35. bölüm / 69

Bölüm 36

Bölümler 69Şu an: Bölüm 36

Kaanın anlatımı ile

Mina’nın gözlerinden süzülen o tek damla yaş ve ardından söylediği "Beni hiç tanımamışsın Kaan..." cümlesi, okul bahçesinde üzerime çöken en ağır kayaydı.

O gittikten sonra yerimden kıpırdayamadım. Çınar ağacının altında, hayatımda ilk defa kendimden bu kadar nefret ederek öylece kalakaldım. Gardını indirip bana kalbini açmaya çalışan o hırçın kızı, kendi aptal sabırsızlığım ve egosantrik korkularımla darmadağın etmiştim.

Yanıma yaklaşan Berk ve Ozan’ın "Kaan bro naptın sen?" bakışlarını bile görmüyordum. Kafam tamamen kilitlenmişti.

Tam o sırada, bu anı pusuda bekliyormuş gibi ortaya çıkan bir silüet belirdi.

Sıla...

Okulun başından beri Mina ile aramızdaki o elektirikten nefret eden, her fırsatta araya çomak sokmaya çalışan Sıla, adımlarını süzüle süzüle yanıma doğru attı. Yüzüne yerleştirdiği o sahte, acıyan ifadeyle tam karşımda durdu.

"Kaan..." dedi Sıla, sesini iyice yumuşatarak. "İyi misin? Duyduklarıma inanamadım, Mina yine sana o çocukça hırçınlıklarından birini yaptı değil mi?"

Cevap vermedim. Gözlerimi Mina’nın uzaklaştığı sokak kapısından ayırmıyordum.

Fırsata çevirmişti yine.

Ama bilmediği şey vardı, ben Minaya deli gibi , köpek gibi aşıktım.

Sıla bir adım daha yaklaştı. Elini, koluma dokunmak üzere havaya kaldırdı. Sesi adeta zehirli bir bal gibiydi: "Sana söylemiştim Kaan. Mina daha çok çocuk. Senin gibi olgun, ne istediğini bilen biriyle baş edemez. Sürekli kaçıyor, seni yoruyor. Sence de artık seni gerçekten anlayabilecek, seni yormayacak birine şans vermenin vakti gelmedi mi?"

Elini koluma koyduğu an, sanki tenime kızgın bir demir değmiş gibi hızla geriye çekildim.

Sıla’ya döndüm. Gözlerimdeki o dondurucu soğukluk, kızı olduğu yere çiviledi.

"Elini çek Sıla," dedim. Sesim o kadar kısık ve tehditkardı ki Sıla bir adım geri çekilmek zorunda kaldı.

"Kaan, ben sadece senin iyiliğini—"

"Benim iyiliğimi falan düşündüğün yok," dedim, üzerine doğru bir adım atarak. "Ve sakın... Sakın bir daha Mina hakkında tek bir kelime bile edeyim deme. O çocuk falan değil. O benim hayatımda başıma gelen en gerçek, en güzel şey. Ben onu o hırçınlığıyla, bana boyun eğmeyişiyle sevdim. Ve şu an yaşanan her şeyin tek sorumlusu benim aptallığım."

Sıla’nın yüzündeki o yapmacık tebessüm anında dondu. Yanakları kızardı, rezil olmuş bir halde gözlerini kaçırdı.

Ozan kenardan hemen lafa atıldı: "Yani Sıla abla, Türkçesi diyor ki: Karıştırma ortalığı, açıl önümüzden!"

Sıla öfkeyle topuklarının üzerinde dönüp hızla oradan uzaklaşırken, ben çantamı omuzuma taktım.

"Nereye Kaan?" dedi Berk endişeyle.

"Fırtınanın peşinden," dedim gözlerimi sokağa dikerek. "Bu sefer o kaçsa da, kapısını yüzüme kapatsa da, o kapının önünde sabahlayacağım. Ama o affetmeden hiçbir yere gitmeyeceğim."

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

16okunma 2beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Bölüm 36

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138