Ozan🐣Beren

Yazarın anlatımı ile

Mina’nın nişanındaki romatizma tehlikeleri ve İdil’in istemesindeki "Atom Kahve" felaketinden sonra, mahalle halkı ve Yılmaz ailesi asıl büyük patlamaya henüz hazır değildi.

Çünkü sıra... Bu evrenin en çatlak, en öngörülemez ve en kaotik ikilisine gelmişti: Beren ve Ozan.

Ozan günlerdir mahallede "Ben kız istemeye gitmiyorum, kupayı almaya gidiyorum!" diye geziniyordu. Beren ise ne kadar kibar, narin ve tatlı bir kız olsa da Ozan’ın yanında dura dura hafiften Yılmaz ailesi genlerini bünyesine enjekte etmişti.

Salonda tam bir düğün parkuru havası esiyordu. İdil ile Mina, Beren’in pudra pembesi zarif elbisesini düzeltirken, bizim dört yaşındaki mafya Atlas ile filozof Alparslan kapıda nöbetteydi.

"Beren abla," dedi Atlas ciddiyetle salona girerek. "Ozan eniştem aşağıda arabaların kornasına basarak mahallede turluyor. Yanında iki koli jelibon getirdi. Bana da 'Sana rüşvet yok, hisse vereceğim' dedi. Ben de kapıyı kilitledim."

Alparslan konuştu. "İstatistiki olarak Ozan eniştemin bu akşam ciddi bir cümle kurma ihtimali %0.2. Mustafa dedemin onu evden kovma ihtimali ise %89.6. Risk analizimiz yüksek."

Beren heyecanla ellerini birleştirdi. "Ay Mina! Ozan kesin saçma sapan bir şey yapacak, baban çok kızacak mı?"

"Korkma Beren’im," dedi Mina gülerek. "Kaan’la Berk kenarda pusuda, saçmaladığı an ağzını kapatacaklar."

₊˚ʚ ♡ ɞ˚₊

Kapı açıldığında salona ilk giren şey Ozan’ın devasa gül buketi değil, elindeki kocaman, jelibonlardan yapılmış buket oldu!

Ozan şık bir takım giymişti ama ayağındaki renkli çoraplar ve yüzündeki o pişkince sırıtış hiç değişmemişti. Arkasında gürlemeye hazır Kaan ve ne olur ne olmaz diye cebinde mide hapıyla gezen Berk vardı.

Ozan salona adım atar atmaz babamın önüne geldi. Elindeki jelibon buketini babama uzattı.

"Mustafa amcam!" dedi Ozan, ciddiyetini korumaya çalışarak ama gözleri parlayarak. "Biz öyle boş elle gelmeyiz! Kızın gibi tatlı, rengarenk jelibon buketi yaptırdım sana!"

Babam elindeki jelibon buketine baktı, sonra Ozan’a baktı. "Ulan Ozan... Sen beni şeker hastası mı edeceksin adam?!"

"Aşkımız şeker gibi Mustafa amca, ne hastalığı!" dedi Ozan gülerek.

Sıra kahvelere geldiğinde Beren kahveyi mutfakta hazırlamıştı. Ozan’a kıyamadığı için içine sadece normal şeker koymuştu ama bizim kızlar rahat durur mu? İdil çaktırmadan kahvenin içine bir çay kaşığı acı sos damlatmıştı!

Beren tepsiyi getirdi. Ozan fincanı aldı, Beren’e göz kırpıp tek dikişte kahveyi içti. İçindeki acı sosu fark ettiği an gözlerinden yaşlar geldi ama bozuntuya vermemek için hemen bağırdı:

"Ayyy! Aşkın ateşi böylesine yakar işte manitayı! Harika olmuş Beren’im!"

Kaan yanından fısıldadı: "Oğlum rezil etme bizi, otur oturduğun yere!"

Sıra büyüklerin "Allah’ın emri, Peygamberin kavliyle..." kısmına geldiğinde, Ozan’ın amcası daha lafını bitiremeden Ozan cebinden bir mektup çıkardı.

"Mustafa amca!" dedi Ozan ayağa fırlayarak. "İzin ver, hislerimi ben bizzat dile getireyim!"

Mektubu açtı ve okumaya başladı:

"Mustafa amca, senin bu evden iki fırtına çıktı; biri Kaan’a nasip oldu, biri Berk’e. Ama sen bana bu evin en tatlı meleğini, Beren’i veriyorsun. Ben bu kız için erik ağacına da çarparım, leğenle su da yerim, Atom Kahve de içerim! Söz veriyorum, onu hayatı boyunca hep böyle güldüreceğim!"

Salonda bir anlık sessizlik oldu. Beren’in gözleri doldu. Kaan ile Berk bile şaşkınlıkla Ozan’a baktı; çocuk hayatında ilk defa bu kadar içten ve tatlı bir konuşma yapmıştı!

Babam derin bir nefes aldı. Bıyık altından gülümsedi. "Ulan zibidi... Madem bu kadar güzel konuştun, verdik gitti! Ama bir daha bizim sokakta kornaya basarsan o jelibonları sana yediririm!"

"Kabul Mustafa amca!" diye bağırdı Ozan.

Yüzükler takıldı, Kurdele kesildi (Atlas bu sefer Ozan’dan rüşvet yerine bütün jelibon kolisini koparmayı başardı!). Ozan cebinden çıkardığı konfetiyi salonda patlatınca bütün konfetiler babamın kel kafasına ve ikizlerin üzerine döküldü.

Mina ile Kaan kenarda birbirine sarılmış bu tatlı kaosu izlerken, Kaan Mina’nın kulağına fısıldadı:

"Gördün mü fırtına? Bütün tayfa toplandı, herkes kendi limanını buldu."

Mina başını Kaan’ın göğsüne yasladı, gözlerindeki mutlulukla gülümsedi: "Bizim limanımız en fırtınalısıydı Bay Egonuz... Ama en güzeli de buydu."

Yılmaz ailesinin salonunda konfetiler uçuşurken, üç çiftin kahkahaları ve ikizlerin neşeli bağırışları sokağa kadar taştı.