Büyük aile kuşatması

Yazarın Anlatımıyla

Bebekler kırkını çıkartmış, evlerdeki o ilk haftaların paniği yerini tatlı bir otutmuşluğa bırakmıştı. Ancak bu sessizlik, Yılmaz ailesinin bahçeli evinde verilmesi kararlaştırılan "Büyük Aile Kahvaltısı" günü saat sabahın onuna kadar sürdü.

Bugün sofrada sadece genç kabile yoktu. Bütün sülale, anneanneler, babaanneler, dedeler ve dünürler tam kadro meclisi kurmuştu!

Bahçedeki devasa masanın başköşesinde Mustafa Bey (bizim babamız) ve yanında Nurten Hanım (annemiz) oturuyordu. Masanın diğer tarafında Kaan’ın annesi Perihan Hanım jilet gibi şıklığıyla, Berk’in annesi Ayşe Hanım ile babası Cevdet Bey (nam-ı diğer Fidancı Cevdet) ve Beren’in babası Naci Bey yerlerini almıştı.

Tabii bir de masanın çevresinde konuşlanmış dört beşik ve üç acemi karı-koca ekibi vardı!

Nurten Hanım, kucağında Ozan’ın kızı Kumsal’ı sallarken gözlerini masadaki dünürlere dikti.

"Valla Perihan Hanımcığım," dedi Nurten Annem gururla. "Bizim kızlar aynı anda hamile kalıp aynı gece doğurarak bir rekora imza attılar! Benim damatların üçü de perişan oldu ama neyse ki bizim Mustafa gibi maşallah dayandılar."

Mustafa Bey bıyığını burkup çayından bir yudum aldı. "Tabii ya! Biz Yılmazlar kriz anında yıkılmayız! Ama şu Kaan evladım gecenin köründe ananas aramaya çıkmış ya, işte orada Yılmaz genleri hafif bir sarsıldı."

Kaan Özdemir, kucağında minik Akın’la çayını yudumlarken hafifçe öksürdü. Karizmayı toparlamaya çalışarak, "Mustafa Baba, fırtınanın isteği emirdir. CEO olsak da evde kural değişmiyor," dedi.

Mina, Kaan’ın koluna girip sırıttı: "Tabii ki değişmez Bay Egonuz!"

O sırada Berk’in babası Fidancı Cevdet Bey, kucağındaki minik Toprak’ı kucaktan kucağa alıp incelemeye başladı.

"Bak dünür," dedi Cevdet Bey, Beren’in babası Naci Bey’e dönerek. "Bu çocukta tam bir ziraatçi kafası var! Kafasının arkasındaki çıkıntı aynı benim gençliğim! Berk gibi bunu da bahçede yetiştireceğiz, toprağı koklayarak büyüyecek!"

Beren’in babası Naci Bey ise gözlüklerinin üstünden ters ters Ozan’a baktı. "Cevdet Beycim toprağı moprağı bilmem ama, şu benim damat Ozan gece saat üçte beni arayıp 'Naci Baba kızın yine dondurma istiyor, tarlayı satıp dondurma fabrikası mı alsam?' diye sordu. Bu çocuğun aklı hâlâ başında değil!"

Ozan hemen atıldı: "Naci Babacığım! Kumsal prensesimiz için fabrika az bile! Bak, Perihan Annem bile torununa şimdiden borsa hesabı açmış!"

Kaan’ın annesi Perihan Hanım kibarca gülümsedi. "Elbette Ozan. Gece ve Akın, Özdemir ailesinin geleceği. Gece’ye ilk doğum gününde şirketten hisse devredeceğiz. Akın ise zaten babasının izinden gidiyor."

Mina hemen söze girdi: "Perihan Anneciğim, Gece hisse misse dinlemez, tabağı kafamıza geçirir valla! Ailesinin asisi o!"

Tam o sırada ortamdaki huzur, annemiz Nurten Hanım’ın o efsanevi lohusa müdahalesiyle bölündü!

Nurten Annem ayağa kalktı. Berk’in annesi Ayşe Hanım ile göz göze geldiler.

"Ayşe Hanım!" dedi Nurten Annem panikle. "Bak bak! Berk çocuk tülbentsiz yatırıyor Toprak’ı! Üstüne sarılık çöker Allah korusun! Getirin şu sarı tülbentleri!"

Berk gözlüklerini düzeltti. "Nurten Anne, bilirubin seviyesi gayet normal, sarı tülbentin fototerapi açısından bilimsel bir karşılığı—"

"Kes bilimi Berk!" diye bağırdı Ozan kahkahayı basarak. "Kaynanan tülbent diyorsa o tülbent o beşiğe bağlanacak! Yoksa seni botanik bahçesine gömer valla!"

Nurten Annem elindeki sarı tülbentlerle önce Toprak’ın, sonra Gece ile Akın’ın ve en son Kumsal’ın beşiğine koştu. Bütün beşikler bir anda sarı dolmuştu.

Mustafa Bey ise damatları etrafına topladı. "Bakın Kaan, Berk, Ozan... Babalık kolay iş değildir. Karılarınız ne derse 'emredersin' diyeceksiniz. Özellikle gece nöbetlerinde!"

Ozan, Mustafa Bey’in elini öpmeye çalıştı: "Mustafa Baba! Sen bu mahallenin kralısın! Ben zaten Kumsal uyusun diye evin içinde amut kalkıyorum iki gündür!"

İdil, Beren ve Mina birbirlerine bakıp kahkahalara boğuldular.

Masada bebek ağlamaları, dünürlerin "Bizim zamanımızda böyle miydi?" tartışmaları, Nurten Annem’in ısrarla herkese pişi yedirme çabaları ve Mustafa Bey’in otoriter öksürükleri birbirine karışıyordu.

Kaan Özdemir, kucağında Akın, yanında Gece’yi tutan Mina ve bu büyük kaotik aileye baktı. Yüzünde o sonsuz, gururlu tebessüm belirdi.

"Fırtınam..." diye fısıldadı Kaan, Mina’nın kulağına. "Biz nasıl bir krallığın içine düşmüşüz böyle?"

Mina başını Kaan’ın omzuna koydu. "En güzel krallığın Bay Egonuz... Burası Yılmazlar familyası, burada sakin gün yok!"

Ve bahçedeki o büyük masa; anneler, babalar, torunlar ve hiç bitmeyen tantanasıyla, hayatın en güzel kalabalığına ev sahipliği yapmaya devam etti.

₊˚ʚ ♡ ɞ˚₊