifçe sırıttı, bana doğru kısa bir bakış atıp tekrar Sıla’ya döndü. "İdil de Mina da sizin o sığ dünyanızdan çok daha gerçek ve değerli insanlar. Berk doğru tercihi yapmış. Şimdi o boş çenenizi kapatıp başka masada dedikodu yapın."

Ekin’in mosmor olan yüzünü ve Sıla’nın söyleyecek söz bulamayıp donakalışını izlerken benim damarlarımdaki İzmir fırtınası iyice şahlandı. Bunların bu yapmacık tavırları canıma tak etmişti.

"Bana bak Sıla!" diye köpürdüm aniden ayağa kalkarak. "Sen benim ikizimin kafasındaki morlukla dalga geçemezsin! Yeter lan! İdil, durma! Gitmem lazım benim!"

Nereye mi

Eve

Yadigarı alacaktım

İdil panikle kolumu tuttu. "Mina ne saçmalıyorsun, nereye gidiyorsun?!"

"Eve gidiyorum!" dedim sinirden gözlerim dönmüş bir şekilde. "Eve gidip annemden Yadigar’ı alacağım! Annemin döküm tavasını alıp geleceğim buraya, bunların kafasında simetrik delikler açacağım! Görsünler bakalım standart neymiş!"

İdil dehşetle gözlerini açtı, iki eliyle koluma yapıştı. "Mına! Hayır! Sakın! Annemin Yadigar'ını okula sokamazsın! Kaan tut şunu, okulun ortasında katliam çıkaracak bu kafa!"

Kaan hemen arkamdan dolanıp omuzlarımdan tuttu, beni geriye doğru çekti. Yüzünde engel olamadığı devasa bir gülümseme vardı. "Sakin ol fırtına... Silahlanmaya gerek yok, tavayı karıştırma şimdi. Zaten kızlar mosmor oldu, daha fazla kargaşaya gerek yok."

Ozan ise gözleri kocaman, panikle bana baktı: "Mina abla naptın ya, döküm tava kafa kırar! Valla okul disipline gider, kantin kapanır, yapma gözünü seveyim!"

Sıla ile Ekin, benim döküm tava krizimi ve Kaan'ın beni zorla tuttuğunu görünce 'Bunlar gerçekten deli' bakışı atıp arkalarına bile bakmadan kaçar adım oradan uzaklaştılar.

Onlar gidince Kaan beni bırakıp karşıma geçti, tek kaşını kaldırdı. "Döküm tava ha? Annesinin kızı işte. Fırtına esmeye yer arıyor."

"Salmasaydın gidip alıyordum Yadigar'ı Bay Egonuz," dedim üstümü başımı düzeltip çayımı elime alarak. "Ucuz kurtuldular!"

Berk ise İdil’e sarılıp kıkırdadı. "Mavi... Senin bu ikizin gerçekten tehlikeli bir silah. Annene söyle, o tavayı kilitli bir kutuda saklasın."

Bu Berkte kaşınıyor ha