Beren🐣Ozan özel sahne

Yazarın anlatımı ile...

Dışarıda hafif hafif çiseleyen yağmurun sesi cama vururken, Ozan ile Beren’in evinde alışılagelmişin dışında bir sessizlik hakim gibiydi. Ama bu sessizlik, Yılmaz ailesinin en çatlak adamı Ozan’ın kapsama alanında olduğu için her an patlamaya hazır tatlı bir bombadan farksızdı.

Salonun ortasında Beren, rahat taytı ve Ozan’ın ona üç beden büyük gelen gri kapüşonlusuyla koltuğa kurulmuş, karnındaki minik kıpırtıları hissetmeye çalışarak televizyona bakıyordu.

Mutfaktan ise sanki bir nükleer santral kuruluyormuşçasına tıkırtılar, kase sesleri ve Ozan’ın kendi kendine söylediği tuhaf şarkı melodileri geliyordu:

"Jelibonlar renkarank, baba oldu bizim punk... Geliyor miniş geliyor..."

Beren başını geriye atıp kıkırdadı. "Ozan! Mutfakta yine ne fırıldaklar çeviriyorsun aşkım? Evi yakmıyorsun değil mi?"

Ellerinde koca bir tepsiyle Ozan belirdi. Üzerinde 'Yılın En Çatlak Babası' yazılı önlük, kafasında ters taktığı şapkasıyla salona bir komando edasıyla adım attı. Tepsiyi masaya bıraktı. Tepside yok yoktu: Bir kasede özenle dizilmiş rengarenk jelibonlar, hemen yanında sütlü sıcak çikolata, dilimlenmiş elmalar ve... kocaman bir büyüteç!

"İşte karşınızda!" dedi Ozan, ciddiyetle göğsünü kabartarak. "Beren Yılmaz ve onun karnındaki geleceğin çete lideri için hazırlanan özel enerji tepsisi!"

Beren gözlerini devirip gülümsedi. "Ozan, elma ve sıcak çikolatayı anladım da... O büyüteç ne alaka?"

Ozan hiç bozuntuya vermeden gelip Beren’in yanına diz çöktü. Büyüteci eline alıp Beren’in henüz yeni yeni belli olmaya başlayan karnına doğru tuttu. Bir gözünü kapatıp dikkatle incelemeye başladı.

"Bakıyorum işte," dedi Ozan, gayet bilimsel bir edayla. "Bizim veledin durumunu inceliyorum. Şimdiden jelibon şeklini almış mı diye kontrol ediyorum."

"Ozan!" dedi Beren, elindeki küçük yastıkla Ozan’ın omzuna hafifçe vurarak. "Geri zekalı, ultraviyole cihazı mı o büyüteç?! Yapma şöyle şeyler, gıdıklanıyorum!"

Ozan büyüteci kenara bırakıp kafasını yavaşça Beren’in dizlerine koydu. Kollarını Beren’in beline doladı. Yüzündeki o her zamanki salak, pişkince sırıtış bir anda yerini çok daha yumuşak, çok daha derin bir ifadeye bıraktı.

Eli yavaşça Beren’in karnının üzerine gitti. Parmak uçlarıyla, paha biçilmez bir hazineye dokunur gibi nazikçe okşadı.

"Beren..." dedi Ozan, sesi ilk defa bu kadar kısık ve duygusal çıkarak. "Ben hâlâ inanamıyorum biliyor musun?"

Beren parmaklarını Ozan’ın kıvırcık saçlarının arasına geçirdi. "Neye inanamıyorsun delikanlı?"

"Yani..." dedi Ozan, başını kaldırıp Beren’in gözlerinin içine bakarak. "Ben mahallenin en patavatsız, en dikiş tutmaz adamıydım. Herkes bana 'zibidi' derken, sen geldin hayatıma. Şimdi de bizim bir parçamız... Benim gibi bir adama baba olma şansı veriyorsun. Ben bazen kendim çocuk gibi davranırken, ona nasıl babalık yapacağım diye ödüm kopuyor."

Beren’in gözleri doldu. Ozanın kafasına vurdu

"Sen harika bir baba olacaksın Ozan," dedi Beren, sesi titreyerek. "Çünkü sen dünyadaki en kocaman, en merhametli kalbe sahipsin. Bizim çocuğumuz dünyanın en şanslı bebeği olacak; çünkü onun her anını kahkahaya çevirecek bir babası var."

Ozan bir an dona kaldı. Sonra gözünden süzülmek üzere olan bir damla yaşı çaktırmadan koluna sildi. Hızla doğrulup Beren’i kucağına aldı, dönmeye başladı

"Tamam!" dedi Ozan, o duygusal havayı anında dağıtmaya çalışarak ama gözlerindeki mutlulukla. "Anlaşma sağlandı! Çocuğun ilk oyun arkadaşı ben olacağım. Ama söz ver, ilk kelimesi 'baba' olursa Berk’ten 500 lira rüşvet koparacağım!"

"Ozan dur!" diye bağırdı Beren gülmekten nefessiz kalarak. "Ozan valla bebek düşer, indir beni aşağı!"

" Harbi mi kız hem düşsün erkenden gelmiş olur"

" Gerizekalı baba katili olucaksın "

" Ne kız tövbe de "

" İndirsene beni salak herif"

" Bi romantik konuşuyor bi sövüyor ne garipsin kız"

" Ozan düştü"

" Ne , lan"

Ozan hızla indirince Beren kahkaha attı. Ozan dik dik baktı

"Korktum lan"

" Sakin ol düşmedi "

Dışarıda yağmur çiselemeye devam etti. Ozan ve Beren didişmeye devam ettiler...