7. Bölüm hayranlık

#7. BÖLÜM. HAYRANLIK

hafta sonu tüm sıkıcılığı ile devam ederken gözüm her an telefondaydı sanki her an bir bildirim düşecekmişde Atakan hoca nın yorumunu görecekmişsim gibi hissediyordum. Ama beklediğim o yorum bir türlü gelmedi belki de hiç gelmeyecek.

Telefonu bırakıp evdeki işilerime devam ettim annem evde yoktu muhtemelen bu gece gelmezdi bu çok da sıra dışı bir durum değil alışılmış bir durum aslında.

Tam yatmaya hazırlanırken telefonuma gelen bildirimle gözlerimi zar zor aralayarak hemen baktım. Size işte beklediğim yorum gelmişti acaba ne yazmıştır heyecanla yorumun üzerine tıklayıp ne yazdığına baktım.

"Yazım yanlışları düzeltilince daha da okunabilecek bir hale gelmiş"

Okuyunca istemsizce güldüm tam da onun gibi birinin yapabileceği bir yorumdu ama merak ettiğim şey neden bu yorumu yapmak için bu kadar geç saati beklemesiydi.

Telefonu bırakıp yatağıma geçip uyumaya devam ettim.

Sabahın erken saatlerinde uyandığımda ilk işim camdan dışarıya bakmak oldu neyi kimi görmeyi bekliyorum bilmiyorum ama içimden bir his bakmam gerektiğini söyledi tam da onun olduğu tarafa baktım ama göremedim zaten bir kere balkonda gördüm diye her gün balkonda görecek değilim ya.

Bütün bu düşünceleri bir kenara bırakıp hazırlanıp evden çıkıyorum. Ben sokağın başına geldiğinde eski dükkan camından arabasına bindiğini gördüm. Muhtemelen benden önce okulda olur.

Sınıfa girdiğimde bu sefer konu kitap değildi konu benim Atakan hoca ile komşu olmamdı. Evet ne vardı ki bunda olabilir yani. Herkesin alışılmışın dışında olan bakışlarını görmezden gelerek yerime oturdum.

Aradan bir kaç dakika geçti geçmedi ilk gün gıcık olduğum o kız gurubu geldi bu arada isimlerini hâlâ bilmiyorum gereksiz insanlar olduğu için öğrenme gereği duymadım.

"Atakan hoca senin komşun mu?"

"Evet"

Dedim oldukça sakin bir şekilde. Ama bakışlarından rahatsız olduğu belliydi daha fazla sorgulamadı ama bana gıcık olduğu her halinden belliydi. Geçenlerde sınıfın inek öğrencisi olan gözlüklü çocuğa bilerek çaptığında çocuğa yardım ettiğimde anlatmıştı bu kız hakkında bir şeyler. Kız tam bir zorba ayrıca bazı öğretmenlerle de dedikodusu çıkmış kanıt olmadığı için de tabii okuldan atamamışlar ama çocuk yemin billah ediyor gerçek diye zaten tipinden belli az çok nasıl biri olduğu.

Bu gün öğleden sonra Atakan hoca ile dersimiz vardı. Kafeterya da otururken sanırım ili defa arkadaş edinmiştim adını bilmediğim için gözlüklü diyordum çocuğa. Adı Serhatmış.

"Oturabilir miyim?"

"Tabii"

"Belize ne güzel karşı çıkıyorsun ya ben olsam ses edemezdim"

"Kendini bir şey sanan baba parası ile hava atan salağın biri işte ne takılıyorsun ki"

"Beliz baş belasıdır onunla kötü olmak isteyebileceğim en son şey"

Konuşmasından tipinden halinden tavrından belli iyi aile terbiyesi almış temiz kalpli bir çocuk kendi halinde kimseye zararı yok.

"Merak etme ya ben korurum seni "

Bu söylediğime ben bile güldüm. Biraz daha sohbet ettik ama serhat ın gözü sürekli telefondaydı. Biraz eğilip baktığımda gördüm o da benim kitabımı okuyordu.

"Sen de mi oluyorsun o kitabı"

Sözlerimi duyunca telefon ekranını kapattı.

"Evet ya ama kaç gündür yeni bölüm yok meraktan çatlicam"

"Çok abartılıyor ya bence"

"Sen deli misin ya harika bir şey"

"Yani evet güzel de fazla abartı"

"Valla tek kelime ile mükemmel yazarı kim acaba hayran oldum resmen"

Duyunca istemsizce güldüm.

"Sence yazar kız mı erkek mi?"

"Bilmem ki kız da olabilir erkek de olabilir 30 yaşında da olabilir 15 yaşında da olabilir ama bence yaşı büyük biri"

"Neden yani nerden anladın?"

"Ya baksana betimlemesi çok iyi olay akışı çok iyi anlatım dili ve sanki olayları kendi yaşamış gibi okurken bile insan üzülüyor bu kadar mükemmel yazılması çocuk işi değil"

Duyduklarım başka bir pencereden bakmamı sağladı hiç bu yönden bakmamıştım gerçekten bu kadar mı iyi yazdım. Ben cevap veremeden ders zili çaldı ve sınıfa gittik. Bu ders edebiyattı. Dakik bir adam öğretmen zili çalar çalmaz hemen sınıfta disiplin eşittir atakan hoca.

Hiç vakti kaybetmeden derse başlıyor. Tahtaya büyük harflerle "EFSANEVİ AŞIKLAR" yazıyor.

"Evet kimdir bu aşıklar örnek verebilecek olan var mı?"

Cevabı biliyorum ama sanırım kimse nin aklına gelmiyor. İlk defa dersinde parmak kaldırdığım için biraz şaşırıyor doğrusu.

"Derste yeni yüzler demek seni dinliyoruz Kübra kim bu evsanevi aşıklar?"

"Leyla ile Mecnun Ferhat ile şirin kerem ile aslı "

"Bravo bir şeyler biliyormuşsun demek ki"

Klasik Atakan hoca illa bir laf sokacak. Derse devam ederken konu aşk ve sevda arasındaki farka geldi bunu da çok iyi biliyorum.

"Peki aşk ve sevda arasındaki farkı kim anlatmak ister"

Bu sınıfın zeka seviyesi tartışılır bence bu kadar basit bir soruyu da bilmiyorsanız yuh size. Kalkan bir parmak yoktu tekrar parmak kaldırdım bu gün Atakan hocayı şaşırtıyorum.

"Evet Kübra nedir aşk ve sevda arasındaki fark?"

"Aşk heves işidir bir anlık bir hevese kapılıp aşık oluruz elde ettikten sonra biter heves kaçınca tabii "

"Doğru cevap ama yetersiz daha da detaylandırabilirsin"

İlla bir bit yeniği bulacak.

"Şöyle hocam diyelim ki genç bir adam bir kıza ilk görüşte aşık oluyor kızı elde etmek için elinden geleni yapıyor ama kız bir türlü kabul etmiyor adam da hevesi geçince bırakıyor ama adam aşk yerine sevdalı olsaydı asla vazgeçmezdi"

"Yani sevda daha mı iyi bunu mu demek istiyorsun?"

"Bazı konularda evet ama asla kavuşamayacağın birine sevdalı olmak da işkence gibi bir şey onu elde edemeyeceğini de biliyorsun ama vazgeçemiyorsun"

"Sevdanın tam tanımını ver bize"

"Sevda ömürlüktür heve işi değil nefes işidir aşk hevesi bitince gider sevdason nefesini verince biter o yüzden aşka değil sevdaya inanıyorum ben aşk yanıltır sevda ise şaşırtır"

Bütün sınıf ilk defa hayranlıkla bakıyordu bana çünkü en arka sırada sessiz sakin oturan kimse ile konuşmayan derslere gram katılmayan bu kızdan beklenmedik bir performanstı.

"Tebrik ederim beni oldukça şaşırttın her zaman böyle yüksek bir katılım bekliyorum senden"

Biraz çok beklersiniz hocam sadece ilgili olduğum bir konuydu bu. Ders sonuna kadar bir birimizi baştan aşağı süzdük ikimizinde birbirimiz hakkında bilmediği yönler var.

Nihayet ders bitti ben tam sınıftan çıkıcakken Atakan hoca seslendi.

"Şu dosyaları rehber öğretmeni nin odasına bırakırmısın birazdan ben de gelicem hem konuşacaklarımız var"

Benimle konuşacak daha neyi var ki bu adamın. Tamam anlamında başımı sallayıp dosyaları adlım Atakan hoca da son bir kez sınıfa duyuru yapıp çıktı.

"Cuma günü seviye belirleme sınavı var bu sınıftan güzel bir not ortalaması bekliyorum ona göre "

Bence bu sınıftan çokta ümidiniz olmasın hocam.